Difference between revisions 339069 and 339070 on sourceswiki{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}
:::<big><big><big><big>'''ৰামায়ণ ।'''<big><big><big><big>
:::<big><big>'''আদিকাণ্ড ।'''<big><big>
:: '''১ম অধ্যায়'''
:: বন্দনা ।
:: শ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ ।
ৰামায় ৰামচন্দ্ৰায় ৰামভদ্ৰায় বেধসে ।
ৰঘুনাথায় নাথায় সীতায়াঃপতয়ে নমঃ ॥
------------------------------------------
জয় জয় কৃষ্ণ দেৱ দৈবকী নন্দন ।
ব্ৰহ্মা হৰে কৰে যাৰ চৰণে বন্দন ॥১
আতি অন্ত্য জাতি তৰে যাৰ লৈলে নাম ।
হেন কৃষ্ণ পদে কৰোঁ সদাই প্ৰণাম ॥২
নমো নমো ৰাম ৰঘুকুলৰ কমল ।
কৰয়ো প্ৰকাশ নিজ যশ সুনিৰ্ম্মল ॥৩
পুৰিলাহা যিতো জগতৰ মনকাম ।
হেন ৰাম পদে কৰোঁ সদাই প্ৰণাম॥৪
একে ব্ৰহ্ম আসি চাৰি মূৰ্ত্তি অৱতৰি ।
হৰিলা ভূমিৰ ভাৰ ৰাক্ষস সংহৰি ॥৫
ব্ৰহ্মা আদি দেৱৰ সাধিলা প্ৰয়োজন ।
প্ৰণামো সাদৰে হেন ৰামৰ চৰণ ॥৬
নিজ গুৰু চৰণত কৰি নমস্কাৰ ।
ৰচিলোঁ মাধৱে আদ্য কাণ্ড কথা সাৰ ॥৭
আচৰি মঙ্গল গুণ কীৰ্ত্তন কৃষ্ণৰ ।
কৃষ্ণক স্মৰণে সিদ্ধি হৌক আৰম্ভৰ ॥৮
বোলোঁ কৃতাঞ্জলি শুনা সবে সভাসদ ।
মহা মূঢ় হুয়া কৰোঁ ৰামায়ণ পদ ॥৯
পৰম চঞ্চল মই অধমৰ দোষ ।
ক্ষেমিবা সকলে নকৰিবা অসন্তোষ ॥১০
নাহিকে কবিতা গুণ নুহিকোঁ পণ্ডিত ।
তথাপিতো ভৈলা পদ কৰিবাক চিত্ত ॥১১
মহাভোগ ইচ্ছা যেন ভৈলা দৰিদ্ৰৰ ।
মই অজ্ঞানীৰ জানা সেহি পটন্তৰ ॥১২
জানি মহাজনে নিন্দা নকৰিবা আত ।
কৰোঁ হেৰা মই কৃতাঞ্জলি প্ৰণিপাত ॥১৩
যেই সেই বিকে যেন অমূল্য ৰতন ।
তাক বাছি আছে জানা কোন মহাজন ॥১৪
মোৰ পদ পটন্তৰ যেন হীন জাতি ।
ৰামৰ চৰিত্ৰচয় মহাৰত্ন আতি ॥১৫
মোৰ পদ জানি দোষ কৰি পৰিহাৰ ।
লৈয়ো ৰাম গুণময় মহাৰত্ন সাৰ ॥১৬
তেবেসে কলিত হৈবা কৃতাৰ্থ সম্প্ৰতি ।
ৰাম কথা শুনি অনায়াসে পাইবা গতি ॥১৭
উত্তম মনুষ্য জন্ম নকৰিয়ো বৃথা ।
এক চিত্ত মনে শুনা ৰামায়ণ কথা ॥১৮
মহা ঋষি বাল্মীকিৰ নিৰ্ম্মল হৃদয় ।
কৰিলা লোকক মহা কৃপা কৃপাময় ॥১৯
ৰাম কথা অমৃতক কৰি মহাদান ।
সাধিলন্ত জগতৰ পৰম কল্যাণ ॥২০
এক দিনা বাল্মীকি উঠিয়া প্ৰভাতত ।
স্নান কৰিবাক প্ৰতি গঙ্গাৰ জলত ॥২১
শিষ্য ভৰদ্বাজক বুলিলা ঋষিৰাজ ।
সত্বৰে লৈয়োক স্নান কৰিবাৰ সাজ ॥২২
শুনি ভৰদ্বাজ সাজ লৈলা তেতিক্ষণে ।
স্নানিবাক লৰিলা সমন্তে ঋষিগণে ॥২৩
স্নানিতে লাগিলা ঋষি গঙ্গাৰ জলত ।
দেখিলন্ত ক্ৰৌঞ্চ পক্ষী বৃক্ষৰ ডালত ॥২৪
পৰম হৰিষে পক্ষী কৰয় সঙ্গম ।
ব্যাধ গোটে আসি পশিলেক যেন যম ॥২৫
সঙ্গম সময়ে দুষ্টে পক্ষীক হানিল ।
দেখি বাল্মীকিৰ মহা কৰুণা মিলিল ॥২৬
মহা ক্ৰোধে ব্যাধক বুলিলা ঋষিৰাজ ।
শুনৰে অধম কিলো কৰিলি অকাজ ॥২৭
সঙ্গম কৰোঁতে পক্ষীক কৰিলি সংহাৰ ।
চিৰকাল নৰকে পচিবি দুৰাচাৰ ॥২৮
ইহ লোকে দুৰ্যশ থাকিবে বৰ তোৰ ।
মোহ হুয়া কৰ্ম্ম তই কৰিলি দুৰ্ঘোৰ ॥২৯
এহি বুলি মনে ঋষি কৰন্ত বিষাদ ।
অকস্মাতে আসি কিনো দেখিলোঁ প্ৰমাদ ॥৩০
স্নান কৰি জলহন্তে উঠি তপোধন ।
শিষ্য সমে কৰিলন্ত গৃহক গমন ॥৩১
ঘৰে আসি বসি মুনি গুণন্ত মনত ।
কেন মতে বাক্য মোৰ বজাইল মুখত ॥৩২
চাৰি পদ হুয়া মোৰ আসিল বচন ।
শ্লোক নামে ইহাকে বুলিয়ো সৰ্ব্বজন ॥৩৩
বাল্মীকিৰ মুখে ভৈল বচন উত্তম ।
শ্লোক নামে কবিতা শুনন্তে মনোৰম ॥৩৪
মা নিষাদ প্ৰতিষ্ঠাং ত্বমগমঃ শাশ্বাতীঃ সমা ।
যত্ ক্ৰৌঞ্চমিথুনাদেকমবধিঃ কামমোহিতম্ ॥
[[Category:সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ]]
This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|
