Revision 335674 of "ৰাম - পৰশুৰাম সংঘৰ্ষ" on sourceswiki

{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}

::<big>'''৪৪ অধ্যায়'''<big> 

<big>'''ৰাম পৰশুৰামৰ সংঘৰ্ষ'''</big>

সেহি সময়ত পাচে জামদগ্নি ৰাম ।

ধনু ভঙ্গ শুনি কোপে নিকলিল ঘাম ॥১

কমনে ভাঙ্গিল ধনু মোহোৰ গুৰুৰ ।

সি জনৰ দৰ্প আজি কৰিবোঁহো চুৰ ॥২

পৰশু কুঠাৰ খান পাৰিয়া কান্ধত ।

ভয়ঙ্কৰ ধনুখান ধৰিয়া হাতত ॥৩

ৰাজাৰ সেনাৰ মাজে ভৈলা উপগত ।

শৃঙ্গে সমন্বিতে যেন সচল পৰ্ব্বত ॥৪

দুৰ্জ্জয় শৰীৰ ধনুৰ্দ্ধৰ মহাবীৰ ।

ক্ৰোধৰ বেগত আতি নুহিকন্ত থিৰ ॥৫

ফৰাৱন্ত চক্ষু দুই অগনি সমান ।

দেখি কটকৰ ভয়ে উড়ি গৈল প্ৰাণ ॥৬

বৃষ্টি অন্ধকাৰে নেদেখিয়া দিশপাশ ।

পৰশুৰামৰ মূৰ্ত্তি দেখি ভৈল ত্ৰাস ॥৭

কিসে পাইলে বুলি ধাতু শুৰুতি উড়িল ।

চক্ষু জপাই সেনা সবে ভূমিতে পৰিল ॥৮

কৈয়া ৰাম বুলিয়া মাতন্ত শীঘ্ৰকৰি ।

ব্ৰাহ্মণৰ চিহ্ন যজ্ঞসুত আছা ধৰি ॥৯

ক্ষত্ৰিয় লক্ষ্মণ হাতে আছে ধনুখান ।

পৰম নিৰ্দ্দয় দায়া নাহি অনুমান ॥১০

পিতৃৰ বচনে কাটি আছন্ত মাতৃক ।

হেন জনে আনক কৰিবে দায়া কিক ॥১১

শিৰে জটা ভাৰ গলে ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা ।

কটিত বাকলি বস্ত্ৰ কুশৰ মেখলা ॥১২