Revision 67601 of "Зборник на Миладиновци/ Велигденска" on srwikisource

{{заглавље
| претходна= [[Зборник на Миладиновци/ Јован Попов и самовила|Јован Попов и самовила]]
| следећа= [[Зборник на Миладиновци/ Самовилско ѕидање|Самовилско ѕидање]]
| наслов= Велигденска
| одељак= [[Зборник на Миладиновци]]
| аутор= Народна песма
| белешке=2. Коришћен савремени македонски правопис
}}

{{Поезија|
<center>'''2.'''</center> 
<center>'''Велигденска'''</center> 

Oро ми играле триста Самовили,
На врф на планина, на рамна рудина;
Оро ми играле, Мефтера немале.
Мефтера дочуле дури град Битоља;
„Кога да пуштиме, Мефтера да земит? {{стих|5}}
Аи да пуштиме, Ѓурѓа Самовила,
Ѓурѓа Самовила на крајна девојка;
Таја брго одит и брго доодит.”
И ми ја пуштиле Ѓурѓа Самовила
Ѓурѓа Самовила на крајна девојка. {{стих|10}}
Дваш ми је трепнала, треки п'т летнала;
Та ми је отишла дури град Битоља.
Там си го најде Дима ке је ручат;
По тил го удрила, з'би испаднале;
В глава го удрила очи искокнале; {{стих|15}}
И ми го донесла на врф на планина,
На врф на планина на рамна рудина.
Тогај говореше стара Самовила:
„Свири, Димо, свири, ако нам надсвириш,
Ке ти ја даиме Ѓурѓа Самовила {{стих|20}}
Ѓурѓа Самовила на крајна девојка.”
Свирил Димо свирил, три дни и три ноке,
Три дни и три ноке, и ми и надсвирил.
И му ја дадоа Ѓурѓа Самовила.
И си ја однесе Димо в град Битоља, {{стих|25}}
И си ја однесе во својата куќа;
И тој си затвори баџи и м'згалки;
И тој си ја држа токму три години.
Таја му стигнала едно м'шко дете.
И ми канил кумот, да го крстит дете. {{стих|30}}
И тогај му рече Ѓурѓа Самовила:
„Отвори си Димо баџи и м'згалки,
Сега Димо нигде веќе не побегвам,
Зашто ја си имам тоа м'шко дете.
И се измами Димо и си отвори. {{стих|35}}
Дваш ми је трепнала, треки п'т летнала,
И си остаила тоа м'шко дете,
И си је отишла од ке је та дошла.}}

[[Категорија:Зборник на Миладиновци|В]]