Revision 67608 of "Зборник на Миладиновци/ Велигденска (2)" on srwikisource

{{заглавље
| претходна= [[Зборник на Миладиновци/ 8|8 самовилска]]
| следећа= [[Зборник на Миладиновци/ 10|10 самовилска]]
| наслов= Велигденска
| одељак= [[Зборник на Миладиновци]]
| аутор= Народна песма
| белешке=9. Коришћен савремени македонски правопис
}}

{{Поезија|
<center>'''9.'''</center> 
<center>'''Велигденска'''</center> 

Шетал Марко низ гора зелена,
Што ми шетал три дни и три ноќа,
Не можит вода да ми најдит,
Ни за пиет, ни да се измиет,
Ни за себе, ни за брза коња. {{стих|5}}
Па говори Марко Кралевике:
„Варај горо, горо Димна - горо!
Камо ти вода да се напиам,
Немаш да пиам, ни да се измиам
Да би ми те ветар исушило! {{стих|10}}
Да би ми те сонце изгорило!”
Димна гора Маркое говореше:
„Ајти Марко, ајти добар јунак!
Немој к'лни гора Димна – гора
Tуку к'лни стара Самовила, {{стих|15}}
Што собрала седумдесет клаенци;
Да иснесла на врф на планина,
Да продаат еден бардак вода
Еден бардак за црните очи.”
Марко ли си с коња говореше: {{стих|20}}
„Ајти коњу, мое мило добро!
Али можиш ти да ме изнесиш,
Да отепам стара Самовила,
Да растурам седумдесет клаенци?”
Коња Марку ли му говореше: {{стих|25}}
„Подстегни ме с дванаесет колани,
Двата ние да се обидеме.”
И му стегна дванаесет колани,
И г' изнесе ва врф на планина;
Да отепа стара Самовила, {{стих|30}}
И растури седумдесет клаенци.}}

[[Категорија:Зборник на Миладиновци|В]]
[[Категорија:Циклус песама о Марку Краљевићу]]