Revision 67616 of "Зборник на Миладиновци/ Јана и Детелин Војвода" on srwikisource

{{заглавље
| претходна= [[Зборник на Миладиновци/ Трендафиља и Змех|Трендафиља и Змех]]
| следећа= [[Зборник на Миладиновци/ Јана и Петре|Јана и Петре]]
| наслов= Јана и Детелин Војвода
| одељак= [[Зборник на Миладиновци]]
| аутор= Народна песма
| белешке=15. Коришћен савремени македонски правопис
}}

{{Поезија|
<center>'''15.'''</center> 
<center>'''Јана и Детелин Војвода'''</center> 

Поболила се Јанина мајка,
Што ми лежала девет години,
Ми искинала девет постели,
И ми лежала ми заплакала:
„Оф леле боже, о мили боже! {{стих|5}}
Как не си имав ушт' една керка,
Ушт' една керка, како Јаника,
Та да ми станит рано на утро,
Да се умиет, да се прекрстит,
Та да ми појдит на студна вода. {{стих|10}}
На студна вода на нова чешма,
Да ми донесит студена вода,
Студена вода на полу цвеќе,
А ја си пиа студена вода,
Студена вода на полу раски. {{стих|15}}
И ми ја дочу убаа Јана,
И си станала рано на утро,
И ми се изми и се прекрсти,
И се промена, и се наружи;
Не се промена, како девојка, {{стих|20}}
Тук се промена, како невеста;
И та си зеде две ведра в р'це,
Та си отиде на студна вода,
На студна вода на нова чешма.
Тамо седит Детелин војвода. {{стих|25}}
Тога ми рече убаа Јана:
„Нацрпете ми студена вода!”
Тога му велет момци змеои
Момци змеои, којни дуои:
„Детелин војвода наш господине! {{стих|30}}
Та шта ни дошло убоо ѕвере,
Тоа ни сакат студена вода.”
Тога му велет момци змеои
ÂНе је девојка тук' је невеста.”
Ја наполниле студена вода, {{стих|35}}
Студена вода на полу цвеке,
Је наполние, ја испратие.
Колку замина убаа Јана,
И се обзрна и прогоори:
„Егиди море, Детелин војвода! {{стих|40}}
Ни сум девојка, ни сум нееста,
Туку ја сум си убаа Јана,
Ти што ме питаш девет години.”
Колку је дочу Детелин војвода,
Што си јавнало брзего коња; {{стих|45}}
Со коња трчат, не си ја фтасвит,
С јаболко фрљат, не ја досегвит.
Колку си влезе в мајкини порти,
И је викнала на мила мајка:
„Стани ми, стани, а мила мајка! {{стих|50}}
Јас ти донесов студена вода,
Студена вода на полу цвеке,
Да си оладиш белото грло,
Да ти оздраит белото срце.”
Колку се напи Јанина мајка, {{стих|55}}
Колку се напи студена вода,
А ми се напи, а душа даде,
И ми је дојде сам војводата,
Милата мајка си ја закопа,
Убаа Јана си ја заљуби.{{стих|60}}}}

[[Категорија:Зборник на Миладиновци|Ј]]