Revision 68242 of "Зборник на Миладиновци/ Димни Марко и Турчин Војвода" on srwikisource

{{заглавље
| претходна= [[Зборник на Миладиновци/ 115 песна|115 песна]]
| следећа= [[Зборник на Миладиновци/ Секулов гроб|Секулов гроб]] 
| наслов= Димни Марко и Турчин Војвода
| одељак= [[Зборник на Миладиновци]]
| аутор= Народна песма
| белешке=114. Коришћен савремени македонски правопис
}}

{{Поезија|
<center>'''101.'''</center> 
<center>'''Димни Марко и Турчин Војвода'''</center> 

Излегол је Димни Марко,
Шедба да ми се прошетат,
С прва љубов Ангелина
Низ таја гора зелена,
Низ таја Перин планина. {{стих|5}}
Там дека се шедба шеташе.
Тешка го дремка фанала,
Тешка дремка на очите,
Тешка т'га на срцето.
Тогај веле н' Ангелина: {{стих|10}}
„Ангелино, прва љубов,
Слушај теби што ке речам!
Тешко ме дремка фанала,
Тешка дремка на очите,
Тешка т'га на срцето.
Да ми викниш една песна
Речовита, гласовита,
Гласовита в сино небе,
Речовита по с' земја,
Мене дремка да помини,
Тешка т'га да размини.”
Она веле и говоре;
,,Варај Марко стопанине!
Тува песна не се пее,
Тува си је лошо место;
Тук шета Турчин Војвода
Сос триста души сејмени,
Моиот први душманин”,
Тогај веле Димни Марко;
„Ангелино, прва љубов!
Ним се грижи ти за мене,
Извикни си, запеи си!”
И она го послушала,
Извикнала една песна
Речовита, гласовита;
Гласовита в сино небо,
Речовита по с' земја,
Нељ си дочул Војводата;
Тогај веле на дружина:
„Гласови се Ангелини!”
Та станаха, се свалиха,
Се свалиха од гората,
Па фатиха Димни Марка,
Во железо г' оковаха,
Искараха остра сабја,
Да му сечат руса глава.
Тогај веле Ангелина
Ангелина црноока:
„Варај, варај ти Војводо,
Мои први ти љубене!
Ти се мољам, да ми дадеш
Да ми дадеш остра сабја,
Да погубам сама него,
Да му сечам руса глава.”
Изл'же се Војводата,
И даде и остра сабја.
Та намахна и пресече
Дребен синџир од р'цето,
Па му даде остра сабја.
Ка си стана Димни Марко.
Се разврте лево десно,
Си пресече сејмените;
Останал сам Војводата.
Го фатифа, му одсечеха
Бели р'це од лактите,
Бели ноѕе од колена,
Му извртеха црни очи,
Г' оставиха на бели чемши.
Кој од тамо ми помине,
За бога нему да даде.}}

'''БУГАРСКИ'''

{{Поезија|
<center>'''101.'''</center> 
<center>'''ДИМНИ МАРКО И ТУРЧИН ВОЙВОДА'''</center> 

Излегол е Димни Марко,
шедба да ми се прошетат
с първа любов Ангелина
низ тая гора зелена,
низ тая Перин планина. {{стих|5}}
Там дека се шедба шеташе,
тешка го дремка фанала,
тешка дремка на очите,
тешка тъга на сърцето.
Тотай веле н' Ангелина:
- Ангелино, първа любов,
слушай тебе що ке речам!
Тешка ме дремка фанала,
тешка дремка на очите,
тешка тъга на сърцето.
Да ми викниш една песна
речовита, гласовита,
гласовита в синьо небе,
речовита по 'съ земя,
мене дремка да помини,
тешка тъга да размини.
Она веле и говоре:
- Варай, Марко стопанине!
Тува песна не се пее,
тува си йе лошо место;
тук' шета турчин войвода
сос триста души сеймени,
моиот първи душманин.
Тотай веле Димни Марко:
- Ангелино, първа любов!
Ним се грижи ти за мене,
извикни си, запеи си!
И она го послушала,
извикнала една песна
речовита, гласовита,
гласовита в синьо небе,
речовита по 'съ земя.
Нель си дочу войводата;
тогай веле на дружина:
- Гласови се Ангелини!
Та станаха, се свалиха,
се свалиха од гората,
па фатиха Димни Марка,
во желязо г' оковоха,
искараха остра сабя,
да му сечат руса глава.
Тогай веле Ангелина
Ангелина църноока:
- Варай, варай, ти войводо,
мои първи ти любене!
Ти се молям да ми дадеш,
да ми дадеш остра сабя,
да погубам сама него,
да му сечам руса глава.
Излъже се войводата
и даде и остра сабя.
Тя намахна и пресече
дребен синджир от ръцето,
па му даде остра сабя.
Ка' си стана Димни Марко,
се развърте лево-десно,
си пресече сеймените;
останал сам войводата.
Го фатиха, му одсечеха
бели ръце од лактите,
бели нодзе од колена,
му извъртеха църни очи,
г' оставиха на бели чешми,
кой од тамо ми помине,
за бога нему да даде.}}

== Извор ==
Кукуш.

'''Македонски'''

"Бѫлгарски народни песни", собрани одъ  Братъя Миладиновци, Димитрія и  Константина и издани одъ Константина; въ Загребъ, въ книгопечатница-та на А. Якича, 1861. стр. 167-168

'''Бугарски'''

Български народни песни. Собрани от Братя Миладиновци Димитрия и Константина и издани от Константина. Четвърто издание, под редакцията на Петър Динеков. София, 1961.

[[Категорија:Зборник на Миладиновци|Д]]
[[Категорија:Циклус песама о Марку Краљевићу]]