Revision 68249 of "Зборник на Миладиновци/ Мурат-бег и Мариа" on srwikisource

{{заглавље
| претходна= [[Зборник на Миладиновци/ Марко и Груица Новогов |Марко и Груица Новогов]]
| следећа= [[Зборник на Миладиновци/ Сабја|Сабја]]
| наслов= Мурат-бег и Мариа
| одељак= [[Зборник на Миладиновци]]
| аутор= Народна песма
| белешке=123. Коришћен савремени македонски правопис
}}

{{Поезија|
<center>'''123.'''</center> 
<center>'''Мурат-бег и Мариа'''</center> 

Запросило Беџе Мурат-беџе,
Попросило кир бела Мариа.
Тој ја просит таа го неземат.
Је просило три години дана,
И је пушти Беџе Мурат-веџе {{стих|5}}
Бела книга, црна написана:
,,Потурчи се кир бела Марио!
Ја не можам две вери да вервам.”
Се уплаши кир бела Мариа,
Та си влезе в темни коњушници,
Си отседла своја брза коња,
Коња јавна ноќе на полноке,
Та отиде во града Прилепа,
Во Прилепа на Маркои Порти.
Еднаш кљуквит, а два п'ти виквит:
Ја излези, Марко Кралевике!
Ја излези, мои мили вујко!”
И излезе Марко Кралевике,
И излезе на свои вити порти;
Што да видит чудо и големо!
„А егиди кир бела Марио!
Што те нужба тебе дотерало,
Да ми идеш ноќе на полноќе?” –
„Ајти вујко, Марко Кралевике!
Ево имат три години дана,
Ке ме просит Беџе Мурат-беџе,
Тој ме просит, та ја гo не зеам;
Ама сега бог ми го убило,
Бог го убил, бог да го убиет!
Што ми писал една бела книга,
Бела книга црна написана: -
Потурчи се, кир бела Марио
Ја не можа, две вери да вервам.”
Говореше Марко Кралевике:
А егиди кир бела Марио!
А Марио, моја мила мнуко!
Аљ тоа тебе брига нашло?
Посакај му ск'па венчанина,;
Венчанина три бели градои;
Посакај му три руди планиње,
Три планиње со се руди овци,
С руди овци, со млади овчари.”
А Мариа си послуша вујка,
Дупна коња и назод се врати;
Та си зеде една бела книга,
Бела книга црно му ја пишвит:
„А егиди Беџе Мурат-беџе!
Ја те земам, ама тебе сакам
Венчанина три бела градои,
Ја ти сакам три руди планини,
Три планини со се руди овци,
С руди овци, со млади овчари.”
Кога виде Беџе Мурат-беџе
Бела книга црно написана:
„Бог те убил, кир бела Марио,
Кој те учи, кој ми те научи!”}}

'''БУГАРСКИ'''

{{Поезија|
<center>'''123.'''</center> 
<center>'''МУРАТ БЕГ И МАРИА'''</center> 

Запросило Бедже Мурат-бедже,
попросило кир бела Мариа.
Йе просило три години дана,
той я просит, таа го не земат.
И йе пущи Бедже Мурат-бедже {{стих|5}}
бела книга църна написана:
"Потурчи се, кир бела Марио!
Я не можам две вери да вервам.]
Се уплаши кир бела Мариа,
та си влезе в темни конушници,
си отседла своя бърза коня,
коня явна нокье на полнокье,
та отиде во града Прилепа,
во Прилепа на Марко'и порти.
Еднош клюквит, а два пъти виквит:
- Я излези, Марко Кралевике!
Я излези, мои мили вуйко!
И излезе Марко Кралевике,
и излезе на свой вити порти;
що да видит чудо и големо!
- А егиди кир бела Марио!
Що те нужба тебе дотерало,
да ми идеш нокье на полнокье?
- Ай ти, вуйко, Марко Кралевике!
Ево имат три години дана,
ке ме просит Бедже Мурат-бедже,
той ме просит, та я го не зе'ам;
ама сега бог ми го убило,
бог го убил, бог да го убиет!
Що ми писал една бела книга,
бела книга църна написана:
"Потурчи се, кир бела Марио!
Я не можам две вери да вервам.]
Говореше Марко Кралевике:
- А егиди кир бела Марио!
А Марио, моя мила мнуко!
Аль то'а те тебе брига нашло?
Посакай му скъпа венчанина<ref>Що се плащат за венчанье от стърната од зетот на невеестинскиот татко. По селата още съществует обичаи, по кои момците плащает на таткото од невестата, пред да се венчает.</ref>,
венчанина три бели градо'и;
посакай му три руди планинье,
три планине со 'се руди овци,
с руди овци, со млади овчари.
А Мариа си послуша вуйка,
дупна коня и назод се врати;
та си зеде една бела книга,
бела книга църно му я пишвит:
"А егиди Бедже Мурат-бедже!
Я те земам, ама тебе сакам
венчанина три бели градо'и,
я ти сакам три три руди планини,
три планине со 'се руди овци,
с руди овци, со млади овчари.]
Кога виде Бедже Мурат-бедже
бела книга църно написана:
- Бог те убил кир бела Марио,
кой те учи, кой ми те научи!}}

== Референце ==
{{reflist}}

== Извор ==
Прилеп.

'''Македонски'''

"Бѫлгарски народни песни", собрани одъ  Братъя Миладиновци, Димитрія и  Константина и издани одъ Константина; въ Загребъ, въ книгопечатница-та на А. Якича, 1861. стр. 178-179

'''Бугарски'''

Български народни песни. Собрани от Братя Миладиновци Димитрия и Константина и издани от Константина. Четвърто издание, под редакцията на Петър Динеков. София, 1961.

[[Категорија:Зборник на Миладиновци|М]]