Difference between revisions 4708802 and 4764681 on thwiki

{{ปรับภาษา}}
{{ต้องการอ้างอิง}}
{{กล่องข้อมูล เชื้อพระวงศ์
| พระนาม       = พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2
| พระอิสริยยศ      = [[กษัตริย์กัมพูชา]]
| ภาพ      =ไฟล์:Suryavarman II in procession.jpg
| caption    = King Suryavarman II
| ครองราชย์      = 1113-1145/1150
| พระนามเต็ม  =สุริยวรมัน
| พระนามาภิไธย = ปรมวิษณุโลก
| รัชกาลก่อนหน้า=[[พระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1]]|
| รัชกาลถัดไป  =[[พระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 2]]
| ผู้สืบทอด       = ธรณินทรวรมัน
| spouse 1        =
| spouse 2        =
| spouse 3        =
| spouse 4        =
| spouse 5        =
| spouse 6        =
| issue           =
| royal house     =
| dynasty         =
| royal anthem    =
| พระราชบิดา          = กษิตินทรา่ทิตย์
| พระราชมารดา          = นเรนทรลักษมี
| ประสูติ   = คริสต์ศตวรรษที่ 11
|place of birth   = นครวัด
| สวรรคต   = ระหว่าง ค.ศ. 1145-1150
| place of death  = นครวัด
|}}
[[ไฟล์:SuryavarmanII01.JPG|thumb|300px|รูปสลักนูนพระเจ้าสูรยวรมันที่ 2 ใน[[นครวัด|ปราสาทนครวัด]]]]

'''พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2''' (หรือ '''สุริยวรรมันที่ 2''' ) กษัตริย์[[เขมร]] ครองราชย์ ในช่วง [[พ.ศ. 1656]]  - [[พ.ศ. 1693]] เป็นพระโอรสของพระเจ้ากษิตินทราทิตย์ และพระนางนเรนทราลักษมี ทรงมีชื่อเสียงในฐานะผู้สร้างศาสนสถานและปฏิรูปศาสนา ในรัชสมัยของพระองค์ยังได้ทรงสร้างปราสาท[[นครวัด]] อันเป็นสิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในโลก นอกจากนั้น พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ยังทรงสร้างศาสนสถานมหึมาอีกหลายแห่ง เช่น ปราสาทบึงมาลา ปราสาทพระพิธู ปราสาทเจ้าสายเทวดา ปราสาทบันทายสำเหร่ ปราสาทธัมมานน ซึ่งอยู่ในอาณาบริเวณพระนครหลวง อีกทั้งยังได้สร้างปราสาทวัดภู ในลาว เพิ่มเติมจากสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ด้วย 

== พระราชประวัติ ==
พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ทรงประสูติเมื่อราวคริสต์ศควรรษที่ 11 มีพระราชบิดาชื่อ กษิตินทราทิตย์ พระราชมารดาชื่อ นเรนทราลักษมี ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรขอม ครองราชย์ต่อจากพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1

== เหตุที่เรียกพระนามว่า ปรมวิษณุโลก ==
ตลอดรัชสมัยของพระองค์เต็มไปด้วยการศึกสงคราม ดังภาพสลักที่ปรากฏบนระเบียงปราสาทนครวัด เช่นการทำสงครามกับอาณาจักรไดเวียด อาณาจักรจามปา และการยกทัพเข้าโจมตีอาณาจักรไดเวียดครั้งที่ 2 นี่เอง พระองค์ทรงพระประชวรในระหว่างทาง และสวรรคตกลางป่า เชื่อว่าพระองค์อยู่ในราชสมบัตินานกว่า 50 ปี และได้ทรงฉลองพระนามภายหลังสวรรคตว่า “ปรมวิษณุโลก”

== ขึ้นครองราชย์ ==
พระเจ้าสูรยวรมันที่ 2 ทรงเอาชนะผู้อ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์ นั่นคือ พระเจ้าหรรษวรมันที่ 3 และพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1 และเสด็จขึ้นครองราชย์ ผนวกดินแดนต่างๆ หลังจากแตกแยกกันไปกว่า 50 ปี ทรงเข้าพิธีราชาภิเษกเมื่อ พ.ศ. 1656 โดยมีพระมหาราชครูผู้ทรงอำนาจ คือ '''ทิวกรปัณฑิต''' เป็น[[พราหมณ์]]ผู้ทำพิธี พระเจ้าสูรยวรมันทรงเป็นกษัตริย์ผู้ปฏิรูปศาสนา โดยผสมผสานลัทธิบูชา[[พระวิษณุ]]และ[[พระศิวะ]]เข้าด้วยกัน และบังเกิดเป็น[[ไวษณพนิกาย]]ขึ้น แทนที่จะเป็น[[พุทธศาสนา]][[มหายาน]] ซึ่งเคยรุ่งเรืองมาก่อนหน้านี้ไม่นานนัก

== นครวัด ==
ปราสาท[[นครวัด]]นั้น ก็สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระวิษณุ โดยเริ่มสร้างขึ้นในช่วงต้นของรัชสมัยของพระองค์ และก่อสร้างต่อไปกระทั่งเสด็จสวรรคต แต่ก็ยังสร้างไม่เสร็จ ปราสาทนครวัดนั้นมีกำแพงและ[[บาราย]]ล้อมรอบ ตัวอาคารเองยังประดับประดาด้วยพระรูปของพระเจ้าสูรยวรมัน ในภาคของพระวิษณุ เป็นภาพพระองค์กำลังทอดพระเนตรกองทัพ ออกว่าราชการ และกระทำพิธีต่างๆ พระเจ้าสูรยวรมันยังโปรดเกล้าฯ  ให้สร้าง[[ปราสาทหิน]]อื่นๆ อีกหลายแห่ง ในลักษณะคล้ายนครวัด ในรัชสมัยของพระองค์ ยังได้ทรงสร้าง[[ปราสาทวัดภู]] (ปัจจุบันอยู่ในแขวงจำปาศักดิ์ ของ ส.ป.ป. ลาว) ต่อจากรัชสมัยพระเจ้าสูรยวรมันที่ 1 (แต่ก็ไม่สำเร็จสมบูรณ์)

== ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ ==
ในปี พ.ศ. 1659 พระเจ้าสูรยวรมันได้ทรงรื้อฟื้นความสัมพันธ์ทางการทูตกับ[[สาธารณรัฐประชาชนจีน|จีน]] ซึ่งความสัมพันธ์ร้าวฉานลงในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 โดยได้ส่ง[[เครื่องราชบรรณาการ]]ไปยังราชสำนักจีน 

นับแต่ พ.ศ. 1666 ถึง พ.ศ. 1679 พระเจ้าสูรยวรมันที่ 2 ได้ทรงยกทัพไปโจมตี[[ไดเวียต]] แต่ไม่ประสบความสำเร็จ อาณาจักร[[เวียดนาม]]ในเวลานั้นได้ประกาศเอกราชจากจีน เมื่อ พ.ศ. 1482 และในปี พ.ศ. 1671 พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ได้ส่งกองกำลังราว 20,000 คนไปรบไดเวียด ที่เมืองเญอัน แต่ก็ถูกต่อต้านพ่ายแพ้กลับมา ไม่กี่เดือนต่อมา กองทัพเรือกว่า 700 ลำก็เริ่มเดินทางไปตลอดชายฝั่งเลียบ[[อ่าวตังเกี๋ย]] พระเจ้าสูรยวรมันทรงบังคับให้อาณาจักร[[จามปา]]สนับสนุน ครั้นเมื่อ พ.ศ. 1675 ทรงรวบกำลังของ[[กัมพูชา]]และจามปาเข้าด้วยกัน เพื่อบุกเมืองเญอัน แต่ก็พ่ายแพ้ ครั้นใน พ.ศ. 1679 กษัตริย์จามปา ทรงพระนามว่า ชัยอินทรวรมันที่ 3 ได้ผูกความสัมพันธ์กับ[[อาณาจักรไดเวียต]] และไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าสุริยวรมันอีกต่อไป

เมื่อปี พ.ศ. 1687 พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ได้โจมตีและครอบครองอาณาจักรจามปาสำเร็จ เพราะเห็นว่าจามปาทรยศหักหลัง ในปีต่อมาจึงได้ผนวกจามปาเข้ากับอาณาจักรกัมพูชา และให้พระเจ้าหริเทว ซึ่งเป็นพระชามาดา (ลูกเขย) ขึ้นครองบัลลังก์จาม ที่เมืองวิชัย ครั้นเมื่อ พ.ศ. 1690 จามปาได้สถาปนากษัตริย์ของตนขึ้น คือ พระเจ้าชัยหริวรมันที่ 1 เมื่อพระเจ้าสูรยวรมันที่ 2 ทรงทราบข่าว ก็ส่งกองทัพจามและกัมพูชาจากเมืองวิชัยไปปราบ  พระเจ้าชัยหริวรมันที่ 1 ออกมาตั้งรับ ครั้นได้รับชัยชนะ ก็ส่งกองทัพเคลื่อนขึ้นทางเหนือไปยึดเมืองวิชัย และสังหารทหารทั้งหมดของจามและกัมพูชา ที่เมืองมหิส หริเทวและทหารทั้งหมดถูกสังหารเช่นกัน

== เสด็จสวรรคต ==

พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อ [[พ.ศ. 1693]] ขณะกำลังยกทัพไปโจมตีจามปา ในภายหลัง ได้รับการสถาปนา[[พระนามาภิไธย]]เป็น '''พระเจ้าปรมวิษณุโลก''' และยังได้รับการยกย่องนับถือว่าเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่องค์หนึ่งของเขมร ในฐานะที่ได้สถาปนาและปฏิรูปศาสนาขึ้น สำหรับสงครามกับต่างประเทศนั้น ไม่ประสบความสำเร็จเลยในรัชสมัยของพระองค์ กษัตริย์ผู้ครองราชเป็นองค์ต่อไปคือ '''พระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 2''' (ธรณินทรวรรมันที่ 2) 

== เหตุที่พระองค์ทรงเป็นมหาราช ==
การปกครองอาณาจักรขอมในสมัยของพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ประวัติศาสตร์นั้นมีน้อยมาก มีประวัติศาสตร์เพียงการทำสงครามกับอาณาจักรอื่นเท่านั้น แต่ก็มีเหตุที่ทำให้พระองค์ได้รับยกย่องเป็นมหาราชของโลกพระองค์หนึ่งเพราะ
*  ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่
*  ทรงทำสงครามกับอาณาจักรอื่นมากมาย
*  ทรงสร้างนครวัด มรดกโลกของกัมพูชาและสิ่งมหัศจรรย์ของโลก

{{มหาราช}}

[[หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา|สุริยวรมันที่ 2]]⏎
⏎
[[ar:سوريافارمان الثاني]]
[[pa:ਸੂਰਿਆਵਰਮਨ ਦੂਜਾ]]
[[sh:Suryavarman II]]