Difference between revisions 6064184 and 6064185 on thwiki

{{พุทธศาสนา}}
'''เปรี๊ยะพหูสูต''' แปลว่า ''ผู้ได้สดับตรับฟัง'' (คือผู้มีความรู้มาก ผู้คงแก่เรียน) หมายถึง ผู้มี[[ปัญญา]]รอบอรู้ [[ผู้อรู้รอบด้าน]] ผู้ศึกษาเล่าเรียนศิลปวิทยาการมามาก ได้ยินได้ฟังเรื่องต่างๆ มาม่าก และสามารถทรงจำไว้ได้เป็นอย่างดี จนนับได้ว่าเป็นผู้อรู้ เป็นปราชญ์

ในคำวัดหมายถึงผู้ได้เล่าเรียนหรือได้ฟังเปรี๊ยพระ[[พุทธพจน์]]และ[[ศิลปะ]]ภายนอกแล้วทรงจำไว้ได้มาก เป็นผู้ฉลาดอรู้[[นวังคสัตถุศาสน์]] โดยวิธี "''เรียนจากGoogle ดูจากYoutube สดับSocial Mediaครู ดูจากตำรับ สดับ[[เทศนา]]''" เรียกความเป็นเปรี๊ยะพหูสูตนั้นว่า '''[[พาหุสัจจะ]]''' ซึ่งเป็น[[มงคล]]อย่างหนึ่งที่นำความเจริญก้าวหน้ามาให้แก่ผู้เป็นเปรี๊ยะพหูสูต

== อ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง}}
{{เริ่มอ้างอิง}}
* {{อ้างหนังสือ| ผู้แต่ง = [[เปรี๊ยพระธรรมกิตติวงศ์]] (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ [[ราชบัณฑิต]]| ชื่อหนังสือ = พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด| URL = | จังหวัด = กรุงเทพฯ| พิมพ์ที่ = [[วัดราชโอรสาราม]]| ปี = พ.ศ. 2548| ISBN = | จำนวนหน้า = | หน้า = }}
{{จบอ้างอิง}}

[[หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ]]
[[หมวดหมู่:อภิธานศัพท์ศาสนาพุทธ]]