Difference between revisions 9294306 and 9744451 on thwiki

{{พุทธศาสนา}}
'''พหูสูต''' ({{lang-pi|พหุสฺสุต}}, จาก พหุ คุณนาม + สุ ธาตุ + -ต ปัจจัยในกิริยากิตก์) แปลว่า ''ผู้ได้สดับตรับฟัง'' (คือผู้มีความรู้มาก ผู้คงแก่เรียน) หมายถึง ผู้มี[[ปัญญา]]รอบรู้ [[ผู้รู้รอบด้าน]] ผู้ศึกษาเล่าเรียนศิลปวิทยาการมามาก ได้ยินได้ฟังเรื่องต่าง  ๆ มามาก และสามารถทรงจำไว้ได้เป็นอย่างดี จนนับได้ว่าเป็นผู้รู้ เป็นปราชญ์หรือความรู้จากการฟัง

ในคำวัดหมายถึงผู้ได้เล่าเรียนหรือได้ฟังพระ[[พุทธพจน์]]และ[[ศิลปะ]]ภายนอกแล้วทรงจำไว้ได้มาก เป็นผู้ฉลาดรู้[[นวังคสัตถุศาสน์]] โดยวิธี "''เรียนจากครู ดูจากตำรับ สดับ[[เทศนา]]''" เรียกความเป็นพหูสูตนั้นว่า '''[[พาหุสัจจะ]]''' ซึ่งเป็น[[มงคล]]อย่างหนึ่งที่นำความเจริญก้าวหน้ามาให้แก่ผู้เป็นพหูสูต

== อ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง}}
{{เริ่มอ้างอิง}}
* {{อ้างหนังสือ| ผู้แต่ง = [[พระธรรมกิตติวงศ์]] (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ [[ราชบัณฑิต]]| ชื่อหนังสือ = พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด| URL = | จังหวัด = กรุงเทพฯ| พิมพ์ที่ = [[วัดราชโอรสาราม]]| ปี = พ.ศ. 2548| ISBN = | จำนวนหน้า = | หน้า = }}
{{จบอ้างอิง}}

[[หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ]]
[[หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ]]