Revision 4738473 of "สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร" on thwiki

{{เก็บกวาด}}
{{ขาดอ้างอิง}}
'''สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร''' หรือเรียกอีกแบบว่า '''ฝ่ามือสยบมังกรสิบแปดท่า''' ({{Zh-all|降龍十八掌|p=jiàng lóng shí bā zhǎng}}) เป็นวิทยายุทธใน[[นิยายกำลังภายใน]]หลายเรื่องของ[[กิมย้ง]]

เดิม ฝ่ามือพิชิตมังกร เป็นกระบวนท่าของ[[วัดเส้าหลิน]] ซึ่งมีกระบวนท่าเพียงแปดท่าเท่านั้น [[เฉียวฟง]]ในวัยแปดขวบ ได้มีวาสนาพบพานกับ[[เสียนขู่ไต้ซือ]] และรับ[[เฉียวฟง]]ไปเป็นศิษย์ฝึกวรยุทธ์ที่[[วัดเส้าหลิน]] เมื่อ[[เฉียวฟง]]เติบโตขึ้นได้อายุเพียงยี่สิบสามปี ด้วยความเป็นผู้มีทักษะยุทธได้คิดค้นกระบวนท่าเพิ่มเป็นสิบแปดท่า จึงเรียกว่าสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร และขึ้นเป็นประมุขพรรคกระยาจก จึงได้รับการถ่ายทอดเพลงไม้เท้าตีสุนัขจาก[[อวงเกี่ยมทง]] จวบจน[[เฉียวฟง]]ได้สละตำแหน่งประมุข[[พรรคกระยาจก]]เนื่องจากถูกเปิดโปงเรื่องชาติกำเนิด ทำให้ไม่มีผู้สืบทอดฝ่ามือที่สมบูรณ์ชุดนี้ กระบวนท่าที่สืบทอดจึงเหลือเพียงสิบห้าท่า ต่อมา[[อั้งฉิกกง]]ในเรื่อง[[มังกรหยก]]ได้คิดค้นเพิ่มขึ้นให้ครบตามชื่อ รวมเป็นสิบแปดท่าตามเดิม แต่ไม่สามารถคงอานุภาพเทียบเท่ากับสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรของต้นฉบับเดิมได้

วิชาฝ่ามือนี้มีบทบาทอย่างกว้างขวางในนิยายของกิมย้ง ผู้ใช้วิชานี้มักจะเป็นยอดแห่งจอมยุทธในยุคนั้นๆ แม้ว่าในยุคหลังๆจะเสื่อมถอยลงแต่ก็ยังมีการพูดถึงอยู่ ฝ่ามือพิชิตมังกรสิบแปดท่าเป็นวิชาประจำ[[พรรคกระยาจก]] ซึ่งเป็นพรรคที่ยิ่งใหญ่มีสมาชิกนับแสนกระจายอยู่ทั้วแผ่นดิน วิชาฝีมือนี่เป็นไปในทางกล้าแกร่งตรงไปตรงมา ผู้ที่เหมาะกับการฝึกวิชานี้จะต้องมีร่างกายกำยำแข็งแรง จึงไม่เหมาะกับสตรี วิชานี้มีผู้ใช้อยู่หลายคน บางคนแม้ไม่ใช่ศิษย์พรรคกระยาจกก็มีโอกาสได้ฝึก แต่ที่โดดเด่นสะท้านยุทธภพ มีดังนี้ 

[[เฉียวฟง]]เหนือ หรือ เซียวฟง 
พูดถึงวิชาฝีมือนี้ต้องกล่าวย้อนไปถึงยอดคนในยุคแรกๆ ตั้งแต่ยุคของ[[แปดเทพอสูรมังกรฟ้า]] ช่วงราชวงศ์ซ้องเหนือ (คริสต์ศตวรรษที่ 11) ก็มียอดคนผู้หนึ่งใช้วิชานี้ได้อย่างช่ำชองยิ่ง นั่นคือ [[เฉียวฟง]] จอมยุทธผู้เรืองนามในยุคนั้น ซึ่งเป็นที่ยอมรับกันว่าในยุคแปดเทพฯนั้นเป็นยุคที่มียอดวิชาที่สุดร้ายกาจแสนพิสดารอยู่มากมาย จอมยุทธแต่ละคนล้วนมีฝีมือสูงเยี่ยมเป็นที่สุด แต่กระนั้น [[เฉียวฟง]]ยังคงใช้ วิชา สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร วิชาเดียวนี้ โลดแล่นอยู่ในยุทธจักรในยุคแปดเทพฯ ได้อย่างองอาจไร้ผู้ต่อต้าน ซึ่งแม้แต่[[หลวงจีนชรา]]ที่กวาดลานวัดเส้าหลิน ผู้สำเร็จเคล็ดวิชา[[คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น]] ยังยอมรับว่าสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร สมเป็นวิชาฝีมืออันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน มีระบุใน [[8 เทพอสูรมังกรฟ้า]] เล่ม 5 หน้า 179 [[หลวงจีนชรา]]ถูกมือขวาของ[[เฉียวฟง]]กระแทกตามติด เมื่อฟาดถูกทรวงอกของ[[หลวงจีนชรา]]นั้น มีเสียงกรอบแกรบ กระดูกซี่โครงของ[[หลวงจีนชรา]]ถูกกระแทกหักไปหลายซี่ [[หลวงจีนชรา]]กล่าวกับ[[เฉียวฟง]]ว่า  "ฝีมืออันยอดเยี่ยม สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร สมเป็นวิชาฝีมืออันดับหนึ่งแห่งแผ่นดินจริงๆ" จึงกล่าวได้ว่า [[เฉียวฟง]]เป็นผู้ที่ใช้ท่าสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร ได้รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ที่เคยมีมา 

ยาจกอุดร[[อั้งฉิกกง]] 
มาถึงยุคของ[[มังกรหยก]] วิชานี่ยังคงอนุภาพร้ายกาจสั่นครอนยุทธภพ [[อั้งฉิกกง]]ได้รับการถ่ายทอดยอดวิชานี้จากประมุขพรรคกระยาจกคนก่อน แต่เนื่องจากฝ่ามือที่ตกทอดมามีเพียงเก้าท่าเท่านั้น ซึ่งในการประลองถกกระบี่เขาหัวซานครั้งแรก [[อั้งฉิกกง]]ก็ใช้สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรที่ไม่ครบสมบูรณ์ในการต่อสู้เป็นหนึ่งในยอดจอมยุทธ์ ของยุคนั้น เทียบเคียงกับ [[อึ้งเอี๊ยะซือ]] [[อาวเอี้ยงฮง]] และ[[อิดเต็งไต้ซือ]] ต่อมา[[อั้งฉิกกง]]ใช้ความอัจฉริยะของตนเองบัญญัติคิดค้นขึ้นเองอีกเก้าท่า รวมเป็นสิบแปดท่าตามชื่อวิชา และได้ถ่ายทอดให้กับ[[ก๊วยเจ๋ง]]ทั้งหมด

[[ก๊วยเจ๋ง]] 
ได้รับการสืบทอดวิชานี้มาจาก[[อั้งฉิกกง]] และเป็นอีกผู้หนึ่งที่มีความสำเร็จในยอดวิชานี้อย่างที่สุด สามารถใช่ร่วมกับวิชาอื่นๆที่ตัวเองมีได้อย่างกลมกลืน สำหรับในมังกรหยกภาคสองนั้น วิชานี้ของก๊วยเจ๋งได้สำแดงเดจครั้งแรกตอนที่ประทะกับ[[อาวเอี้ยงฮง]] โดย[[ก๊วยเจ๋ง]]ใช้ออกด้วยท่ามังกรผยองได้สำนึก [[กิมย้ง]]นั้นได้อธิบายความร้ายกาจของกระบวนท่านี้ว่า 
[[ก๊วยเจ๋ง]]ทบทวนฝึกกระบวนท่านี้โดยไม่ว่างเว้น ตอนแรกเริ่มฝึกปรือก็ร้ายกาจยิ่ง บวกกับการมานะฝึกปรือตลอดมา นับว่าก้าวถึงขั้นสุดยอด ตอนแรกที่ผลักมือออกดูไปคล้ายราบเรียบธรรมดา แต่พอเผชิญการต่อต้านสามารถเพิ่มพลังตามหลังอีกสิบสามชั้นในชั่วพริบตา แต่ละชั้นทวีความกล้าแข็ง เป็นอนุภาพการทำลายล้างอย่างรุนแรง นี่เป็นเคล็ดความพิสดารที่[[ก๊วยเจ๋ง]]ได้คิดจากการศึกษาคัมภีร์[[เก้าอิม]] เพียงนับกระบวนท่านี้ แม้แต่[[อั้งฉิกกง]]เมื่อครั้งกระโน้น ก็ไม่มีความสำเร็จลึกล้ำถึงขั้นนี้  เล่ม 1 หน้า 111
จากนั้นในตอนขึ้นเขาไปสำนัก[[ช้วนจินก่า]] [[ก๊วยเจ๋ง]]ก็ได้สำแดงเดชกระบวนท่านี้อีกครั้ง เพื่อฝ่าค่ายกลใหญ่ฟ้าดาวเหนือ โดยสามารถใช้วิชา ฝ่ามือพิชิตมังกรสิบแปดท่ารวมกับวิชาสองมือพันตูของ[[จิวแป๊ะธง]]ได้อย่างสอดคล้อง ดังความตอนนี้ 
[[ก๊วยเจ๋ง]]มือซ้ายใช้ออกด้วยท่ามังกรซ่อนกบดาน มือขวาใช้ด้วยท่ามังกรผยองได้สำนึก สำแดงวิชาสองมือพันตูกันเอง แยกย้ายจู่โจมด้านซ้ายขวาโดยพร้อมเพรียง ยังไม่ทันใช้กระบวนท่าถึงที่สุด พลันแปรเปลี่ยนแต่กลางคัน ท่ามังกรซ่อนกบดานเปลี่ยนเป็นท่ามังกรผยองได้สำนึก ท่ามังกรผยองได้สำนึกกลายเป็นท่ามังกรซ่อนกบดาน [[ก๊วยเจ๋ง]]ใช้วิชาสองมือพันตูกันเอง ฝ่ามือทั้งสองใช้กระบวนท่าที่แตกต่างกัน นับเป็นความยากลำบากอยู่แล้ว มิหนำซ้ำยังสามารถเปลี่ยนแปลงกระบวนท่าได้กลางคันอีกด้วย เล่ม 1 หน้า 186
และเมื่อตอนบุกค่ายมองโกล [[ก๊วยเจ๋ง]]ต้องประทะกับ[[ราชครูกิมลุ้น]]และพวก ซึ่งเป็นคู่ต่อสู้ที่ตึงมือยิ่ง [[กิมย้ง]]ยังได้อธิบายถึงความสำเร็จของวิชานี้ของ[[ก๊วยเจ็ง]]ที่นำยอดวิชาที่ร่ำเรียนมาผสมผสานกลมกลืนกันใช้ออกได้อย่างยอดเยี่ยม 
เกือบยี่สิบปีมานี้ [[ก๊วยเจ๋ง]]ฝึกปรือเคล็ดวิชาในคัมภีร์[[เก้าอิม]] พลังของสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรบัดเดี๋ยวอ่อนบัดเดี๋ยวแข็ง บัดเดี๋ยวยืดบัดเดี๋ยวหด ในความกล้าแกร่งสุดยอดกลับแฝงประสิทธิภาพของความอ่อนหยุ่น บวกกับท่าฝ่ามือของเขา เคลือบแฝงค่ายกลฟ้าดาวเหนือของสำนักชวนจินก่า ขณะที่โรมรันสามารถพุ่งตัวย้อนไปมา ผู้คนหนึ่งคล้ายแปลงร่างเป็นเจ็ดคน เล่ม 3 หน้า 61

นอกจากยอดคนเหล่านี้ก็ยังมีอีกหลายคนที่ใช้วิชานี้ได้ [[ก๊วยเจ๋ง]]ก็ได้ถ่ายทอดวิชานี้ให้แก่ลูกและศิษย์ บู๊ตุงยู้ก็เคยจะใช้ท่านี้เพื่อต่อสู้กับ[[ฮั่วตู]] แต่ด้วยพลังฝีมือที่อ่อนด้อยของบู๊ตุงยู้ไหนเลยจะแสดงอนุภาพของยอดวิชานี้ได้ แต่เพียงแค่ตั้งท่า ก็ข่มขวัญราชบุตรฮั่วตูได้ สุดท้ายก็ไม่มีผู้ใดใช้ยอดวิชานี้ได้อย่างสมบูรณ์อีก หลังจากนั้นวิชานี้ก็ค่อยๆเสื่อมถอยลงไปเรื่อยๆ 

== รายชื่อฝ่ามือพิชิตมังกรสิบแปดท่า ==
# 亢龍有悔 / 亢龙有悔 / ขั่งเล้งอู่อ้วย (มังกรผยองได้สำนึก)
# 飛龍在天 / 飞龙在天 / ปวยเล้งต่อเทียน (มังกรบินอยู่สวรรค์)
# 龍戰於野 / 龙战于野 / เล้งเจี่ยงอี่เอี้ย (มังกรโรมรันกลางไพร)
# 潛龍勿用 / 潜龙勿用 / เชี่ยมเล้งม่ายเอ่ง (มังกรซ่อนกบดาน)
# 利涉大川 / 利涉大川 / หลีเสียบไต้ชวง (เชี่ยวชาญข้ามแม่น้ำใหญ่)
# 鴻漸於陸 / 鸿渐于陆 / ฮ้งเจี้ยมอีเล็ก (หงส์ร่อนพสุธา)
# 突如其來 / 突如其来 / ตุ๊กยู่คี้ไล้ (ประดังโดยพลัน)
# 震驚百里 / 震惊百里 / จิ้งเกี่ยแป๊ะลี้ (สะท้านขวัญร้อยลี้)
# 或躍在淵 / 或跃在渊 / ฮกเตียกต่อเอียง (ทะยานสู่มหรรณพ)
# 神龍擺尾 / 神龙摆尾 / ซิ้งเล้งไป้ป่วย (มังกรสะบัดหาง)
# 見龍在田 / 见龙在田 / เกี่ยงเล้งต่อฉั้ง (มังกรผงาดกลางทุ่ง)
# 雙龍取水 / 双龙取水 / ซ้งเล้งฉู่จุ้ย (มังกรคู่ดูดน้ำ)
# 魚躍於淵 / 鱼跃于渊 / ชงเล้งเท่งคู้ (มังกรดำน้าลึก)
# 時乘六龍 / 时乘六龙 / ซี่เซ้งลักเล้ง (บังคับหกมังกร)
# 密雲不雨 / 密云不雨 / มิกฮุ้นปุกโหว (เมฆหนาทึบไร้พิรุณ)
# 損則有孚 / 损则有孚 / ซุ่งเจ่กอู่ฮู (ลดสูญเสียเกิดผลลัพธ์)
# 履霜冰至 / 履霜冰至 / ลี่ซึงเปียเล้ง (มังกรพิโรธ)
# 羝羊觸藩 / 羝羊触藩 / เชี่ยเค้าเล้งแอ้ (พิฆาตมังกร)

[[หมวดหมู่:วิทยายุทธในนิยายกำลังภายใน]]

[[vi:Võ thuật trong truyện Kim Dung#Hàng long thập bát chưởng]]