Difference between revisions 17882 and 17891 on thwikibooks

{{หัวเรื่อง
| ชื่อเรื่อง = [[หนี้|{{color|grey|หนี้}}]]
| ชื่อเรื่องย่อย = บททั่วไป
| วิกิพีเดียชื่อเรื่อง = 
| พระราชนิพนธ์ = 
| พระนิพนธ์ = 
| ผู้แต่ง = 
| ผู้แต่งไม่ลิงก์ = 
(contracted; show full)

อนึ่ง ถ้าการโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินต้องทำเป็นนิติกรรม แล้วลูกหนี้ละเลยไม่ทำนิติกรรม เช่น ลูกหนี้ต้องไปแสดงเจตนาจดทะเบียนโอนที่ดินต่อเจ้าพนักงานที่ดิน แต่ไม่ไป เจ้าหนี้ก็มีอำนาจตาม ป.พ.พ. ม. 213 ว. 2 ที่จะขอให้ศาลสั่งว่า ให้ถือคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของลูกหนี้ได้ (the manifestation of intention of the obligor is to be achieved by a judgment)<ref name = "c 62"/>

== ความรับผิดของลูกหนี้ ==
=== ลักษณะของความรับผิด ===


เมื่อลูกหนี้ละเลยไม่ชำระหนี้ ย่อมเกิดความเสียหาย (damage) แก่เจ้าหนี้ เจ้าหนี้จึงชอบจะเรียกค่าเสียหาย (damages) ได้<ref name = "c 65"/> และ ป.พ.พ. ม. 213 ว. 4 ว่า การที่เจ้าหนี้ใช้สิทธิบังคับชำระหนี้แล้ว ไม่ตัดสิทธิที่เจ้าความรับผิดทางแพ่ง (civil liability) แบ่งเป็นสองประเภท คือ

1. {{gap|0.5em}} [[มูลหนี้|หนี้ที่เกิดจากนิติกรรม]] ก่อความรับผิดที่เรียกว่า "ความรับผิดทางสัญญา" (contractual liability)

2. {{gap|0.5em}} [[มูลหนี้|หนี้ที่เกิดจากนิติเหตุ]] ก่อความรับผิดทางละเมิด, ความรับผิดในการจัดการงานนอกสั่ง และความรับผิดเพราะสถานะของบุคคล

เมื่อลูกหนี้จละเรียกค่าเสียหายแต่ประการใด<ref name = "c 66">{{c/c|66}}</ref>

ในการลยไม่ชำระหนี้ ย่อมก่อความเสียหาย (damage) ให้แก่เจ้าหนี้ ลูกหนี้ที่เจ้าหนี้เรียกค่าเสียหายได้ดังข้างต้นนั้น มีแต่[[มูลหนี้|หนี้ที่เกิดขึ้นเพราะนิติกรรม]] และความรับผิดในหนี้จากนิติกรรมนั้นเรียก '''จึงต้องรับผิดใช้ค่าเสียหาย (damages) ให้แก่เจ้าหนี้ ความรับผิดในกรณีนี้เป็นความรับผิดตามทางสัญญา''' (contractual obligation) ส่วน[[มูลหนี้|หนี้ที่เกิดขึ้นเพราะนิติเหตุ]]มีกฎหมายควบคุมอยู่ต่างหาก จึงแยกศึกษาเป็นพิเศษ

การละเลยไม่ชำระหนี้แบ่งเป็นสามลักษณะ คือ ชำระหนี้ไม่ถูกต้อง, ชำระหนี้ล่าช้า และไม่ชำระหนี้เลย<ref name = "c 65">{{c/c|65}}</ref> ส่วนความรับผิดอีกสามประเภทที่เหลือนั้นมีกฎหมายควบคุมอยู่ต่างหาก จึงแยกศึกษาเป็นพิเศษ

=== เมื่อชำระหนี้ไม่ถูกต้อง ===

=== เมื่อชำระหนี้ล่าช้า ===

=== เมื่อไม่ชำระหนี้เลย ===

== ฎ. บางฉบับ ==

{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- bgcolor="#fb8aa0" align="center"
! {{color|white|#}}
! {{color|white|เลขที่}}
! {{color|white|ใจความ}}
! {{color|white|หมายเหตุ}}
|-
! colspan="4" bgcolor="#ffcccc" | {{color|#fb607f|สภาพแห่งหนี้}}
|-
| 1
| 2095/2524
| {{gap}} สิทธิในการเป็นลูกวงแชร์ เป็นทรัพย์สินชนิดหนึ่ง เพราะมีราคาและอาจถือเอาได้ตาม ป.พ.พ. ม. 99 (ปัจจุบันคือ ม. 138) สิทธินี้จึงจำหน่ายและซื้อขายกันได้

{{gap}} จำเลยได้ขายสิทธิดังกล่าวให้แก่โจทก์ โจทก์จึงมีฐานะเป็นเจ้าหนี้ของจำเลย และบังคับให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาซื้อขายได้ตาม ป.พ.พ. ม. 194 อนึ่ง ในการซื้อขายแชร์ กฎหมายมิได้บังคับให้มีหลักฐานเป็นหนังสือ การซื้อขายจึงสมบูรณ์ตามกฎหมาย ไม่อยู่ในบังคับแห่งบทบัญญติว่าด้วยการโอนสิทธิเรียกร้องหรือโอนหนี้
| 
|-
|}

== เชิงอรรถ ==

{{reflist|3}}





----
{{ท้ายเรื่อง
| ก่อนหน้า = [[หนี้/บทที่ 2|บทที่ 2 • อารัมภบท]]
| ถัดไป = [[หนี้/บทที่ 2/ส่วนที่ 2|บทที่ 2 • ส่วนที่ 2 <br> การใช้สิทธิเรียกร้องของลูกหนี้]]
}}
{{หนี้}}

[[หมวดหมู่:หนี้: หลักทั่วไป]]