Revision 15793 of "1.ประวัติความเป็นมา" on thwikibooks

คำว่า "เก้าห้อง" นำมาจากชื่อบ้านเก้าห้อง ซึ่งเป็นบ้านของขุนกำแหงฤทธิ์ ตั้งอยู่ริมน้ำ ข้างวัดลานคา และอยู่ตรงข้ามตลาดเก้าห้อง เป็นบ้านเรือนไทย ฝาประกัน ใต้ถุนสูง ภายในบ้านแบ่งออกเป็น 9 ห้อง มีศาลปู่ศาลย่าเป็นที่เคารพบูชา
ตลาดเก้าห้อง ก่อสร้างโดยชาวจีนชื่อ ฮง ประกอบอาชีพค้าขายและรับเหมาก่อสร้างจนร่ำรวย จึงต่อแพค้าขายอย่างถาวรอยู่หน้าบ้านเก้าห้อง แล้วเปลี่ยนชื่อจากฮง มาเป็นนายบุญรอด เหลียงพานิชย์เพื่อความสะดวกสะดวกในการค้าขาย ด้วยกิตติศัพท์ความร่ำรวยของนายบุญรอดล่วงรู้ไปถึงหมู่โจร จึงถูกบุกปล้นทรัพย์สินไปจำนวนหนึ่ง ทางอำเภอได้ออกสกัดจับโจรได้ทั้งหมดในวันรุ่งขึ้น พร้อมนำทรัพย์สินมา ต่อมานายบุญรอดคิดสร้างตลาดเพื่อค้าขายบนบก ชาวบ้านเรียกตลาดนี้ว่า "ตลาดเก้าห้อง" ซึ่งคำว่าเก้าห้องนำมาจากชื่อบ้านเก้าห้องนั่นเอง

บ้านเก้าห้อง อยู่ในเขต อบต.โคกคราม ฝั่งวัดลานคา ตั้งอยู่ด้านใต้ของวัดลานคา 
ติดกับโรงเรียนวัดลานคา สร้างโดยขุนกำแหง ลือชัยผู้นำชุมชนในหมู่บ้านเก้าห้อง 
ซึ่งชุมชนกลุ่มนี้เป็นชุมชนที่อพยพมาจากเวียงจันทน์ (ไทยพวน) ลักษณะของบ้านเรือนไทย 
มีห้องอยู่เก้าห้อง สร้างสมัยรัชกาลที่ 4 โดยขุนกำแหง มีหน้าที่เก็บภาษี ส่วย อากร 
ส่งให้กับหลวงภายในบ้านเก้าห้องแต่ละห้อง จะจัดเป็นสัดส่วน สำหรับกิจกรรมต่างๆ ดังนี้
 
ห้องที่หนึ่ง ใช้เป็นห้องรับแขกที่มาติดต่อหรือพบปะกับเจ้าของบ้าน 

ห้องที่สอง ใช้เป็นห้องเก็บภาษี ส่วย อากร 

ห้องที่สาม ใช้เป็นห้องรักษาโรค โดยรักษาแผนโบราณ และเป็นที่เก็บตำรายาแผนโบราณ 

ห้องที่สี่ ใช้เป็นห้องดูฤกษ์ยามในพิธีกรรมต่างๆ เช่น ปลูกบ้าน แต่งงาน 

ห้องที่ห้า ใช้เป็นห้องเก็บตำราฤาษีดัดตน และเป็นสถานที่ทำกายบำบัดรักษาโดย 
ใช้ตำราฤาษีดัดตน 
ห้องที่หก ใช้เป็นห้องกักขังผู้กระทำความผิดลหุโทษ โดยมีโซ่ตรวนล่ามไว้ 

ห้องที่เจ็ด ใช้เป็นห้องเก็บพัสดุ 
ห้องที่แปด ใช้เป็นห้องนอน 

ห้องที่เก้า ใช้เป็นโรงครัว 

และภายในบริเวณบ้านมีศาลปู่เมือง ย่าเมือง ซึ่งเป็นที่เคารพบูชาของชาวบ้านละแวกนั้น