 |
 |
If you find this site useful or just support what I'm doing, I'd really appreciate if you could donate. To cover server costs and for the hundreds of hours I've put into making this happen.
|
 |
If you spot content on this site that is genuinely illegal or actually puts someone in real danger, contact [email protected]. We have multiple agents reviewing tickets 24/7. Note that we try to maintain as much transparency as possible, both about ourselves and of the actions of Wikipedians. For example, if we removed a live link to CSAM content that was posted by a Wikipedia admin, we would replace it a placeholder like "<link to CSAM that was posted by Demiurge1000 redacted by Undersight>". Note that "I don't like it" is NOT a valid removal reason. If instead you are a Wikipedophile trying to get all the dark secrets of Wikipedia censored, please follow this guide instead.
If you would like to contact the owner of this about something else (e.g. press inquires, feature requests, bug reports), e-mail [email protected] or [email protected].
|
Difference between revisions 50342 and 50343 on thwikisourceอุปปาตะสันติ มนต์สำหรับระงับเหตุร้ายทั้งปวง ==คำชี้แจงเรื่องคัมภีร์อุปปาตะสันติ== คัมภีร์อุปปาตะสันติภาษาบาลีนี้ มีคำชี้แจงเพื่อทราบประวัติย่อต่อไปนี้ ๑. อุปปาตะสันติ แยกเป็น ๒ คำ คือ อุปปาตะ คำ ๑ และ สันติ คำ ๑ อุปปาตะ แปลว่า เคราะห์กรรม, เหตุร้าย, อันตราย และแปลว่าสิ่งกระทบกระเทือน อุปปาตะสันติ แปลว่าบทสวดสงบเคราะห์กรรม แปลว่าบทสวดสงบอันตราย แปลว่าบทสวดสงบเหตุร้าย และแปลว่าบทสวดสงบสิ่งกระทบกระเทือน ๒. คัมภีร์อุปปาตะสันติ เป็นวรรณคดีบาลี ของอาณาจักรล้านนา มีเมืองเชียงใหม่เป็นราชธานี แต่งขึ้นโดย พระสีลวังสะมหาเถระ ในรัชสมัยของ พระเจ้าสิริธรรมจักวัติดิลกราชาธิราช หรือ พระเจ้าติโลกราช กษัตริย์ แห่งอาณาจักรล้านนา รัชกาลที่ ๑๐ ในราชวงค์มังราย ระหว่าง พ.ศ. ๑๘๙๓ ถึง พ.ศ. ๒๐๑๐ เป็นคาถาล้วนจำนวน ๒๗๑ คาถา จัดเข้าในหนังสือประเภท “เชียงใหม่คันถะ” คือ คัมภีร์เชียงใหม่มีอายุประมาณ ๖๐๐ ปีเศษแล้ว มีคำเล่าว่า สมัยแต่งอุปปาตะสันตินั้น ที่เมืองเชียงใหม่นั้นมีโจรผู้ร้ายและ คนอัทธพาลชุกชุมมากผิดปกติ มีเหตุร้ายและสิ่งกระทบกระเทือนอยูเสมอ พระสีลวังสะ จึงให้พระสงฆ์ สามเณรและประชาชนพากันสวดและฟังอุปปาตะสันติ เพื่อกลับร้ายให้กลายเป็นดี มีผู้เลื่อมใสคัมภีร์นี้มาก และถือว่าเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาชาวพม่ามีความเลื่อมใสนำคัมภีร์นี้เข้าไปในประเทศพม่า เข้าใจว่านำเข้าไป ที่เมืองอังวะก่อนแล้วแพร่หลายไปทั่วประเทศพม่าสมัย ๕๐๐ ปีที่ล่วงแล้ว ชาวพม่าทั้งพระสงฆ์และประชาชนถือว่า คัมภีร์อุปปาตะสันติ มีความศักดิ์สิทธิ์มาก นิยมท่อง นิยมสวดและนิยมฟังอย่างกว้างขวาง มีคำเล่ากันว่า สมัยหนึ่งพวกจีนมาตีเมืองอ้งวะ ประเทศพม่า ชาวพม่าทั้งพระสงฆ์ ข้าราชการ และประชาชนพากันสวดคัมภีร์อุปปาตะสันติ พวกจีนได้ฟังอุปปาตะสันติโฆษณาคือ เสียงกึกก้องของอุปปาตะสันติ ก็มีความกลัวแล้วพากันหนีกลับไป ๓. บุคคลและสภาวะที่อ้างถึงในคัมภีร์อุปปาตะสันติมี ๑๓ ประเภทคือ ๓.๑ พระพุทธเจ้าทั้งหลายในอดีตถึงปัจจุบัน (เน้นที่ ๒๘ พระองค์) ๓.๒ พระปัจเจกพุทธเจ้า ๓.๓ พระพุทธเจ้าในอนาคต ๑ พระองค์ คือ พระเมตไตรย ๓.๔ โลกุตตรธรรม ๙ และพระปริยัติธรรม ๑ ๓.๕ พระสังฆรัตนะ ๓.๖ พระเถระชั้นผู้ใหญ่ ๑๐๘ รูป ๓.๗ พระเถรีชั้นผู้ใหญ่ ๑๓ รูป ๓.๘ พยานาค ๓.๙ เปรตบางพวก ๓.๑๐ อสูร ๓.๑๑ เทวดา ๓.๑๒ พรหม ๓.๑๓ บุคคลประเภทรวม เช่น เทวดา ยักษ์ ปีศาจ คือผีที่ทำสิ่งใดๆ อย่างโลดโผน และวิชชาธรหรือพิทยาธร(สันสกฤตเรียกวิทยาธร) ถ้าเป็นภาษาอังกฤษเรียกพวก เซอเร่อคือพ่อมด แม่มด หรือผู้วิเศษ พวกวิชชาธร เป็นพวกรอบรู้เรื่องเครื่องรางและเสน่ห์ต่างๆ สามารถไปทางอากาศได้ เรื่องราวเย็นอกเย็นใจที่สังคมมุ่งหวังและเสาะแสวงหา ที่กล่าวถึง ในคัมภีร์อุปปาตะสันติ มีประการที่สำคัญ ๓ อย่างคือ ก. สันติหรือมหาสันติ ความสงบ ความราบรื่น ความเยือกเย็น ความไม่มีคลื่น ข. โสตถิ ความสวัสดี ความปลอดภัย ความเป็นอยู่เรียบร้อย หรือตู้นิรภัย ค. อาโรคยะ ความไม่มีสิ่งเป็นเชื้อโรค ความไม่มีโรคหรือความมีสุขภาพสมบูรณ์ คัมภีร์อุปปาตะสันติ มีข้อความขอความช่วยเหลือ ขอให้พระรัตนตรัยและบุคคล พร้อมทั้งสิ่งทรงอิทธิพลในจักรวาลรวม ๑๓ ประเภทดังกล่าวมาแล้วช่วยสร้างสันติ หรือมหาสันติ ช่่วยสร้างโสตถิและอาโรคยะ ช่วยปรุงแต่งสันติและอาโรคยะ ขอให้ช่วยรวมสันติ รวมโสตถิและรวมอาโรคยะ และขอให้ช่วยเป็นตู้นิรภัยคุ้มครองและ กำจัดเหตุร้ายอันตรายหรือสิ่งกระทบกระเทือนต่างๆ อย่าให้เกิดมีในตน ในครอบครัว ในหมู่คณะ หรือในวงงานของตน และในวงงานของคนอื่นทั่วไป ๔. อานิสงฆ์การสวดและการฟังอุปปาตะสันติ มีคุณประโยชน์ตามที่กล่าวไว้ ในท้ายคัมภีร์ มีดังนี้ ๔.๑ ผู้สวดหรือผู้ฟังอุปปาตะสันติ ย่อมชนะเหตุร้ายทั้งปวงได้ และมีวุฒิภาวะคือ ความเจริญด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณ ๔.๒ ผู้สวดหรือผู้ฟังอุปปาตะสันติ ย่อมได้ประโยชน์ที่ตนต้องการ คือ ผู้ประสงค์ความปลอดภัยย่อมได้ความปลอดภัย คนอยากสบายย่อมได้ความสุข คนอยากมีอายุยืน ย่อมได้อายุยืน คนอยากมีลูก ย่อมได้ลูกสมประสงค์ ๔.๓ ผู้สวดหรือผู้ฟังอุปปาตะสันติ ย่อมไม่มีโรคลมเป็นต้นมาเบียดเบียน ไม่มีอกาละมรณะคือตายก่อนอายุขัย ทุนนิมิตรคือลางร้ายต่างๆมลายหายไป ๔.๔ ผู้สวดหรือผู้ฟังอุปปาตะสันติ เมื่อเข้าสนามรบย่อมชนะข้าศึก ทั้งปวงและแคล้วคลาดจากอาวุธทั้งปวง ๕. เดชของอุปปาตะสันติ การสวดอุปปาตะสันติเป็นประจำ ย่อมมีเดชดังนี้ ๕.๑ อุปปาตะ คือเหตุร้ายหรือสิ่งกระทบกระเทือน อันเกิดจากแผ่นดินไหวเป็นต้น ย่อมพินาศไป (ปะถะพะยาปาทิสัญชาตา) ๕.๒ อุปปาตะ คือ คือเหตุร้ายหรือสิ่งกระทบกระเทือน อันเกิดจากลูกไฟที่ตกจากอากาศหรือสะเก็ดดาว ย่อมพินาศไป (อุปปาตะจันตะลิกขะชา) ๕.๓ อุปปาตะ คือ คือเหตุร้ายหรือสิ่งกระทบกระเทือน อันเกิดจากการเิกิดจันทรุปราคาหรือสุริยุปราคา เป็นต้น ย่อมพินาศไป (อินทาทิชะนิตุปปาตา) ๖. คัมภีร์อุปปาตะสันติ เป็นคัมภีร์ไทย แต่ต้นฉบับได้จากเมืองไทย ไปอยู่เมืองพม่าเสียนาน จนแทบกล่าวได้ว่า คนไทยสมัยหลังไม่มีใครรู้จัก ไม่เคยได้ยินแม้แต่ชื่อ ข้าพเจ้าจึงชำระและจัดพิมพ์เป็นอักษรไทย ด้วยวิธีเขียนให้คนอ่านคำบาลีทั่วไป สำหรับต้นฉบับนั้น ข้าพเจ้ามีแต่ฉบับเมืองพม่า และเป็นอักษรพม่า โดยท่านอาจารย์ธรรมานันทะธัมมาจริยะ ครูพระไตรปิฏก ประจำวักโพธาราม ได้กรุณาถวาย ข้าพเจ้าจึงขอขอบคุณอย่างยิ่งไว้ในที่นี้ การที่ข้าพเจ้าได้ชำระและจัดพิมพ์อุปปาตะสันติ เป็นอักษรไทยขึ้นเป็นครั้งแรกนี้ ข้าพเจ้าถือว่าเป็นการนำคัมภีร์ไทยโบราณกลับคืนสู่เมืองไทย เพื่อให้คนไทยได้รู้จัก ได้ศึกษา ได้สวด และได้ฟังให้เกิดประโยชน์ทางสันติ ทางโสตถิและทางอาโรคยะ สืบไป ในที่สุดนี้ข้าพเจ้าขอถือโอกาสเชิญชวนมวลพุทธศาสนิกชนชาวไทย พร้อมกันยกมือสาธุแสดงความชื่นชมโสมนัสต่อการกลับมาโดยสวัสดีของคัมภีร์อุปปาตะสันติ โดยทั่วกันทุกท่านเทอญ พระเทพเมธาจารย์ ๗ สิงหาคม ๒๕๐๕ วัดโพธาราม จ.นครสวรรค์ ==อุปปาตะสันติ== บทสวดสงบเหตุร้าย นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ (สามจบ) (นำ) หันทะ มะยัง อุปปาตะสันติ คาถาโย ภะณา มะเส ฯ ==คันถารัมภะ== คำเริ่มต้นคัมภีร์ (ก) สุทุททะโส อะยัง ธัมโม โลกัตถัง ชินะเทสิโต มหาสันติกะโร โลเก สัพพะส้ัมปัตติทายะโก. (ข) สัพพุปะปาตูสะมะโณ ภูตะยักขะนิวาระโณ อะกาละมัจจุสะมะโณ โสกะโรคะวินาสะโน. (ค) ปะระจักกะมัททะโนปิ รั{{ญ}}โ{{ญ}} วิชะยะวัฑฒะโน สัพพานิฏ{{ฐ}}ะหะโร สันติ ธัมมัง วักขามิ ภูตะโต. (ฆ) วัตถุตตะยัสสะ โย ยัตถะ สังวัณเณติ คุณุตตะเม ตัสสะ ตัตถะ สุขาโรค๎ยะ โสตถิโย โหนติสัพพะทา. พระพุทธเจ้าในอดีต ๒๘ พระองค์ ในสารมัณฑกัป ๔ พระองค์ ๑. ตัณหังกะโร มหาวีโร สัพพะโลกานุกัมปะโก วันตะสังสาระคะมะโน สัพพะกามะทะโท สะทา. ๒. สัพพาภิภู สัพพะวิทู สัพพะเทวะคะรุตตะโม สัพพาสะวะปะริกขีโณ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๓. วะระลักขะณะสัมปันโน เมธังกะโร มหามุนิ ชุตินธะโร มหาสิรี สุวัณณะคิริสันนิโภ. ๔. ทิพพะรูโป มหากาโย มะหานาโถ มะหัพพะโล มะหาการุณิโก สัตถา มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๕. มหาโมหะตะมัง หันตะวา โย นา โถ สะระณังกะโร เทวาเทวะมะนุสสานัง โลกานั{{ญ}}จะ หิตังกะโร. ๖. พ๎ยามัปปะภาภิรุจิโต นิโครธะปะริมัณฑะโล นิโครธะปักกะพิมโพฏโ{{ฐ}} สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๗. อะสีติระตะนุพเพโธ ทีปังกะโร มะหามุนิ ปภา นิททาวะเต ตัสสะ {{ฐ}}าเน ทะวาทะสะ โยชะเน. ๘. วัสสะสะตะสะหัสสานิ {{ฐั}}ตตะวา โลเก วินายะโก โลกาโลกะกะโร สัตถา สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ในสารกัป ๑ พระองค์ ๙. อัฏ{{ฐ}}าสีติหัตถุพเพโธ โกณทั{{ญ}}โ{{ญ}} นามะ นายะโก สัพพะธัมเมหิ อะสะโม สัพพะปาระมิตาคะโม. ๑๐. วัสสะสะตะสะหัสสานิ อายุ ตัสสะ มเหสิโน โมเจตุ โส สัพพะภะยา สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ในสารมัณฑกัป ๔ พระองค์ ๑๑. อัฏ{{ฐ}}าสีติ ระตะนานิ อัจจุคคะโต ชุตินธะโร มังคะโล นามะ สัมพุทโธ นะวุติสะหัสสายุโก. ๑๒. ฉัพพัณณะรังสิโย ทะสะ สะหัสสะโลกะธาตุยา ผะรันตา ตัสสะ ฉาเทนติ เอสะ โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๓. นะวุติระตะนุพเพโธ สุมะโน นามะ นายะโก กั{{ญ}}จะนาจะละสังกาโส นะวุติสะหัสสายุโก. ๑๔. อุเปโต พุทธะคุเณหิ สัพพะสัตตะหิเตสะโก กะโรตุ โน มหาสันติง อาโรคะยั{{ญ}}จะ สุขัง สะทา. ๑๕. อะสีติระตะนุพเพโธ สัฏ{{ฐี}}สะหัสสะอายุโก เรวะโต นามะ สัมพุทโธ สัพพะโลกุตตะโร มุนิ. ๑๖. ตัสสะ สะรีเร นิพพัตตา ปะภามาลา อะนุตตะรา ผะรันตา โยชะเน นิจจัง สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗. โสภิโต นามะ สัมพุทโธ นะวุติสะหัสสายุโก สังสาระ สาคะเร สัตเต พะหู โมเจติ ทุกขะโต. ๑๘. อัฏ{{ฐ}}ะปั{{ญ}}{{ญ}}าสะระตะนัง อัจจุคคะโต มะหามุนิ โอภาเสติ ทิสา สัพพา สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ในวรกัป ๓ พระองค์ ๑๙. อะโนมะทัสสี สัมพุทโธ เตชัสสี ทุระติกกะโม อัฏ{{ฐ}}ะปั{{ญ}}{{ญ}}าสะระตะโน โอภาเสนโต สะเทวะเก. ๒๐. นิพพานะปาปะโก โลเก วัสสะสะตะสหัสสายุโก กะโรตุ โน มหาสันติง สุขิตา จะ มะยัง สะทา. ๒๑. ปะทุโม นามะ สัมพุทโธ โลกะเชฏโ{{ฐ}} นะราสะโภ อัฏ{{ฐ}}ะปั{{ญ}}{{ญ}}าสะระตะโน อาทิจโจวะ วิโรจะติ. ๒๒. วัสสะสะตะสะหัสสานิ อายุ ตัสสะ มเหสิโน โสปิ พุทโธ การุณิโก สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๒๓. อัฏ{{ฐ}}าสีติระตะนุพเพโธ นาระโท สัพพะกามะโท นิรันตะรัง ทิวารัตติง โยชะนัง ผะระเต ปะภา. ๒๔. นะวุติวัสสะสะหัสสานิ {{ฐั}}ต๎วา โลเก วินายะโก โมเจติ ทุกขะโต สัตเต โสปิ โสตถิง กะโรตุ โน. ในวรกัป ๓ พระองค์ ๒๕. อัฏ{{ฐ}}ะปั{{ญ}}{{ญ}}าสะระตะโน ปะทุมุตตะโร มหามุนิ ตัสสะ ปากะติกา รังสี ผะรันติ ท๎วาทะสะ โยชะเน. ๒๖. วัสสะสะตะสะหัสสานิ {{ฐั}}ต๎วา โลเกมะตันทะโท โมเจติ พันธะนา สัตเต โสปิ ปาเลตุ โน สะทา. ๒๗. อัฏ{{ฐ}}าสีติระตะนานิ อัจจุคคะโต มหามุนิ สุเมโธ นามะ สัมพุทโธ นะวุติสะหัสสายุโก. ๒๘. ตัสสะ ปากะติกา รังสี ผะรันติ โยชะนัง สะทา ปาเลตุ โน สะทา พุทโธ ภะเยหิ วิวิเธหิ จะ. ๒๙. ปั{{ญ}}{{ญ}}าสะระตะนุพเพโธ สุชาโต นามะ นายะโก เหมะวัณโณ มะหาวีโร มะหาตะมะวิโนทะโน. ๓๐. นะวุติวัสสะสะหัสสานิ อายุ ตัสสะ มะเหสิโน โสปิ พุทโธ การุณิโก สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ในวรกัป ๓ พระองค์ ๓๑. อะสีติระตะนุพเพโธ ปิยะทัสสี มหามุนิ นะวุติวัสสะสะหัสสานิ {{ฐั}}ต๎วา โลกัคคะนายะโก. ๓๒. โสปิ สัพพะคุณูเปโต สัพพะโลกะสุขัปปะโท สัพพะโทสัง วินาเสนโต สะพัง โสตถิง กะโรตุ โน. ๓๓. อะสีติระตะนุพเพโธ อัตถะทัสสี นะราสะโภ วัสสะสะตะสะหัสสานิ โลเก อัฏ{{ฐ}}าสิ นายะโก. ๓๔. ตัสสะ ปากะติกา รังสี ผะรันติ โยชะนัง สะทา นิรันตะรัง ทิวารัตติง นาโถ โสตถิง กะโรตุ โน. ๓๕. ธัมมะทัสสี จะ สัมพุทโธ อะสีติหัตถะมุคคะโต อะติโรจะติ เตเชนะ สะเทวาสุระมานุเส. ๓๖. วัสสะสะตะสะหัสสานิ {{ฐั}}ต๎วา โลเก มะหายะโส สัพพะสัตเต ปะโมเจติ ภะยา รักขะตุ โน สะทา. ในสารมัณฑกัป ๔ พระองค์ ๓๗. สิทธัตโถ นามะ สัมพุทโธ สัฏ{{ฐิ}}ระตะนะมุคคะโต ติภะเว โสตถิชะนะโก สะติสสะหัสสะอายุโก. ๓๘. สังสาระสาคะรา โลเก สันตาเรต๎วา สะเทวะเก นิพพาเปติ จะ โส สัตถา สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๓๙. สัฏ{{ฐิ}}ระตะนะมุพเพโธ ติสโส โลกัคคะนายะโก อะนูปะโม อะสะทิโส อะตุโล อุตตะโม ชิโน. ๔๐. วัสสะสะตะสะหัสสานิ อายุ ตัสสะมะเหสิโน อาโรค๎ยั{{ญ}}จะ มหาลุขัง โหตุ โน ตัสสะ เตชะสา. ๔๑. อัฏ{{ฐ}}ะปั{{ญ}}{{ญ}}าสะระตะโน ผุสโส โลกัคคะนายะโก ชะนัมพุชัง วิโพเธนโต นิพพาเปนโต สะเทวะเก ๔๒. นะวุติวัสสะสะหัสสานิ {{ฐั}}ต๎วา โลเก มะหายะโส อุทธะรันโต พะหู สัตเต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๔๓. อะสีติระตะนุพเพโธ วิปัสสี โลกะนายะโก ปะภา นิทธาวะเต ตัสสะ สะมันตา สัตตะ โยชะเน. ๔๔. โสปิ เทวะมะนุสสานัง พันธะนา ปะริโมจะยิ อะสีติสะหัสสายุโก นาโถ โสตถิง กะโรตุ โน. ในมัณฑกัป ๒ พระองค์ ๔๕. สัตตะตีหัตถะมุพเพโธ สิขี นาเมสะ นายะโก ปภา นิทธาวะเต ตัสสะ สะมันตา โยชะนัตตะเย. ๔๖. โสปิ อะตุล๎โย สัมพุทโธ สัตตะตีสะหัสสายุโก กะโรตุ โน มะหาสันติง สุขิตา จะ มะยัง สะทา. ๔๗. เวสสะภู นามะ สัมพุทโธ เหมะรูปะสะมูปะโม สัฏ{{ฐี}}ิระตะนะมุพเพโธ สัฏ{{ฐี}} จะ สะหัสสายุโก. ๔๘. พ๎รัห๎มะเทวะมะนุสเสหิ นาคาสุระทิเชหิ วา ปูชิโตปิ สะทา นาโถ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ในภัททกัป ๔ พระองค์ ๔๙. ตาฬีสะระตะนุพเพโธ กะกุสันโธ มหามุนิ ตัสสะ กายา นิจฉะรันติ ปะภา ท๎วาทะสะ โยชะนา. ๕๐. จัตตาลฬีสะ สะหัสสานิ ตัสสะ อายุ อะนุตตะโร กะโรตุ โส สะทา นาโถ อายุ สุขัง พะลั{{ญ}}จะ โน. ๕๑. โกนาคะมะนะ สัมพุทโธ ติงสะหัตถะ สะมุคคะโต ติงสะวัสสะ สะหัสสานิ อายุ ตัสสะ มะเหสิโน. ๕๒. ธัมมามะเตนะ ตัปเปตา เทวะสังฆัง สุราละเย มะหีตะเล จะ ชะนะตัง สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๕๓. กัสสะโป นามะ สัมพุทโธ ธัมมะราชา ปะภังกะโร วีสะตีหัตถะมุพเพโธ วีสะสะหัสสะอายุโก. ๕๔. อะนูปะโมสะมะสะโม เทวะสัตถา อะนุตตะโร กะโรตุ โน มะหาสันติง อาโรค๎ยั{{ญ}}จะ ชะยัง สะทา. ๕๕. อัฏ{{ฐ}}าระสะหัตถะถุพเพโธ โคตะโม สักกะยะวัฑฒะโน สัพพั{{ญ}}ญู สัพพะติละโก สัพพะโลกะสุขัปปะโท. ๕๖. สัมพุทโธ สัพพะธัมมานัง ภะเคหิ ภาค๎ยะวายุโก วิชชาจะระณะสัมปันโน โสตถ๎ยาโรค๎ยัง ทะทาตุ โน. ๕๗. อัพภะตีตา จะ สัมพุทธา อะเนกะสะตะโกฏิโย สัพพะโลกะมะภิ{{ญ}}{{ญ}}ายะ สัพพะสัตตานุกัมปิโน. ๕๘. สัพพะเวระภะยาตีตา สัพพะโลกะสุขัปปะทา สัพพะโทสัง วินาเสนตา สัพพะโสตถิง กะโรนตุ โน. พระพุทธเจ้าในอนาคต ๑ พระองค์ ๕๙. อะนาคะเต จะ สัมพุทโธ เมตเตยโย เทวะปูชิโต มะหิทธิโก มหาเทโว มะหาสันติง กะโรตุ โน. พระปัจเจกพุทธเจ้า ๖๐. สัพเพ ปัจเจกะสัมพุทธา นิโรธะฌานะโกวิทา นิราละยา นิราสังกา อัปปะเมยยา มเหสะโย. ๖๑. ทูเรปิ วิเนยเย ทิส๎วา สัมปัตตา ตังขะเณนะ เต สันทิฏ{{ฐิ}}กะผะเล กัต๎วา สะทา สันติง กะโรนตุ โน. นวโลกุตตรธรรม ๙ และพระปริยัติธรรม ๑ ๖๒. ส๎วากขาตะตาทิสัมปันโน ธัมโม สะปะริยัตติโก สังสาระ สาคะรา โลเก ตาเรติ ชินะโคจะโร. ๖๓. กิเลสะชาละวิทธังสี วิสุทโธ พุทธะเสวิโต นิพพานะคะมะโน สันโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. พระสังฆรัตนะ ๖๔. สีลาทิคุณะสัมปันโน สังโฆ มัคคะผะเล {{ฐิ}}โต ชิตินท๎ริโย ชิตะปาโป ทักขิเนยโย อะนุตตะโร. ๖๕. อะนาสะโว ปะริสุทโธ นิราสาโส ภะวาภะเว นิพพานะโคจะโร สันโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. พระเถระชั้นผู้ใหญ่ ๑๐๘ รูป ๖๖. อั{{ญ}}{{ญ}}าตะโก{{ญ}}ทั{{ญ}}{{ญั}}ตเถโร รัตตั{{ญ}}ญูณังอัคโค อะหุ ธัมมะจักกาภิสะมะโย สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๖๗. วัปปัตเถโร มะหาปั{{ญ}}โ{{ญ}} มะหาตะมะวิโนทะโน มะหาสันติกะโร โลเก มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๖๘. ภัททิโย ภัททะสีโล จะ ทักขิเนยโย อะนุตตะโร โลกัตถะจะริโต เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๖๙. มะหานาโม มหาปั{{ญ}}โ{{ญ}} มะหาธัมมะวิทู สุโต มะหาขีณาสะโว เถโร มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๗๐. อัสสะชิตะเถโร มหาปั{{ญ}}โ{{ญ}} ชิตะมาโร ชิตินท๎ริโย ชิตะปัจจัตถิโก โลเก สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๗๑. อะนุปุพพิกะถัง สุต๎วา ยะโส เอกัคคะมานะโส อัคคะธัมมะมะนุปปัตโต โสตถ๎ยาโรค๎ยัง ทะทาตุ โน. ๗๒. จัต๎วาธิกา จะ ปั{{ญ}}{{ญ}}าสะ เถรา คิหิสะหายะกา ปัต๎วานะ ปะระมัง สันติง สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๗๓. เย ติงสะ ภัททะวัคคิยา รูเปนาตุละวัณณิโน ขีณาสะวา วะสีภูตา เต กะโรนตุ อะนามะยัง. ๗๔. อุรุเวลละกัสสะโปปิ มะหาปะริสานะมุตตะโม {{ฐ}}ะปิโต อัคคะ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๗๕. โย นะทีกัสสะปัตเถโร ปุ{{ญ}}{{ญั}}กเขตโต อะนุตตะโร สาสังโฆ สีละสัมปันโน สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๗๖. ธัมมะปัชชะลิโต สันโต โย เถโร คะยากัสสะโป สังยุตโต ภะวะนิเสนโห สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๗๗. โลกะนาถัง {{ฐ}}ะเปต๎วานะ ปั{{ญ}}{{ญ}}ะวันตานะ ปาณินัง ปั{{ญ}}{{ญ}}ายะ สารีปุตตัสสะ กะลัง นาคฆะติ โสฬะสิง. ๗๘. สาริปุตโต มะหาปั{{ญ}}โ{{ญ}} ปะ{{ฐ}}ะโม อัคคะสาวะโก ธัมมะเสนาปะติ เสฏโ{{ฐ}} สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๗๙. ปาทังคุลิกะมัตเตนะ เวชะยันตะปะกัมปะโน ปะถะวิง มะหะติง สัพพัง สะมัตโถ ปะริวัตติตุง. ๘๐. โมคคัลลาโน มะหาเถโร ทุติโย อัคคะสาวะโก อิทธิมันตานัง โส อัคโค สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๘๑. มะหากัสสะปัตเถโรปิ อุตตัตตะกะนะกะสันนิโภ ธุตะคุณัค คะ นิกขิตโต ตะติโย สัตถุสาวะโก ๘๒. อะรั{{ญ}}{{ญ}}ะวาสาภิระโต ปังสุกูละธะโรมุนิ สุคะตะสาสะนะธะโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๘๓. อาปัตติอะนาปัตติยา สเตกิจฉายะ โกวิโท วินะเย อัคคะนิกขิตโต อุปาลิ สัตถุวัณณิโต. ๘๔. วินะเย ปาระมิปปัตโต วินะยัคโคจะโร มุนิ กะโรตุ โน มหาสันติง โสตถ๎ยาโรค๎ยัง ทะทาตุ โน. ๘๕. อะนุรุทธะ มะหาเถโร ทิพพะจักขู นะมุตตะโม {{ญ}}าติเสฏโ{{ฐ}} ภะคะวะโต โสตถ๎ยาโรค๎ยัง ทะทาตุ โน. ๘๖. อุจจากุลิกานัง อัคโค ภัททิโย สุสะมาหิโต กาฬิโคธายะ ปุตโต จะ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๘๗. อานันโท พุทธุปัฏ{{ฐ}}าโก สังคีติสาธุสัมมะโต พะหุสสุโต ธัมมะธะโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๘๘. กิพิิโล สิริสัมปันโน มะหาสุขะสะมัปปิโต มะหาขีณาสะโว ชาโต มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๘๙. คะรุวาสัง วะสิต๎วานะ ปะสันโน พุทธะสาสะเน ภะคุ จะระหะตัง ปัตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๐. กุลัปปะสาทะชะนะโก กาฬุทายี มะหิทธิโก เอตะทัคคัฏ{{ฐิ}}โต เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๑. เสฏโ{{ฐ}} ธัมมะกะถิกานัง ติณณัง เวทานะ ปาระคู ปุณโณ มันตานิยา ปุตโต เถโร โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๒. ภาระท๎วาโช มะหาเถโร สีหะนาทานะมุตตะโม {{ฐ}}ะปิโต อัคคะ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๓. สังขิตตะ ภาสิตะมัตถัง วิตถาเรนะ วิชานะโก กัจจายะโน ภะวะนิเสนโห เถโร โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๔. ละกุณฏะกะภัททิโย เถโร มั{{ญ}}ชุสสะรานะ มุตตะโม {{ฐ}}ะปิโต อัคคะ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๕. อะระณะวิหารีณัง อัคโค ทักขิเนยโย อะนุตตะโร สุภูติ ภูตะทะมะโน เถโร โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๖. อะรั{{ญ}}{{ญ}}ะวาสีนัง อัคโค เรวะโต ขะทิระวะนิโย วิเวกาภิระโต เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๗. ณายีนัง อุตตะโม เถโร กังขาเรวะตะนามะโก สะมาธิฌานะกุสะโล สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๙๘. โสโณ จะ โกฬิวีโสปิ อารัทธะวีริยานะ มุตตะโม ปะหิตัตโต สะทา เถโร โสตถิง ผาสุง กะโรตุ โน. ๙๙. กัลยาณะวากกะระณานัง โสโณ กุฏิกัณโณปิ จะ อัคโคติ วัณณิโต เถโร โสตถิง ผาสุง กะโรตุ โน. ๑๐๐. ลาภีนะมุตตะโม เถโร สีวะลิ อิติ วิสุโต โส ระโต ปัจจะยาทิมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๐๑. สัทธาธิมุตตานัง อัคโค วักกะลิ อิติ นามะโก ปาโมชชะพะหุโล เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๐๒. ราหุโล พุทธะปุตโตปิ สิกขากามานะ มุตตะโม ทายาโท สัพพะธัมเมสุ มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๐๓. สัทธายะ ปัพพะชิต๎วานะ รัฏ{{ฐ}}ะปาโล ปะรักกะมี เอตะทัคเค {{ฐิ}}โตเยวะ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๐๔. กุณฑะธาโน มะหาเถโร สะลากัง ปะ{{ฐ}}ะมัง คะโต {{ฐ}}ะปิโตเยวะ {{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๐๕. ปะฏิภานะวันตานัมปิ อัคโคติ พุทธะวัณณิโต วังคีโส อะระหา เสฏโ{{ฐ}} สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๐๖. สะมันตะปาสาทิกานัง อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ {{ฐ}}ะปิโต อุปะเสโน วังคันตะปุตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๐๗. ทัพโพ มัลละปุตโต เถโร เสนาสะนะปั{{ญ}}{{ญ}}าปะโก {{ฐ}}ะปิโต อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๐๘. ปิลินทะวัจฉะสะมะโณ เทวะตานัง ปิโย อะหุ {{ฐ}}ะปิโต อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ โสตถ๎ยาโรค๎ยัง ทะทาตุ โน. ๑๐๙. พาหิโย ทารุจีริโย ขิปปาภิ{{ญ}}{{ญ}}านะ มุตตะโม กะโรตุ โน มะหาสันติง อาโรค๎ยั{{ญ}}จะ ชะยัง สะทา. ๑๑๐. กุมาระกัสสะปัตเถโร จิตตะกะถีนะ มุตตะโม มิจฉาวิตักกุปัจเฉโท สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๑๑. ปฏิสัมภิทาปัตตานัง อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ {{ฐ}}ะปิโต โกฏ{{ฐิ}}โต อะระหา เสฏโ{{ฐ}} สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๑๒. อัปปาพาโธ มะหาเถโร อัปปาพาธานะ มุตตะโม พากุโล อะระหา ชาโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๑๓. ปุพเพนิวาสะเวทีนัง อัคโคติ พุทธะวัณณิโต โสภิโต นามะโส เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๑๔. มหากัปปินัตเถโรปิ ภิกขุโอวาทะโก อะหุ กุสะโล โอวาททะทาเน สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๑๕. ภิกขุโนวาทะกานัค โค นันทะโก อิติ วิสสุโต ปาเลตุ โน สะทา เถโร โสตถิง ผาสุง กะโรตุ โน. ๑๑๖. อินท๎ริเยสุ คุตตะท๎วาโร อัคคัฏ{{ฐ}}าเน {{ฐิ}}โต อะหุ นันทัตเถโร วะสิปปัตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๑๗. เตโชธาตุกุสะลานัง อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ {{ฐ}}ะปิโต สาคะโต นามะ โส เถโร โสตถิง ผาสุง กะโรตุ โน. ๑๑๘. สั{{ญ}}{{ญ}}าวิวัฏฏะกุสะโล ปะธาโน ภาวะนาระโต พุทธะสิสโส มหาปันโถ มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๑๙. จูฬะปันถะกัตเถโรปิ มะโนมะยาภินิมมิโต {{ฐ}}ะปิโต อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๒๐. ปฏิภาเนยยะกานัง ตุ อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ {{ฐ}}ะปิโต ราโธ เถโร มหาโสตถิง กะโรตุ โน อะนามะยัง. ๑๒๑. ลูขะจีวะระธะรานัง ภิกขูนัง อุตตะโม อะหุ โมฆะราชะมะหาเถโร มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๒๒. วิมะโล วิมะสัปปั{{ญ}}โ{{ญ}} สุรูโป สุสะมาหิโต ระโช นะ ลิมปะติ ขันเธ มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๒๓. ธัมมะปาโล มะหาปาโล มะหาธัมมะธะโร ยะติ มะหาขีณาสะโว โลเก มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๒๔. จักขุปาโล มะหาเถโร ปะธาโน สีละสังวุโต ปะหิตัตโต มะหากาโย มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๒๕. สัพพะเวระภะยาตีโต นาระโท อาสะวักขะโย มหาสันติกะโร โลเก สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๒๖. พุทธะปูชายะ นิระโต ชินะภัตติปะรายะโน สัทธัมมะสะวะโน เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๒๗. ปัจฉิมะภะวะสัมปัตโต โคตะโม ภาวะนาระโต ราคักขะยะมะนุปปัตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๒๘. เสนาสะเนสุ สัปปายัง สัทธา ฌานัง สะมาระภิ โคธิโก พุทธะฌายันโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๒๙. พุทเธ ปะสันนะมานะโส สุพาหุ ปั{{ญ}}ชะลีกะโต ขีณาสะโว วะสีภูโต มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๓๐. วิปัสสะนายะ ปะสุโต วัลลิโย สุสะมาหิโต สะโต ณายี วะเนวาสี สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๓๑. อุตติโย วินะยะธะโร อะติกกันโต นะรามะเร ธาเรณโต อันติมัง เทหัง สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๓๒. วิมะโล วิระโชชัลโล ชาโต ปั{{ญ}}ฑะระเกตุนา พิมพิสารัทธะโช เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๓๓. รัมมารั{{ญ}}เ{{ญ}} วะสีต๎วานะ ภาเวนโต กุสะลัง พะหุง โยคักเขมะมะนุปปัตโต สะภิโย สันติง กะโรตุ โน. ๑๓๔. ปุพเพนิวาสัง ชานันโต ทิพพะจักขุ วิโสธะโน นาคีโตระหะติง ปัตโต โสตถ๎ยาโรค๎ยัง ทะทาตุ โน. ๑๓๕. ปาติโมกขะมะนุปปัตโต วิชะโย รั{{ญ}}{{ญ}}ะโคจะโร ลาภาลาภี ตะถาสังสี สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๓๖. ตัณหาชะฏัง วิชะเฏต๎วา วัฑเฒต๎วานะ วิปัสสะนัง สังฆรักขิโต มะหาเถโร มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๓๗. อะรั{{ญ}}{{ญ}}ะวาสาภิระโต ภะวะเนตติสะมูหะโต ธัมมานัง ปาระมิปปัตโต อุตตะโร ปาตุ โน ภะยา. ๑๓๘. ปุพเพ ปุ{{ญ}}{{ญ}}านิ กัต๎วานะ ปุพพะโยคัง สะมาระภิ อุสสะโภ ระหะตัง ปัตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๓๙. สะมาปัตติ สะมาปันโน ฉะฬะภิ{{ญ}}โ{{ญ}} มหิทธิโก สิวะโก พุทธะฌายันโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๔๐. สัตตาริยะธะโน เถโร ธะนิโย ธัมมะสาคะโร วันตะสังสาระคะมะโน สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๔๑. ปั{{ญ}}จักขันเธ ปะริ{{ญ}}{{ญ}}ายะ ภาวะยิต๎วานะ นิพพุตัง ปัต๎วานะ ปะระมัง สันติง โปสิโย ปาตุ โน ภะยา ๑๔๒. อุปะนิสสะยะสัมปันโน อุชชะโย พุทธะมามะโก โลกัตถะปะสุโต เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๔๓. พุทธัปปะสาทะสัมปันโน ปัพพะชิ ชินะสาสะเน สั{{ญ}}ชะโย นามะ โส เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๔๔. มารั{{ญ}}ชะโย มะหาเถโร รามะเณยโย มะหิทธิโก นิพพานะนินนะจิตโต โส สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๔๕. อุโภ ปาปั{{ญ}}จะ ปุ{{ญ}}{{ญั}}{{ญ}}จะ วีติวัตโต อะนาสะโว วีรัตเถโร ระหัปปัตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๔๖. ปุณณะมาสะมะหาเถโร ปังสุกูละธะโร ยะติ ปุพพะกิจจะวิธิง กัต๎วา มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๔๗. ปั{{ญ}}จะฉินโน ปั{{ญ}}จะชะโห ปั{{ญ}}จะ จุตตะริภาวะโน. ปั{{ญ}}จะสังคาติโค เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๔๘. ปุพเพ ราคัง วิจาเรนโต ชินะภัตติปะรายะโน เพลัฏ{{ฐ}}ะสีโส วังสะธะโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๔๙. ปั{{ญ}}จุปันนานิ อะภะโย นิกันติ นัตถิ ชีวิเต อะชิโต โส มะหาเถโร มหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๕๐. วิวัฏฏะนิสสะเย ปุ{{ญ}}เ{{ญ}} กัต๎วา สัมพุทธะภัตติมา กุลลัตเถโร ระหัปปัตโต มหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๕๑. วิปัสสี ธัมมะทายาโท เถโร นิโค๎รธะนามะโก นิพพานาคะมะสันทิฏโ{{ฐ}} สะทา สันติง กะโรตุ โน. ๑๕๒. ติสโส วิชชา อะนุปปัตโต สุคันโธ นามะ โส ระโห สัพพะปาปะปะริกขีโณ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๕๓. นันทิโย สัทธาสัมปันโน ชิตะเกลโส มะหาเถโร อะภิ{{ญ}}{{ญ}}า ปาระมิปปัตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๕๔. กิเลสา ฌาปิตา เยนะ ชิตะธัมมะระเตนะ โส กัมมาระปุตตะวิมะโล สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๕๕. เทวะโลกะมะนุสเสสุ อะนุภุต๎วา วิภูติโย ติสสัตเถโร มะหาภูโต มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๕๖. สุวิมุตโต มะหานาโค ตีหิ วังเกหิ มุตตะโก สุมังคะโล มะหาเถโร มะหาสันติง กะโรตุ โน. ๑๕๗. นิรัคคะโฬ นิราสาโส มะละขีละวิโสธะโน วิเวกาภิระโต คุตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๕๘. ปะวิเวกะมะนุปปัตโต คิริมานันทะนามะโก ภาเวนโต กุสะเล ธัมเม สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๕๙. พุทธะสาสะนะมารัทโธ สะมิทธิ ภาวะนาระโต สะมิทธิคุณะสัมปันโน สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๐. อาราธิตะชิโน สันโต โชติตเถโร มหาระหา วิมุตโต สัพพะสังสารา สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๑. เสนาสะนานิ ปันตานิ เสวันโต ฌานะมาระภิ ฉะฬะภิ{{ญ}}โ{{ญ}} มะหาจุนโท สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๒. ฉันนัตเถโร สะหะชาโต สุณันโต ชินะสาสะนัง โยคักเขมะมะนุปปัตโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๓. เมฆิโย พุทธุปัฏ{{ฐ}}าโก ชินะภัตติปะรายะโน มิจฉาวิตักกุปัจเฉโท สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๔. อุปะวาโณ มะหาเถโร มะหากาโย มะหาระหา มะหิทธิโก มะหาเตโช สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๕. สังกิจโจ โจระฑะมะโน สัพพะสังโยชะนักขะโย ปาเลตุ โน สัพพะภะยา โสตถ๎ยาโรค๎ยัง ทะทาตุ โน. ๑๖๖. ปั{{ญ}}หะพ๎ยากะระเณ เฉโก เมตตาฌานะระโต ยะติ โสปาโกปายะสัมปันโน สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๗. เขตตะสัมปัตติสัมปัตโต วัฑฒะมาโนวะ โสตถินา สุมะโน อะระหา ชาโต สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๘. ปิโย เทวะมะนุสสานัง สานุตเถโร พะหุสสุโต เมตตาฌายี ตะโมฆาตี สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๖๙. โย จะ ปุพเพ กะตัง ปาปัง กุสะ เลนะ ปะหียะติ อังคุลิมาโล โส เถโร สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗๐. วิปัสสะนาธะรา เยปิ เถรา สะมะถะยานิกา ขีณาสะวา มะหาเตชา มะหาตะมะวิโนทะนา. ๑๗๑. ฌานิกาฌานิกา เยปิ ธัมมาภิสะมะยาทะโย สัพเพ โสตถิง สะทา เทนตุ ชะยะมาโรค๎ยะมายุโน พระเถรีชั้นผู้ใหญ่ ๑๓ รูป ๑๗๒. รัตตั{{ญ}}ญูณัง ภิกขุนีนัง โคตะมี ชินะมาตุจฉา {{ฐ}}ะปิตา อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗๓. มะหาปั{{ญ}}{{ญ}}านะมัคคัฏ{{ฐ}}า เขมาเถรีติ ปากะฏา สาวิกา พุทธะเสฏ{{ฐั}}สสะ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗๔. เถรี อุปปะละวัณณา จะ อิทธิมันตีนะ มุตตะมา สาวิกา พุทธะเสฏ{{ฐั}}สสะ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗๕. วินะยัทธะรีนัง อัคคา ปะฏาจาราติ วิสสุตา {{ฐ}}ะปิตา อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗๖. ธัมมะกะถิกะปะวะรา ธัมมะทินนาติ นามิกา {{ฐ}}ะปิตา อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗๗. ฌายิกานัง ภิกขุนีนัง นันทา เภรีติ นาเมสา อัคคัฏ{{ฐ}}าเน {{ฐิ}}ตา อะหุ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗๘. อารัทธะวีริยานัง อัคคา โสณาเถรีติ นามิกา {{ฐ}}ะปิตา ตัตถะ {{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๗๙. ทิพพะจักขุกานัง อัคคา พะกุลา อิติ วิสสุตา วิสุทธะนะยะนา สาปิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๘๐. กุณฑะละเกสี ภิกขุนี ขิปปาภิ{{ญ}}{{ญ}}านะมุตตะมา {{ฐ}}ะปิตาเยวะ {{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๘๑. เถรี ภัททะกาปิลานี ปุพพะชาติมะนุสสะรี ตาสังเยวะ ภิกขุนีนัง อัคคา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๘๒. เถรี ตุ ภัททะกัจจานา มะหาภิ{{ญ}}{{ญ}}านะมุตตะมา ชิเนนะ สุขะทุกขัง สา สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๘๓. ลูขะจีวะระธารีนัง อัคคา กิสาปิ โคตะมี {{ฐ}}ะปิตา อัคคัฏ{{ฐ}}านัมหิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๑๘๔. สิงคาละมาตา ภิกขุนี สัทธาธิมุตตานะ มุตตะมา กะโรนตุโน มะหาสันติง อาโรคะยั{{ญ}}จะ สุขัง สะทา. ๑๘๕. อั{{ญ}}{{ญ}}า ภิกขุนิโย สัพพา นานาคุณะธะรา พะหู ปาเลนตุ โน สัพพะภะยา โสกะโรคาทิสัมภะวา. ๑๘๖. โสตาปันนาทะโย เสกขา สัทธาปั{{ญ}}{{ญ}}าสีลาทิกา ภาคะโส เกลสะทะหะนา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. พญานาค ๑๘๗. สุมะโน สุมะนะจะโล อะระวาเฬระปัตตะโก จัมเปยโย มุจะลินโท จะ กัมพะโล ภุชะคิสสะโร. ๑๘๘. กาละนาโค มะหากาโฬ สังขะปาโล มะโหทะโร มะณิกัณโ{{ฐ}} มะณิอัคขิ นันทะนาโคปะนันทะโก. ๑๘๙. วะรุโณ ธะตะรัฏโ{{ฐ}} จะ กุงคุวิโล ปะลาละโก จิต๎ระนาโค มะหาวีโร ฉัพ๎ยาปุตโต จะ วาสุกี. ๑๙๐. กัณหาโคตะโม ภุชะนินโท อัคคิธูมะสิโข ตะถา จูโฬทะโร อะหิจฉัตโต นาคา เอราปะถาทะโย. ๑๙๑. อาสิวิสา โฆระวิสา เย สัพเพ นะยะนาวุธา ชะลัฏ{{ฐ}}า วะ ถะลัฏ{{ฐ}}า วา ปัพพะ เตยยา นะทีจะรา กะโรนตุ โน มะหาโสตถิง อายุมาโรคิยัง สะทา. เปรต ๑๙๒. นิชฌามะตัณหิกา เปตา อุสุสัตติ จะ โลมะกา มังสะปิณฑาทะโย เปตา เปตา เวมานิกาทะโย ปาเลนตุ โน สัพพะภะยา สะทา เต สุขิโน สะทา. อสูร ๑๙๓. เย ปะหาราทะสัมพะรา พะละยาสุระคะณา จะ เย เวปะจิตตาสุระคะณา จันทาสุระคะณาทะโย. ๑๙๔. สัพเพ เตปิ มหาเตชา ภูตะยักขะนิวาระณา กะโรนตุ โน มะหาโสตถิง อาโรคะยั{{ญ}}จะ ชะยัง สะทา. เทวดา ๑๙๕. เย ยักขา สัตตะสะหัสสา ภุมมา กาปิละวัตถุกา อิทธิมันโต ชุติมันโต วัณณะวันโต ยะสัสสสิโณ. ๑๙๖. สัพเพ ติสะระณา ยักขา มะเหสักขา ชุตินธะรา กะโรนตุ โน มะหาโสตถิง อาโรคะยั{{ญ}}จะ ชะยัง สะทา. ๑๙๗. ฉะสะหัสสา เหมะวะตา ยักขา นานัตตะวัณณิโน พุทธะปูชายะ นิระตา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๑๙๘. สาตาคิรา ติสะหัสสา ยักขา นีลาทิวัณณิโน นานาปะภายะ สัมปันนา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๑๙๙. เวสสามิตตา ปั{{ญ}}จะสะตา ยักขา นานัตตะวัณณิโน อิทธิมันโต ชุติมันโต วัณณะวันโต ยะสัสสิโณ โมทะมานา อะภิกกามุง สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๐๐. กุมภีโร ราชะคะหิโก เวปุลลัสสะนิเวสะนัง ภิยโย นัง สะตะสะหัสสัง ยักขานัง ปะยิรุปาสะติ โส ยักเขหิ ปะริวาโร สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๐๑. ปุริมั{{ญ}}จะ ทิสัง ราชา ธะตะรัฏโ{{ฐ}} ปะสาสะติ คันธัพพานัง อะธิปะติ มะหาราชา ยะสัสสิ โส. ๒๐๒. ปุตตาปิ ตัสสะ พะหะโว อินทะนามา มะหัพพะลา โส ราชา สะหะ ปุตเตหิ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๐๓. ทักขินั{{ญ}}จะ ทิสัง ราชา วิรุฬโห ตัง ปะสาสะติ กุมภัณฑานัง อะธิปะติ มะหาราชา ยะสัสสิ โส. ๒๐๔. ปุตตาปิ ตัสสะ พะหะโว อินทะนามา มะหัพพะลา วิรุฬโห สะหะ ปุตเตหิ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๐๕. ปัจฉิมั{{ญ}}จะ ทิสัง ราชา วิรูปักโข ปะสาสะติ นาคานั{{ญ}}จะ อะธิปะติ มะหาราชา ยะสัสสิ โส. ๒๐๖. ปุตตาปิ ตัสสะ พะหะโว อินทะนามา มะหัพพะลา วิรูปักโข สะปุสเตหิ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๐๗. อุตตะรั{{ญ}}จะ ทิสัง ราชา กุเวโร ตัง ปะสาสะติ ยักขานั{{ญ}}จะ อะธิปะติ มะหาราชา ยะสัสสิ โส. ๒๐๘. ปุตตาปิ ตัสสะ พะหะโว อินทะนามา มะหัพพะลา กุเวโร สะหะ ปุตเตหิ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๐๙. ปุริมัง ทิสัง ธะตะรัฏโ{{ฐ}} ทักขิเณนะ วิรุฬหะโก ปัจฉิเมนะ วิรูปักโข กุเวโร อุตตะรัง ทิสัง. ๒๑๐. จัตตาโร เต มะหาราชา สะมันตา จะตุโร ทิสา ทัททัฬหะมานา อัฏ{{ฐั}}งสุ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๑๑. เตสัง มายาวิโน ทาสา อาคุง วั{{ญ}}จะนิกา สะ{{ฐ}}า มายา กุเฏณฑุ เวเฏณฑุ วิตุจจะ วิตุโฏ สะหะ. ๒๑๒. จันทะโน กามะเสฏโ{{ฐ}} จะ กินนุฆัณฑุ นิฆัณฑุ จะ ปะนาโท โอปะมั{{ญ}}โ{{ญ}} จะ เทวะสูโต จะ มาตะลิ. ๒๑๓. จิตตะเสโน จะ คันธัพโพ นะโฬราชา ชะโนสะโภ วะโร ปั{{ญ}}จะสิโข เจวะ ติมพะรู สุริยะวัจฉะสา. ๒๑๔. เอเต จั{{ญ}}เ{{ญ}} จะ ราชาโน คันธัพพา จะ มะหัพพะลา โมทะมานา สะทา โสตถิง โน กะโรณตุ อะนามะยัง. ๒๑๕. มะหันตา นาคะสา นาคา เวสาลา สะหะ ตัจฉะกา กัมพะลัสสะตะรา จาปิ เมรูปาทะสิตา พะลา. ๒๑๖. ยามุนา ธะตะรัฏ{{ฐ}}า จะ สัพเพ นาคา ยะสัสสิโน เอราวะโณ มะหานาโค โน กะโรณตุ อานามะยัง. ๒๑๗. มะหิทธิกา สุปัณณา เย นาคะราเช มะหัพพะเล คะเหตตะวา ชินะเขตเตวะ ปักขันทิงสุ นะเภ พะลา. ๒๑๘. ปะ{{ฐั}}พ๎ยาโป จะเตโช จะ วาโย เทวา มะหิทธิกา อุปะจาเรนะ นิพพัตตา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๑๙. วะรุณา วาระณา เทวา โสโม จะ ยะสะสา สะหะ เมตตาการุณิกา สัพเพ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๒๐. ปัณณาสะโยชะนายาเม วิมาเน ระตะนามะเย {{ฐิ}}โต ตะเม วิหันตะวานะ สุริโย โสตถิง กะโรตุ โน. ๒๒๑. จันโท สีตะกะโร โลเก ปะภายุชชะลิโตทะโย มะหันธะการะวิทธังสิ สะทา โสตถิง กะโรตุ โน. ๒๒๒. เวณฑู จะ สะหัสสี เทวา อะสะมา จะ ทุเว ยะมา จันทัสสูปะนิสา เทวา เทวาสูริยะนิสสิตา พุทธัสสะ มามะกา สัพเพ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๒๓. นักขัตตานิ ปุรักขิต๎วา เทวา มันทะวะลาหะกา สักโก ปุรินทะโท เสฏโ{{ฐ}} สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๒๔. มะหันตา สะหะภู เทวา ชะละมัคคิสิขาริวะ อะริฏ{{ฐ}}ะกา จะ โรชา จะ อุมาปุปผะนิภาสิโน. ๒๒๕. วะรูณา สะหะธัมมา จะ อัจจุตา จะ อะเนชะกา สุเลยยะรุจิรา เทวา เทวา วาสะวะเนสิโน ทะเสเต ทะสะธา กายา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๒๖. สะมานา มะหาสะมานา มานุสา มานุสุตตะมา ขิฑฑาปะโทสิกา เทวา เทวา มะโนปะโทสิกา. ๒๒๗. อะถาปิ หะระโย เทวา เทวา โลหิตะวาสิโน ปะระคา มะหาปาระคา สัพเพ เทวา ยะสัสสิโน ทะเสเต ทะสะธา กายา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๒๘. สุกกา กะรุมหา อะรุณา อาคุง เวฆะนะสา สะหะ โอทาตะคัยหา ปาโมกขา อาคุง เทวา วิจักขะณา. ๒๒๙. สะทามัตตา หาระคะชา มิสสะกา จะ ยะสัสสิโน ถะยะนัง อาคะปัชชุนโน โย ทิสาสะวะภิวัสสะติ. ๒๓๐. ทะเสเต ทะสะธา กายา สัพเพ นานัตตะวัณณิโน อิทธิมันโต ชุติมันโต วัณณะวันโต ยะสัสสิโน โมทะมานา ชินะทานา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๓๑. โลกะธาตุสะหัสเสสุ ทะสะเสววะ สะมันตะโต เทวาทะโย ปาณะคะนา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๓๒. เขมิยา กัฏ{{ฐ}}ะกายา จะ โชตินามา มะหิทธิกา ลัมพีตะกา ลามะเสฏ{{ฐ}}า สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๓๓. ชะลัฏ{{ฐ}}า จะ ถะลัฏ{{ฐั}}{{ญ}}เ{{ญ}} เทวากาสัฏ{{ฐ}}ะกาทะโย ยักขะคันธัพพะกุมภัณฑา ปิสาจา เย มะโหระคา เมตตะจิตตา จะ สัพเพ เต โสตถิง ผาสุง กะโรนตุ โน. ๒๓๔. ตาวะติงสา จะ เย เทวา ยามา เทวา มะหิทธิกา ตุสิตา จะ มะหา เทวา นิมมานะระติโนมะรา. ๒๓๕. วะสะวัตตีสุ ระติโน สัพเพ เทวา สะวาสะวา พุทธะปูชายะ นิระตา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. พรหม ๒๓๖. พ๎รัห๎มาโน ปาริสัชชา จะ เย จะ พ๎รัห๎มะปุโรหิตา มะหาพ๎รัห๎มา จะ สัพเพ เต ปะ{{ฐ}}ะมัชฌานะสัณ{{ฐิ}}โน. ๒๓๗. เมตตาวิหาริโน สันตา สัมพุทธัสสะ ปะรายะนา กะโรนตุ โน มะหาโสตถิง เสกขาเสกขะปุถุชชะนา. ๒๓๘. ปะริตตาภัปปะมาณาภา พ๎รัห๎มา จาภัสสะรา ตะถา พุทธะปูชายะ นิระตา ทุติยัชฌานะสัณ{{ฐิ}}โน. ๒๓๙. เมตตาการุณิกา สัพเพ สัพพะสัตตะหิเตสิโน กะโรนตุ โน มะหาสันติง โสตถิมาโรค๎ยะมายุวัง. ๒๔๐. ปะริตตะสุภาพ๎รัห๎มาโน อัปปะมาณะสุภา จะ เย สุภะกิณหา จะ พ๎รัห๎มาโน ตะติยัชฌานะสัณ{{ฐิ}}โน. ๒๔๑. ปะภายะ ผะระณา โลเก พุทธะฌานะระตา สะทา อะหิงสา สัพพะสัตเตสุ สะทา สันติง กะโรนตุ โน. ๒๔๒. เวหัปผะลาปิ พ๎รัห๎มาโน จะตุถถัชฌานะสัณ{{ฐิ}}โน เสกขะปุถุชชะนาเสกขา สะทา สันติง กะโรนตุ โน. ๒๔๓. สัมปัตติยา นะ หายันติ พ๎รัห๎มาโน ชินะสาวะกา อะวิหานามะกา สัพเพ สะทา สันติง กะโรนตุ โน. ๒๔๔. อะตัปปา นามะ พ๎รัห๎มาโน จะตุถถัชฌานะสัณ{{ฐิ}}โน พ๎รัห๎มะวิหาริกา สัพเพ โสตถิง ผาสุง กะโรนตุ โน. ๒๔๕. สุทัสสา นามะ พ๎รัห๎มาโน ภิรูปา ฌานะโภคิโน อะปุนาคะมะนา กาเม สันติง ผาสุง กะโรนตุ โน. ๒๔๖. พ๎รัห๎มะวิหาระสัมปันนา ชินะภัตติปะรายะนา พ๎รัห๎มาโน สุทัสสี นามะ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๔๗. อะกะนิฏ{{ฐ}}า จะ พ๎ร้ห๎มาโน เชฏ{{ฐ}}า สัพพะคุเณหิ จะ ปะหีนะภะวะนิเสนหา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๔๘. ปะ{{ฐ}}ะมารูปะพ๎รัห๎มาโน สัพพะรูปะวิราคิโน ชินะภัตติระตา สัพเพ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๔๙. ทุติยารูปะพ๎รัห๎มาโน เหฏ{{ฐ}}าฌานะวิราคิโน ชินะภัตติระตา สัพเพ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๕๐. ตะติยารูปะพ๎รัห๎มาโน เหฏ{{ฐ}}าฌานะวิราคิโน ชินะภัตติระตา สัพเพ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๕๑. จะตุตถารูปะพ๎รัห๎มาโน เหฏ{{ฐ}}าฌานะวิราคิโน ชินะภัตติระตา สัพเพ สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. บุคคลประเภทรวม ๒๕๒. เวเทเหปะระโคยาเน ชัมพูทีเป กุรุมหิ จะ เทวะยักขะปิสาเจหิ สัทธิง วิชชาธะราทะโย. ๒๕๓. อากาสัฏ{{ฐ}}า จะ พ๎รัห๎มาโน ชะลัฏ{{ฐ}}า จันตะลิกขะชา ทะวิปะทาทะโย เย สัตตา สะทา โสตถิง กะโรนตุ โน. ๒๕๔. มาระเสนะวิฆาตัสสะ ชินัสสะ สุขะฌายิโน เตโชพะเลนะ มะหะตา สะทา มังคะละมัตถุ โน. ๒๕๕. นานาคุณะวิจิตตัสสะ รูปะกายัสสะ สัตถุ โน สัพพะเทวะมะนุสสานัง มาระพันธะวิโมจิโน เมตตาพะเลนะ มะหะตา สะทา มังคะละมัตถุ โน. ๒๕๖. สัพพัยญุตาทิกายัสสะ ธัมมะกายัสสะ สัตถุโน จักขาทะยะโคจะรัสสาปิ โคจะรัสเสวะ ภูริยา เตโชพะเลนะ มะหะตา สัพพะ มังคะละมัตถุ โน. ๒๕๗. รูปะกายะสะทิสัสสะ นิมมิตัสสะ มะเหสิโน ธัมมัสสะ วัตตุโน สัคเค เทวานัง สุคะตา ปะติ เตโชพะเลนะ มะหาตา สะทา มังคะละมัตถุ โน. ๒๕๘. สิกขิต๎วา มานุเส เทเว โมจะวิต๎วา สะเทวะเก สังขาเร ปะชะหันตัสสะ นิพพุตัสสะ มะเหสิโน มหันเตนานุภาเวนะ สัพพะ มังคะละมัตถุ โน. ๒๕๙. จะตุราสีติสะหัสสะ ธัมมักขันธัสสะ เตชะสา นะวังคะสาสะนัสสาปิ นะวะโลกุตตะรัสสะ จะ สัพพะปาปะปะวาเหนะ สัพพะ มังคะละมัตถุ โน. ๒๖๐. มะหะโตริยะสังฆัสสะ ปั{{ญ}}{{ญั}}กเขตตัสสะ ตาทิโน ปะหีนะสัพพะปาปัสสะ สีลาทิกขันธะธาริโณ มะหาเตชานุภาเวนะ สัพพะ มังคะละมัตถุ โน. ๒๖๑. ปาตาเล ภูตะลากาเส เทวะยักขะปิสาจะกา วิชชาธะรา จะ คันธัพพา นาคะกุมภัณฑะรักขะสา สัพเพสะมานุภาเวนะ สัพพะ มังคะละมัตถุ โน. อานุภาพของอุปปาตะสันติ ๒๖๒. อิจเจวะมุปปาตะสันติง โย วะเทยยะ สุเณยยะ วา วิเชยยะ สัพพะปาปานิ วุทธัตตั{{ญ}}จะ ภะวิสสะติ. ๒๖๓. โสตถิกาโม ละเภ โสตถิง สุขะกาโม สุขังละเภ อายุกาโม ละเภยยายุง ปุตตะกาโม ละเภปุตตัง. ๒๖๔. นะ ตัสสะ โรคา พาเธนติ วาตะปิตตาทิสัมภะวะ อะกาละมะระณัง นัตถิ นะ เทโว วิสะโมสะเร. ๒๖๕. นะ จุปปาตะภะตัง ตัสสะ ดนปี ปัตตะภะยัง ตะถา นัสสันติ ทุนนิมิตตานิ ปาปะกัมมัฏ{{ฐิ}}ตานิ จะ ทีฆะมายุ มะหาโสตถิง อาโรค๎ยั{{ญ}}จะ สะทา ภะเว. ๒๖๖. โย สุต๎วาปิ มะหาสันติง สังคามัง ปะวิเส นะโร วิชะเย เวริโน สัพเพ นะ สัตเถหะยะภิภูยะเต. ๒๖๗. สัพพะทา ละภะเต ปิติง นะวิปัตติง นาวะคาหะติ โรเคหิ นาภิภูยะเต สะวัตถูหิ วิวัฑฒะเต. ๒๖๘. ยัต๎ระ เทเส วะโกวะกา พาฬหะกา รักขะสาทะโย อุปปาตะสันติโฆเสนะ สัพเพ ตัตถะ สะมันติ เต. ๒๖๙. ยะมุททิสสะ วะเท สันติง สะชีวั{{ญ}}จาปะยะชีวิตัง โส มุจจะเต มะหาทุกขา ปัปโปติ สุคะติง สะทา. ๒๗๐. เทวัฏ{{ฐ}}าเน นาคะเร วา นิจจะมุปปาตะสันติยา ปาละกา เทวะราชาโน เตชะสิรีวิวัฑฒะนา. ๒๗๑. ปะถะพะยาปาทิสั{{ญ}}ชาตา อุปปาตา จันตะลิกขะชา อินทาทิชะนิตุปปาตา ปาปะกัมมะสะมุฏ{{ฐิ}}ตา สัพพุปปาตา วินัสสันติ เตชะสุปปาตะสันติ. อุปปาตะสันติ นิฏ{{ฐิ}}ตาฯ จบอุปปาตะสันติ มนต์สำหรับระงับเหตุร้ายทั้งปวง ⏎ ⏎ ==ที่มา== *จากกระทู้ของคุณ Fourthman บนเว็บ [http://www.palungjit.com/board/showthread.php?p=301527#post301527 พลังจิตดอทคอม] <p align=right>[[บทสวดมนต์และพระคาถา|กลับหน้าหลัก]]</p> [[หมวดหมู่:บทสวดมนต์และพระคาถา]] ==หมายเหตุ== เนื่องจากประวัติของพระคัมภีร์อุปปาตะสันติ มีผิดเพี้ยนเล็กน้อยตรงวรรคที่ "คัมภีร์อุปปาตะสันติ เป็นวรรณคดีบาลีลานนาไทย พระสีลวังสะมหาเถระ แต่งที่เชียงใหม่ '''สมัยกรุงศรีอยุธยา''' " ข้าพเจ้าจึงขอแก้ไข พร้อมกับอธิบายไว้สักเล็กน้อย ในสมัยนั้น อาณาจักรล้านนา ซึ่งมีเมืองเชียงใหม่เป็นราชธานี หรือเมืองหลวงของล้านนาประเทศ ยังเป็นอาณาจักรมหาอำนาจ เทียบเท่าอยุธยา มีพระมหากษัตริย์ ภาษาพูด ภาษาเขียน ตลอดจนประเพณี และวัฒนธรรมชัดเจน ยังมิได้ รวมเป็นแผ่นดินเดียวกับอาณาจักรอยุธยา และยังไม่เคยเป็นเมืองขึ้นของพม่า (เพราะสมัยนั้น อาณาจักรพุกามเพิ่งฟื้นฟู หลังจากถูกมองโกล เข้าตี และช่วงนั้น พม่ายังต้องมาส่งบรรณาการให้ล้านนาอยู่เสมอ) เพราะฉะนั้น จะบันทึกลงไปว่า "แต่งขึ้นในสมัยอยุธยา" ไม่ค่อยจะถูกต้องนัก ที่ถูกต้องควรจะบันทึกไว้ว่า "แต่งขึ้นในสมัยล้านนา" ควรจะถูกต้องเป็นที่สุด เพราะคัมภีร์อุปปาตะสันติ มิได้แต่งที่ อยุธยา หากแต่งขึ้นที่ เชียงใหม่เมืองหลวงแห่งล้านนา ถึงแม้ จะอยู่ในยุคเดียวกันก็ตามที (ไม่ได้ สื่อไปในทางที่ก่อให้เกิดความแตกแยกแต่ประการใด เพียงแค่ ชี้แจงไว้ในฐานที่เข้าใจเท่านั้น) All content in the above text box is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike license Version 4 and was originally sourced from https://th.wikisource.org/w/index.php?diff=prev&oldid=50343.
  This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|