Difference between revisions 87764 and 89414 on thwikisource

เป็นมนุษย์เป็นได้เพราะใจสูง                             เหมือนหนึ่งยูงมีดีที่แววขน

ถ้าใจต่ำเป็นได้แต่เพียงคน                                ย่อมเสียทีที่ตนได้เกิดมา

ใจสะอาด  ใจสว่าง   ใจสงบ                         
        
 ถ้ามีครบควรเรียกมนุสสา

เพราะทำถูกพูดถูกทุกเวลา                                  เปรมปรีดาคืนวันสุขสันต์จริง

ใจสกปรกมืดมัวและร้อนเร่า       

 ใครมีเข้าควรเรียกว่าผีสิง

เพราะพูดผิดทำผิดจิตประวิง  

    แต่ในสิ่งนำตัวกลั้วอบาย

คิดดูเถิดถ้าใครไม่อยากตก                                 
    
   จงรีบยกใจตนรีบขวนขวาย

ให้ใจสูงเสียได้ก่อนตัวตาย                                   ก็สมหมายที่เกิดมาอย่าเชือนเอย
----
{{ลิขสิทธิ์หมดอายุ-ไทย}}
[[หมวดหมู่:บทอาขยาน]]