Difference between revisions 89421 and 98622 on thwikisource

        เป็นมนุษย์เป็นได้เพราะใจสูง                 เหมือนหนึ่งยูงมีดีที่แววขน

ถ้าใจต่ำเป็นได้แต่เพียงคน                       ย่อมเสียทีที่ตนได้เกิดมา

ใจสะอาด  ใจสว่าง  ใจสงบ                             ถ้ามีครบควรเรียกมนุสสา

เพราะทำถูกพูดถูกทุกเวลา                       เปรมปรีดาคืนวันสุขสันต์จริง

ใจสกปรกมืดมัวและร้อนเร่า                                        ใครมีเข้าควรเรียกว่าผีสิง

เพราะพูดผิดทำผิดจิตประวิง                                      แต่ในสิ่งนำตัวกลั้วอบาย

คิดดูเถิดถ้าใครไม่อยากตก                           จงรีบยกใจตนรีบขวนขวาย

ให้ใจสูงเสียได้ก่อนตัวตาย                           ก็สมหมายที่เกิดมาอย่าเชือนเอย
----
{{ลิขสิทธิ์หมดอายุ-ไทย}}
[[หมวดหมู่:บทอาขยาน]]