Revision 120087 of "บันทึกพระยาทรงสุรเดช" on thwikisource

{{ลบ|ท5 – นอกเหนือขอบเขต (เป็นงานที่ตัดตอนมาจากงานอื่น ตาม [[:en:Wikisource:What_Wikisource_includes#Excerpts]], และน่าจะมีลิขสิทธ์ด้วย เพราะตอนท้ายบอกว่า ที่จริงเป็นข้อเขียนของนรนิติ เศรษฐบุตร และชาญวิทย์ เกษตรศิริ ซึ่งยังมีชีวิตอยู่ทั้งคู่)}}
[[ไฟล์:Phraya Sonsuradet.jpg|thumb|200px|พันเอก พระยาทรงสุรเดช (เทพ พันธุมเสน)]]
'''พันเอก [[w:พระยาทรงสุรเดช (เทพ พันธุมเสน)|พระยาทรงสุรเดช (เทพ พันธุมเสน)]]''' เป็นหนึ่งในสี่ทหารเสือของ[[w:คณะราษฎร|คณะราษฎร]] จัดเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญมากที่สุดคนหนึ่งใน[[ประมวญเหตุการณ์และภาพในการเปลี่ยนแปลงการปกครองของคณะราษฎร‎|การปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อปี พ.ศ. 2475]] ด้วยเป็นผู้วางแผนในการปฏิวัติทั้งหมด 

โดยเหตุการณ์ในวันที่ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครองนั้น พระยาทรงสุรเดช ได้ทำการบันทึกเอาไว้เมื่อปี พ.ศ. 2482 ขณะที่ลี้ภัยทางการเมืองยัง [[w:ไซ่ง่อน|เมืองไซ่ง่อน]] [[w:เวียดนาม|ประเทศเวียดนาม]] เนื่องจากมีความขัดแย้งกับ [[w:หลวงพิบูลสงคราม|หลวงพิบูลสงคราม]] ซึ่งเป็นหนึ่งในคณะราษฎรด้วยกัน 

ความตอนหนึ่งที่พระยาทรงสุรเดช บันทึกไว้ถึงความไม่รู้ ไม่เข้าใจของราษฎรทั่วไป เกี่ยวกับการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ซึ่งถือเป็นความล้มเหลวในผลของการปฏิวัติครั้งนี้ ไว้ว่า
{{คำพูด|ตามที่มีคนเข้าใจว่า ที่เกิดปฏิวัติเนื่องมาจากการเพิ่มภาษีอากร และความยากจนค่นแค้นของราษฎรนั้น ไม่มีมูลแห่งความจริงเลย ราษฎรไทยกลัวเจ้าและกลัวนายของเขาทั้งหมดยังกับหนูและแมว ลำพังราษฎรจะไม่มีปัญญาคิดปลดแอกได้เลย และจะไม่มีใครกล้าชักชวนกันควบคุมเป็นพวกขึ้นได้ แม้จะต้องอดตายเพราะความยากจนก็ทนอดตาย กับที่กล่าวว่าการปฏิวัติครั้งนี้ย่อมจะต้องราบรื่นอยู่แล้ว เพราะราษฎรมีความต้องการอยู่พร้อมแล้วนั้น ก็ไม่ถูกต้องอีกเหมือนกัน แม้ทุกวันนี้ (พ.ศ. 2484) ราษฎรก็ไม่กระจ่างแจ้งในเรื่องระเบียบการปกครองเอง ทั้งที่โฆษณาและมีคนไปชี้แจงให้ฟังเสมอ ๆ อย่าว่าแต่ราษฎรชาวนาเลย แม้พวกข้าราชการเองก็ยังมีจำนวนไม่น้อยที่เข้าใจวิธีปกครอง เพราะฉะนั้นจึงเกือบกล่าวได้ว่า เมื่อก่อนปฏิวัติ คนไทยเรารู้จักการปกครองวิธีเดียวเท่านั้น ยกเว้นส่วนน้อยเหลือเกิน สำหรับราษฎร เมื่อหนักหนาเข้าก็ได้แต่บ่นอุบอิบว่า แย่แล้วเจ้าพระคุณ ส่วนข้าราชการไม่มีความรู้สึกอะไรนอกจากเข้าใจว่า ถูกแต่งตั้งให้มาเป็นนายของราษฎรแล้ว และคอยหาโอกาสฝากเนื้อฝากตัวเจ้าฟ้า เจ้าแผ่นดิน จะได้กรุณาเขาให้ได้เงินเดือนเพิ่มขึ้นและเลื่อนตำแหน่งสูงขึ้น ส่วนงานของชาติรอไว้ก่อนได้ ผลเสียแห่งงานของชาติดูไม่ทำให้เกิดความรู้สึกละอาย ส่วนพวกที่เกลียดเจ้าก็มีอยู่เป็นธรรมดา แต่พวกนี้ก็ดีใจเมื่อทราบว่ามีการปฏิวัติ แต่ก็เพียงเท่านั้น ไม่มีส่วนทำให้การปฏิวัติสำเร็จง่ายขึ้นเลย ความไม่เข้าใจ และความไม่เอาใจใส่ของราษฎรเรา เห็นได้ถนัดเมื่อวันประกาศรัฐธรรมนูญที่พระที่นั่งอนันต์ฯ วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ต้องต้อนราษฎรให้เข้าไปฟังในพระที่นั่งกันเสียแทบแย่ และก็ได้จำนวนราษฎรสักหยิบมือเดียว ไปยืนฟังโดยไม่รู้เรื่องอะไร หากจะมีละครให้ดู และมีเจ๊กก๋วยเตี๋ยวด้วยแล้ว คนจะไปมากกว่านั้นมาก ในปีต้น ๆ ที่มีราษฎรไปงานรัฐธรรมนูญกันมาก นั่นไม่หมายความว่าเพราะเข้าใจและเลื่อมใสการเปลี่ยนแปลง ต้องการเที่ยวสนุกเท่านั้น ไม่ต้องการรู้อะไรมากไปกว่า มีการมหรสพอะไร ที่ไหน วันใด เท่านั้น}}<ref>หน้า 25-26, ''บันทึกพระยาทรงสุรเดช'' (พ.ศ. 2524) โดย [[w:นรนิติ เศรษฐบุตร|นรนิติ เศรษฐบุตร]]และ[[w:ชาญวิทย์ เกษตรศิริ|ชาญวิทย์ เกษตรศิริ]]</ref>


==อ้างอิง==
{{รายการอ้างอิง}}

[[หมวดหมู่:คณะราษฎร]]
[[หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทย]]