Revision 49244 of "ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน" on thwikisource

{{หัวเรื่อง
|ชื่อเรื่อง=ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
|ชื่อเรื่องย่อย=|วิกิพีเดียชื่อเรื่อง=
|ผู้แต่ง=เพิ่ม สวัสดิ์วรรณกิจ
|ผู้แต่งไม่ลิงก์=|วิกิพีเดียผู้แต่ง=
|เรื่องก่อนหน้า=|เรื่องถัดไป=
|ก่อนหน้า=|ถัดไป=
|หมายเหตุ=
}}

<poem>
    เราเกิดมาทั้งทีชีวิตหนึ่ง
อย่าหมายพึ่งผู้ใดให้เขาหยัน
ควรคะนึงพึ่งตนทนกััดฟัน
คิดบากบั่นตั้งหน้ามานะนำ

    กสิกิจพนิชยการงานมีเกียรติ
อย่าหยามเหยียดพาลหาว่างานต่ำ
หรือจะชอบวิชาอุตสาหกรรม
เชิญเลือกทำตามถนัดอย่าผัดวัน

    เอาดวงใจเป็นทุนหนุนนำหน้า
เอาปัญญาเป็นแรงมุ่งแข่งขัน
เอาความเพียรเป็นยานประสานกัน
ผลจะบรรลุสู่ประตูชัย

    เงินและทองกองอยู่ประตูหน้า
คอยเปิดอ้ายิ้มรับไม่ขับไส
ทรัพย์ในดินสินในน้ำออกคล่ำไป
แหลมทองไทยพร้อมจะช่วยอำนวยเอย
</poem>

[[หมวดหมู่:กลอนแปด]]