Revision 89257 of "วิชาหนาเจ้า (บทอาขยาน)" on thwikisource

เกิดมาเป็นคน หนังสือเป็นต้น วิชาหนาเจ้า

ถ้าแม้นไม่รู้ อดสูอายเขา เพื่อนฝูงเยาะเย้า ว่าเง่าว่าโง่

บางคนเกิดมา ไม่รู้วิชา เคอะอยู่จนโต

ไปเป็นข้าเขา เพราะเขาเง่าโง่

บ้างเป็นคนโซ เที่ยวขอก็มี

ถ้ารู้วิชา ประเสริฐหนักหนา ชูหน้าราศี

จะไปแห่งใด มีคนปราณี ยากไร้ไม่มี สวัสดีมงคล
----
{{ลิขสิทธิ์หมดอายุ-ไทย}}
[[หมวดหมู่:บทอาขยาน]]