Revision 89421 of "เป็นมนุษย์หรือเป็นคน (บทอาขยาน)" on thwikisource

เป็นมนุษย์เป็นได้เพราะใจสูง                 เหมือนหนึ่งยูงมีดีที่แววขน

ถ้าใจต่ำเป็นได้แต่เพียงคน                     ย่อมเสียทีที่ตนได้เกิดมา

ใจสะอาด  ใจสว่าง  ใจสงบ         ถ้ามีครบควรเรียกมนุสสา

เพราะทำถูกพูดถูกทุกเวลา                       เปรมปรีดาคืนวันสุขสันต์จริง

ใจสกปรกมืดมัวและร้อนเร่า       ใครมีเข้าควรเรียกว่าผีสิง

เพราะพูดผิดทำผิดจิตประวิง      แต่ในสิ่งนำตัวกลั้วอบาย

คิดดูเถิดถ้าใครไม่อยากตก                   จงรีบยกใจตนรีบขวนขวาย

ให้ใจสูงเสียได้ก่อนตัวตาย                   ก็สมหมายที่เกิดมาอย่าเชือนเอย
----
{{ลิขสิทธิ์หมดอายุ-ไทย}}
[[หมวดหมู่:บทอาขยาน]]