Difference between revisions 1594129 and 2065960 on astwiki

{{fusionar|Arte románico}}
El '''románicu''' foi l'estilu artísticu propiu d'[[Europa]] nos sieglos XI, XII y parte del XIII. Ye'l primer gran estilu propiamente européu, y agrupa delles carauterístiques d'estilos anteriores (d'época romana, prerrománica, bizantina, xermánica y árabe), hasta consiguir el mesmu tener un llinguaxe específicu y coherente. Xurde amás como consecuencia de la prosperidá material y de la renovación espiritual que se produz n&#(contracted; show full)

Darréu, l'acepción d'arte románico foise acutando y pasó a designar l'arte desenvueltu n'Occidente ente los [[sieglu XI|sieglos XI]] y [[sieglu XII|XII]], anque inda güei siguen los discutinios pa determinar con exactitú l'amplitú d'espaciu y tiempu que toma esti estilu.

Na definición d'esti primer arte europeo, ye fundamental la reforma monacal que realizó la [[orde cluniacense]] como resultáu d'una revisión en fondura de les comunidaes benedictines. El [[mon
easteriu de Cluny]], fundáu nel añu [[930]], conviértese nel gran centro difusor de la reforma, algamando rápido una gran espansión y consiguiendo, al traviés de los sos monesterios, que l'arte románico espublizárase por tol mundu cristianu européu. Primero que la [[orde de Cluny]] capitalizara y estendiera, el románicu yá se desenvolviera n'Italia, na rexón de [[Como]]: el llamáu [[románicu lombardu]] o primer románicu, conceutu aldericáu, por cuenta de [[Puig i Cadafalch]], que s'aplica a la (contracted; show full)

Mientres la segunda metá del [[sieglu XII]] y la primer metá del [[sieglu XIII]], a midida que les soluciones arquitectóniques afítense y ameyoren, surde'l [[tardorrománicu]]. Xuna de les sos espresiones ye'l llamáu [[arte cisterciense]], que s'espande coles abadíes de la [[orde del Císter]], espresando les concepciones estétiques y espirituales de [[Bernardu de Claraval]] (ausencia de ornamentación y amenorgamientu a los elementos estructurales).

[[Categoría:Arte]]