Difference between revisions 4374 and 4379 on aswikisource

:::::১
::আই সৰেচতী দেৱী পাৰেৱতী
::তোমালৈ বঢ়াই যাওঁ চাউল,
::পাহৰা পদকে সোঁৱৰাই দি যাবা
::গীতৰ ভাঙি যাবা আউল।

:::::২
::চান্দক সেৱা কৰোঁ সূৰ্যক সেৱা কৰোঁ
::পাৰ্ৱতীক সেৱা কৰো,
::ফৰলী আইকো কৰোঁ সাত সেৱা
::মণিৰামৰ ভণিতা জোৰোঁ।

:::::৩
::কোনে বোলে জীলে,
::ইংৰাজে দেশখন
::আকৌ আমাক দিলে

:::::৪
::কোনো বোলে চৰিল,
::ইস্কট চাহাবেৰে সখি কৰিলে।
::চাহাবে কলেহি বুজাই,
::অসম দেশ লব লাগে
::বৰ লুইতে উজাই।

:::::৫
::নহ'বলৈ হ'ল
::অসম দেশ গুচি
::বঙাল দেশ হ'ল।
::নহ'বলৈ হ'ল
::ইংৰাজ উঠা দেখি
::ৰাইজৰ মন ভাল হ'ল।

:::::৬
::মনে গুণি চালে-
::মণিৰাম দেৱানক মন্ত্ৰী বাব দিলে
::অনেক গুণনি ধৰিলে দেৱানদেৱৰ
::ভাটীলৈ ভটিয়াই গ'ল।
::বঙালৰ ঘৰতে আপালি মিলিল ঐ
::দেশখন তল-ওপৰ হ'ল।

:::::৭
::ৰূপৰ তোলোথা সোণৰ দোৰ্পতি
:::বহি বৈ আছিলো তাঁত,
::লাহে-লাহে কৰি মণিৰাম দেৱানে
:::লগায় পটেশ্বৰীক মাত।

:::::৮
::পানী আন ব'মৰ মাক
::ভাত আন ব'মৰ মাক,
::মই যাওঁ বঙাল দেশলৈ।

:::::৯
::গাটি মোৰ ৰঙে চং
::খোপাতে মোৰ বালি চং
::চ'ৰাতে নো মূৰে যুঁজায়
::কলৈ নো মোৰ স্বামী যায়।

:::::১০
::কান্দিবলৈ ধৰিলে তুলাৱতী গাভৰু
:::মণিৰামৰ মুখলৈ চাই
::গাৰ মঙ্গহ লৰে, সোঁ চকু লৰিছে
:::কাউৰীজনীয়ে খায়।

:::::১১
::এ- দেউ ৰ'ল
::চ'ৰা মাৰি দেৱানদেৱ
::ভটিয়াই গ'ল।
::নগৰৰ হ'ল বাজ
::পোনাই গৈ পালেগৈ
::চিলমাৰী ৰাজ।
::এ- দেউ 
::কিনো মাছ মাৰিবৰ শল।
::চিলমাৰীতে দেৱানৰ 
::আদ বছৰ গ'ল। 

:::::১২
::মিৰিটি কান্দিলে কান্দে মিৰিয়নী
:::লুইতৰ বালিলৈ চাই,
::মণিৰাম দেৱানে কান্দে কলিকতাত
:::ৰংপুৰ জিলালৈ চাই।

:::::১৩
::বৰা ধানৰে নৰা মোৰ দেউতা
:::বৰা ধানৰে নৰা,
::মণিৰাম দেৱানৰ অমঙ্গল মিলিল ঐ
:::ওলাল নেজলগা তৰা।

:::::১৪
::এদিন দুদিনকৈ দিনে চাৰি গ'ল
:::আমঠু পৰি গ'ল ক'লা,
::যঁতৰত সূতা কাটে বিনন্দিনী গাভৰু
:::যঁতৰত নুঘূৰে শলা।

:::::১৫
::ৰৈ নো ৰৈ কান্দিলে বৃন্দাৱনী গাভৰু
:::তামৰ ঘৰৰ মুখলৈ চাই
::তামৰ ঘৰ আছে দেও, স্বামী নাইকীয়া
:::কোনে নিলে মণিৰামক পাই।

:::::১৬
::চম্পাৱতী গাভৰুৰ সেন্দুৰ মচে খালে
:::ঘনে সোঁহাত লৰে,
::কাউৰীয়ে ৰমলিয়ায় ফেঁচাই কুৰুলিয়ায়
:::সপোনত আগদাঁত সৰে।

:::::১৭
::দেশ পাতিবলৈ ওলালি মণিৰাম
:::জঁতৰাই মাৰিলে হাঁচি
::লগৰ সমনীয়াইশতৰু শালিলে
:::ললি যোৰহাটত ফাঁচী।

:::::১৮
::ৰজা পাতিবলৈ ওলালি মণিৰাম
:::জঁতৰাই মাৰিলে হাঁচি,
::ল'ৰাকৈ তিৰুতা এথানিত পেলালি
:::ললি যোৰহাটত ফাঁচী।

:::::১৯
::মণিৰাম গৈছিলে বঙালৰ দেশলৈ
:::ৰংপুৰত মাৰিলে হাঁচি,
::কাণৰ গুণা ছিগি অমঙ্গল মিলিল ঐ
:::দিলে যোৰহাটত ফাঁচী।

:::::২০

:::::২১

:::::২১

:::::২২

:::::২৩

:::::২৪

::::চিৰিপ্ চিৰিপ্ কৰি
::চাহাব গৈ আছিলে
::মণিৰাম গৈছিল নাৱত,
::মণিৰাম দেৱানে টাংগুটি খেড়োতে
::পিছলি পৰিল খালত।

:::::২১
::এপিনে পাৰ হল মৰিকৈ মিছিমি
:::এপিনে পাৰ হ'ল ডোম,
::এপিনে পাৰে হ'ল মণিৰাম দেৱান ঐ
:::পিছলি পৰিলে খালত।

:::::২২
::ভটীয়াই গলেগৈ উজনীৰ মণিৰাম
:::বাটত খাই গ'ল জৰা,
::মণিৰামৰ বাটৰি নেপাওঁ ভালে কৰি
:::যংতৰৰ নুঘুৰে শলা।

:::::২৩
::মণিৰাম দেৱানে 'ভাট' ফকিৰক
:::চিঠি দি পঠিয়াই দিলে,
::দিচৈ নৈৰ পাৰতে পৰ্বতীয়া বৰুৱাই
:::ফকিৰক ধৰোৱাই দিলে।

:::::২৪
::তৰাণিৰ মাজৰে গান্ধী ঐ মণিৰাম
:::তৰাণিৰ মাজৰে গান্ধী,
::যেতিয়াই পালেগৈ হাওলাট চাহাব
:::তেতিয়াই আনিলে বান্ধি।

:::::২৫

:::::২৬

:::::২৭::হাবিৰ ডলীয়া বেত মোৰ দেউতা
:::হাবিৰ ডলীয়া বেত,
::মণিৰাম দেৱানক বান্ধি-ছাটি লৈছে
:::গোৰোহাই বৈ যায় তেজ।

:::::২৬
::উজায়ে আহিলে মণিৰাম দেৱান ঐ
:::বাটত কিনি খালে আখৈ,
::খৰকৈ যোৱাগৈ ব'মৰ মাকক কোৱাগৈ
:::মূৰতো নিদিব কাকৈ।

:::::২৭
::ৰূপৰ ধোঁৱাখোৱাত খালি ঐ মণিৰাম
:::সোণৰ ধোঁৱাখোৱাত খালি,
::ৰজা হবলৈ ওলালি মণিৰাম
:::ডিঙিত ছিপেজৰী ললি।

:::::২৮

:::::২৯

:::::৩০

:::::৩১

:::::৩২

:::::৩৩

:::::৩৪

:::::৩৫

:::::৩৬

:::::৩৭

:::::৩৮

:::::৩৯

:::::৪০

:::::৪১

:::::৪২

:::::৪৩

:::::৪৪

:::::৪৫

:::::৪৬

:::::৪৭

:::::৪৮

:::::৪৯

:::::৫০

:::::৫১

:::::৫২

:::::৫৩

:::::৫৪

:::::৫৫

:::::৫৬

:::::৫৭

:::::৫৮

:::::৫৯

[[Category:মালিতা]]