Difference between revisions 4772920 and 4772998 on elwiki

{{πηγές|27|07|2014}}
{{επιμέλεια|μορφοποίηση, σύνδεσμοι}}
==Βιογραφικά στοιχεία==

Ο Ιωάννης Καππαδόκης (;-548) ηταν ανώτερος οικονομικός υπάλληλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατά τα χρόνια της αυτοκρατορίας του Ιουστινιανού (527-565). Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Έλαβε πολύ μικρή μόρφωση, αλλά σύντομα κατόρθωσε να ανέλθει στην ιεραρχία του βυζαντινού κράτους λόγω του εύστροφου μυαλού του. Ο Ιωάννης Καππαδόκης διέθετε χαρισματικές ικανότητες αναφορικά με τις οικονομικές υποθέσεις. Οι ικανότητ(contracted; show full)ικονομική τους αποδυνάμωση. Το 540/541 πιθανόν επισκέφθηκε προσωπικά τις ανατολικές επαρχίες. Ο Ιωάννης Καππαδόκης απέκτησε ισχυρή επιρροή επί του Ιουστινιανού Α' και προέβαινε σε λοιδωρίες εναντίον πολλών προσώπων μέσω των αυλοκολάκων που περιτριγύριζαν τον αυτοκράτορα. Η συμπεριφορά του προς τους σκλάβους του ήταν σκληρή. Κατασκεύασε δεσμωτήριο μέσα στην κατοικία τον Επάρχου των Πραιτωρίων, όπου προέβαινε σε βασανιστήρια, συχνά θανατηφόρα, εναντίον διαφόρων ατόμων με σκοπό να τους αποσπάσει χρήματα.
  Άνθρωποι από κάθε τάξη και κάθε ηλικία δοκίμασαν τα μαρτύριά του: τους έδερνε, τους κρεμούσε απ' τα χέρια ή απ' τα πόδια, τους βασάνιζε με χίλιους τρόπους και πολλές φορές ως το θάνατο· όπως έλεγαν οι σύγχρονοί του, μέσ' από τα χέρια του έβγαινε κανείς ή νεκρός ή ξεγυμνωμένος. Το υπόλοιπο της κατοικίας του είχε μετατραπεί σε πολυτελές ανάκτορο, όπου φιλοξενούντο πολλοί συνεργατές του. Eίχε κατασκευάσει νέα πολυτελή λουτρά, ενώ τα παλιά τα είχε μετατρέψει σε στάβλους. Η προσωπική του φρουρά ξεπερνούσε τα χίλια άτομα.Η δυσβάσταχτη φορολογία που επέβαλε στον λαό υπήρξε μία από τις αιτίες που προκάλεσαν τη Στάση του Νίκα (532) και δυνάμωσαν το αίτημα των πολιτών για την απομάκρυνση του Ιουστινιανού. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από τους συγχρόνους του αλλά δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να αποτελούν αποτέλεσμα πολιτικών διαφωνιών.

==Η πτώση του Ιωάννη Καππαδόκη==

Μια παροιμία της εποχής έλεγε για κείνους που κατάγονταν από την Καππαδοκία: «Ο Καππαδόκης είναι κακός απ' τη φύση του: δος του μια θέση, γίνεται χειρότερος δείξτου πώς να κερδίσει χρήματα, γίνεται ελεεινός». Με τη σκληρότητα, την απληστία του, την ασυνειδησία του, ο έπαρχος του πραιτωρίου δικαίωσε στην εντέλεια την κακή φήμη των συμπατριωτών του. Για να βρει χρήματα, είτε για το θησαυροφυλάκιο, είτε για τον εαυτό του, ψυχρά, χωρίς οίκτο, χωρίς τύψεις, θυσίασε ανθρώπινες ζωές και κατάστρεψε πολιτείες. Επέτρεψε τα πάντα στους πράκτορές του, φτάνει να του 'φερναν χρυσάφι κι ο ίδιος έδωσε το παράδειγμα κ' έδειξε τον τρόπο πώς να το προμηθεύονται. Από την 1η Ιανουαρίου 535 κατείχε τα αξιώματα του Από Υπάτων και του Πατρικίου, και από το 538, περίπου, εκείνο του Υπάτου. Σύμφωνα με τον Προκόπιο, το 540, μετά την επιστροφή του Βελισάριου στην Κωνσταντινούπολη, ο Ιωάννης Καππαδόκης κατηγόρησε, χωρίς αποτέλεσμα ωστόσο, τον Βελισάριο ότι συνωμότησε εναντίον του.

Παράλληλα, ο Ιωάννης διέκειτο αρνητικά προς την αυτοκράτειρα Θεοδώρα, την οποία και συκοφαντούσε διαρκώς στον Ιουστινιανό Α', μη δίνοντας κανένα περιθώριο αντίδρασης σε εκείνη, εξαιτίας του υψηλού βαθμού εκτίμησης που έτρεφε ο Ιουστινιανός προς το πρόσωπό του. Το 541, η Θεοδώρα εκμεταλευτηκε το ονειρο του Ιωαννη να γινει μια μερα Καισαρας, συνωμότησε εναντίον του Ιωάννη μαζί με τη σύζυγο του Βελισάριου, Αντωνίνα. Σύμφωνα με το σχέδιο της συνωμοσίας, η Αντωνίνα θα προσέγγισε τον Ιωάννη για να τον πείσει να οργανώσουν δήθεν μαζί κίνημα ανατροπης εναντίον του Ιουστινιανού. Ο Ιωάννης συνάντησε την Αντωνίνα στις Ρουφινιανές σε μια επαυλη της, αλλά ο Ναρσής και ο Μάρκελλος, οι οποίοι είχαν ήδη συνεννοηθεί με την Αντωνίνα και παρακολουθούσαν την συνάντηση, του επιτέθηκαν. Ο Ιωάννης διέφυγε μαζί με την σωματοφυλακή του, αλλά τον Μάιο του 541 στερήθηκε το αξίωμα του Επάρχου των Πραιτωρίων. γιατι οι Αντωνίνα και οι δυο στρατηγοι φανερωσαν το κολπο της συνομωσιας στον αυτοκρατορα.

Αμέσως μετά την έκπτωση από το αξίωμά του, ο Ιωάννης μεταφέρθηκε στην Αρτάκη της Κυζίκου, όπου ακούσια χειροτονήθηκε ιερέας. Η περιουσία του αρχικά κατασχέθηκε, αλλά στην συνέχεια ο Ιουστινιανός Α' του επέστρεψε ένα σημαντικό τμήμα της. Τον Αύγουστο του 541 ο Ιωάννης κατηγορήθηκε για συμμετοχή στο φόνο του επισκόπου Κυζίκου Ευσεβίου. Φυλακίσθηκε και βασανίστηκε και, αν και δεν αποδείχθηκε την ενοχή του, εξορίσθηκε στην Αντινόη της Αιγύπτου, ενώ οι αρχές προέβησαν για μια ακόμη φορά στην κατάσχεση της περιουσίας του. Καθ' οδόν προς την Αίγυπτο ήταν αναγκασμένος να ζητιανεύει σε κάθε λιμάνι προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Αίγυπτο διατήρησε τις φιλοδοξίες του για επάνοδο στην εξουσία, καθώς κατηγόρησε πολίτες της Αλεξάνδρειας ότι όφειλαν χρήματα στο κράτος. Το 545, η Θεοδώρα επιχείρησε εκ νέου να κατηγορήσει τον Ιωάννη, και αυτή την φορά για το φόνο του Ευσέβιου, αλλά χωρίς επιτυχία. Το 548, μετά το θάνατο της Θεοδώρας, ο Ιουστινιανός ανακάλεσε τον Ιωάννη στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ο τελευταίος διατήρησε την ιδιότητα του ιερέα, χωρίς να ανακτήσει ποτέ ξανά το παλαιό του αξίωμα. Λίγο αργότερα, μετά το 548, ο Ιωάννης πέθανε στην Κωνσταντινούπολη.