Difference between revisions 4772998 and 4773579 on elwiki

{{πηγές|27|07|2014}}
{{επιμέλεια|μορφοποίηση, σύνδεσμοι}}
==Βιογραφικά στοιχεία==

Ο Ιωάννης Καππαδόκης (;-548) ηταν ανώτερος οικονομικός υπάλληλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατά τα χρόνια της αυτοκρατορίας του Ιουστινιανού (527-565). Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Έλαβε πολύ μικρή μόρφωση, αλλά σύντομα κατόρθωσε να ανέλθει στην ιεραρχία του βυζαντινού κράτους λόγω του εύστροφου μυαλού του. Ο Ιωάννης Καππαδόκης διέθετε χαρισματικές ικανότητες αναφορικά με τις οικονομικές υποθέσεις. Οι ικανότητ(contracted; show full)ότερος δείξτου πώς να κερδίσει χρήματα, γίνεται ελεεινός». Με τη σκληρότητα, την απληστία του, την ασυνειδησία του, ο έπαρχος του πραιτωρίου δικαίωσε στην εντέλεια την κακή φήμη των συμπατριωτών του. Για να βρει χρήματα, είτε για το θησαυροφυλάκιο, είτε για τον εαυτό του, ψυχρά, χωρίς οίκτο, χωρίς τύψεις, θυσίασε ανθρώπινες ζωές και κατάστρεψε πολιτείες. Επέτρεψε τα πάντα στους πράκτορές του, φτάνει να του 'φερναν χρυσάφι κι ο ίδιος έδωσε το παράδειγμα κ' έδειξε τον τρόπο πώς να το προμηθεύονται.
  Όπως και το μεγαλύτερο μέρος των συγκαιρινών του, ο Ιωάννης ο Καππαδόκης ήταν δεισιδαίμονας. Πίστευε στους μάντηδες, στους μάγους, κ'εκείνοι με προθυμία του προφήτευαν πως θα ντυνόταν μια μέρα την πορφύρα του Αυγούστου, για να βοηθήσει να πετύχουν αυτές οι προβλέψεις, έπαιρνε και ο ίδιος μέρος σε μαγικές τελετές και, φουσκωμένος όλος από ελπίδα, βλέποντας κιόλας τον εαυτό του αυτοκράτορα, έμοιαζε, κατά την ωραία έκφραση του Προκόπιου, «να περπατάει στα σύννεφα». Από την 1η Ιανουαρίου 535 κατείχε τα αξιώματα του Από Υπάτων και του Πατρικίου, και από το 538, περίπου, εκείνο του Υπάτου. Σύμφωνα με τον Προκόπιο, το 540, μετά την επιστροφή του Βελισάριου στην Κωνσταντινούπολη, ο Ιωάννης Καππαδόκης κατηγόρησε, χωρίς αποτέλεσμα ωστόσο, τον Βελισάριο ότι συνωμότησε εναντίον του.

Παράλληλα, ο Ιωάννης διέκειτο αρνητικά προς την αυτοκράτειρα Θεοδώρα, την οποία και συκοφαντούσε διαρκώς στον Ιουστινιανό Α', μη δίνοντας κανένα περιθώριο αντίδρασης σε εκείνη, εξαιτίας του υψηλού βαθμού εκτίμησης που έτρεφε ο Ιουστινιανός προς το πρόσωπό του. Το 541, η Θεοδώρα εκμεταλευτηκε το ονειρο του Ιωαννη να γινει μια μερα Καισαρας, συνωμότησε εναντίον του Ιωάννη μαζί με τη σύζυγο του Βελισάριου, Αντωνίνα. Σύμφωνα με το σχέδιο της συνωμοσίας, η Αντωνίνα θα προσέγγισε τον Ιωάννη για να τον πείσει να οργανώσουν δήθεν μαζί κίνημα ανατροπης εναντίον του Ιουστινιανού. Ο Ιωάννης συνάντησε την Αντωνίνα στις Ρουφινιανές σε μια επαυλη της, αλλά ο Ιουστινιανος λογο της συμπαθειας που ειχε στον Ιωαννη τον συμβουλεψε να μην παει συτος αγνοωντας την παρακληση του αυτοκρατορα πηγε αλλα φροντισε μονο απο φρονηση να παρει μαζι του μια γερη στρατια για ασφαλεια. Ο Ιουστινιανος για να διαβεβαιωση της κατηγοριες της Θεοδωρας εστειλε δυο εμπειστους στρατηγους του, τον  Ναρσής και οτον Μάρκελλος, οι οποίοι είχαν ήδη συνεννοηθεί με την Αντωνίνα και παρακολουθούσαν την συνάντηση, και οταν διαβεβαιωσαν την συνομοσια του, του επιτέθηκαν. Ο Ιωάννης διέφυγε μαζί με την σωματοφυλακή του, αλλά. Ο Ιωαννης ανησηχος οτι ολα απετυχαν δεν πηγε στο παλατι να απολογηθει στον αυτοκρατορα φοβουμενος για την ζωη του, τον Μάιο του 541 στερήθηκε το αξίωμα του Επάρχου των Πραιτωρίων. γιατι οι Αντωνίνα και οι δυο στρατηγοι φανερωσαν το κολπο της συνομωσιας στον αυτοκρατορα και η τιμωρια του αυτοκρατορα ηταν να τον χειροτονησουν μοναχο εφωσον ηταν στο απαραβιαστο ασυλο της Αγιας Σοφιας και τον χειροτόνησαν βιαστικά μέσ' την ίδια την Αγία Σοφία, παρ'όλη την αντίστασή του, κι όπως δεν είχαν ρούχα για την καινούργια του κατάσταση, του έριξαν στους ώμους, για να τελειώνουν, το ράσο ενός κληρικού, οικονόμου της εκκλησίας, που βρισκόταν μπροστά εκείνη την ώρα. Ο Προκόπιος αναφέρει πως ο εκκλησιάρχης αυτός ονομαζόταν Αύγουστος και πως έτσι ξεπληρώθηκαν οι χρησμοί που είχαν υποσχεθεί στον έπαρχο του πραιτωρίου πως μια μέρα θα φορούσε το ένδυμα του Αυγούστου.

Αμέσως μετά την έκπτωση από το αξίωμά του, ο Ιωάννης μεταφέρθηκε στην Αρτάκη της Κυζίκου, όπου ακούσια χειροτονήθηκε ιερέας. Η περιουσία του αρχικά κατασχέθηκε, αλλά στην συνέχεια ο Ιουστινιανός Α' του επέστρεψε ένα σημαντικό τμήμα της. Τον Αύγουστο του 541 ο Ιωάννης κατηγορήθηκε για συμμετοχή στο φόνο του επισκόπου Κυζίκου Ευσεβίου. Φυλακίσθηκε και βασανίστηκε και, αν και δεν αποδείχθηκε την ενοχή του, εξορίσθηκε στην Αντινόη της Αιγύπτου, ενώ οι αρχές προέβησαν για μια ακόμη φορά στην κατάσχεση της περιουσίας του. Καθ' οδόν προς την Αίγυπτο ήταν αναγκασμένος να ζητιανεύει σε κάθε λιμάνι προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Αίγυπτο διατήρησε τις φιλοδοξίες του για επάνοδο στην εξουσία, καθώς κατηγόρησε πολίτες της Αλεξάνδρειας ότι όφειλαν χρήματα στο κράτος. Το 545, η Θεοδώρα επιχείρησε εκ νέου να κατηγορήσει τον Ιωάννη, και αυτή την φορά για το φόνο του Ευσέβιου, αλλά χωρίς επιτυχία. Το 548, μετά το θάνατο της Θεοδώρας, ο Ιουστινιανός ανακάλεσε τον Ιωάννη στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ο τελευταίος διατήρησε την ιδιότητα του ιερέα, χωρίς να ανακτήσει ποτέ ξανά το παλαιό του αξίωμα. Λίγο αργότερα, μετά το 548, ο Ιωάννης πέθανε στην Κωνσταντινούπολη.⏎
⏎
== Βιβλιογραφία ==
* Θεοδωρα του Charles Diehl κεφαλαιο VIII

* Προκοπίου, Ανέκδοτα ή Απόκρυφη Ιστορία, μετάφρ. Αλόης Σιδέρη, εκδ. ΑΓΡΑ