Difference between revisions 4830473 and 4839676 on elwiki

{{Βιβλίο
| πρωτότυπο_όνομα_βιβλίου   = Περί Ύψους<br>De sublimitate libellus
| εικόνα                    = [[Αρχείο:Dionysiou Logginou Peri ypsous biblion.JPG|250px]]
| λεζάντα                   = εξώφυλλο επανέκδοσης του έτους 1733
| συγγραφέας                = [[Λογγίνος]]
| είδος                     = φιλολογική κριτική
| εκδότης                   = 
| εικονογράφηση             = 
(contracted; show full)οι, σαν να είναι μεθυσμένοι, εκφράζουν με παραφορά προσωπικά τους και πλαστά πάθη, τα οποία τίποτε δεν έχουν να κάνουν με την υπόθεση που πραγματεύονται· απευθυνόμενοι λοιπόν σε ακροατές που κανένα πάθος δεν αισθάνονται, εύλογο είναι να ασχημονούν, εκστασιασμένοι αυτοί απέναντι σε ανθρώπους όχι εκστασιασμένους. Για τους «παθητικούς» συγγραφείς όμως θα μιλήσου σε άλλο σημείο (του τμήματος του έργου που δεν σώζετα).

Από το άλλο των όσων μνημόνευσα, δηλαδή την ψυχρότητα (του ψυχρού), πλήρης είναι ο [[Τίμαιος
 ο Ταυρομενίτης|Τίμαιος]] (ο Ταυρομενίτης), άνθρωπος κατά τ΄ άλλα και ενίοτε όχι άγονος στην κατάκτηση του ύψους του λόγου, πολυμαθής και επινοητικός, πλην επικριτικότατος για τα ξένα σφάλματα χωρίς ωστόσο να αντιλαμβάνεται τα δικά του. Του αρέσει υπερβολικά να διατυπώνει πάντοτε ιδιότροπα διανοήματα και έτσι πολλές φορές ξεπέφτει στο εντελώς παιδαριώδες. Επαινώντας τον Αλέξανδρο τον μέγα, λέει: «Αυτός κατέκτησε ολόκληρη την Ασία σε πιο λίγα χρόνια απ΄ όσα έκανε ο [[Ισοκράτης]] για να γράψει τον " Πανηγυρικό" λόγο του π(contracted; show full)υς συνετάξατο, ἀνασκοπουμένοις ἡμῖν ὡς οἶσθα κοινῇ, Ποστούμιε Τερεντιανὲ φίλτατε, ταπεινότερον ἐφάνη τῆς ὅλης ὑποθέσεως καὶ ἥκιστα τῶν καιρίων ἐφαπτόμενον, οὐ πολλήν τε ὠφέλειαν, ἧς μάλιστα δεῖ στοχάζεσθαι τὸν γράφοντα...πλὴν ἴσως τουτονὶ μὲν τὸν ἄνδρα οὐχ οὕτως αἰτιᾶσθαι τῶν ἐκλελειμμένων ὡς αὐτῆς τῆς ἐπινοίας καὶ σπουδῆς ἄξιον ἐπαινεῖν. ἐπεὶ δὲ ἐνεκελεύσω καὶ ἡμᾶς τι περὶ ὕψους πάντως εἰς σὴν ὑπομνηματίσασθαι χάριν, φέρε...}}
|      πηγή = [[Αυτόθι]], 1.1- 1.2
|    πλάτος = 250px
|    font-size = 82%
}}

⏎
⏎
==Τι σημαίνει ύψος==
Πρόκειται για το στοιχείο της έξαρσης που (πρέπει να) χαρακτηρίζει το λογοτέχνημα, ανεξαρτήτους γένους και είδους του τελευταίου, ένα δηλωτικό υπεροχής και ανάτασης και μαζί [[ηθική]]ς αντιμετώπισης του έργου, από πλευράς τόσο μορφής όσο και περιεχομένου. Είναι, αφενός, η μεγαλοπρεπής διάχυση της έκφρασης και, αφετέρου, η κορύφωση του ηθικού παλμού που αισθάνεται ο δημιουργός και μεταδίδει στον ακροατή ή αναγνώστη. Είναι αυτό που αποθανατίζει τη [[μνήμη]] του συγγραφέα, που μαγεύει τον (contracted; show full)|       url = http://archive.org/details/dionysiouloggino00long
|accessdate = 20 Μαΐου 2012
}}
*[http://photocircle.gr/content/view/61/38/lang,el/ Γόνιμες πηγές της Υψηγορίας]

[[Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γραμματεία]]
[[Κατηγορία:Ρωμαϊκή λογοτεχνία]]
[[Κατηγορία:Αισθητική]]