Difference between revisions 334360 and 334430 on sourceswiki

{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}

'''২ অধ্যায়''' :: <big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>

অনন্তৰে ব্ৰহ্মা দেৱে সেহি সময়ত ।

সৰ্ব্বলোক হিত তেবে চিন্তিয়া মনত ॥১

(contracted; show full)
যাকে থাকে চন্দ্ৰ সূৰ্য্য পৃথিৱী পবন ।

তাৱে ৰাজ্য কৰিবা লঙ্কাৰ বিভীষণ ॥১৬৯

অঙ্গীকাৰ সাফল কৰিবা ৰঘুবৰ ।

বোলা ৰাম ৰাম সভাসদ নিৰন্তৰ ॥১৭০



{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}

'''৩ অধ্যায়''' :: <big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>
          
         ''''''দুলৰি''''''

নাৰদ বদতি,           পাচে ৰঘুপতি,
       পুৰুষ মহা মহন্ত ।
লগাই অপমান,          সভা বিদ্যমান,
        জানকীক ত্যজিবন্ত ॥১
জগত জননী,            জনকনন্দিনী,
        ৰামত হুয়া নৈৰাশ ।
অগনি সঞ্জালি,           ঘৃতচয় ঢালি,
       তাতে কৰিলন্ত ঝাস ॥২
নদহিব গাৱ,            হুয়া শুদ্ধভাৱ,
        ৰবিবন্ত জগমাৱ ।
দেৱগণসমে,            ৰাজা দশৰথ,
        আসিবা ৰামৰ থাৱ ॥৩
তিনি পিতা পুত্ৰে,        এক থান হুই,
        গলে বান্ধি কান্দিবন্ত ।
পাছে দশৰথে,           ৰামক প্ৰশংসি,
        কৈকেয়ীক নিন্দিবন্ত ॥৪
অনন্তৰে ব্ৰহ্মা,           দেৱে ৰাঘৱক,
        স্ত্তুতি কৰিবন্ত গৈয়া ।
মৰা বানৰক,           ৰামে জীয়াইবন্ত,
        বাসৱত বৰ লৈয়া ॥৫
পিতৃৰ বচনে,           সম্বৰিবা ৰামে,
        সীতাক পৰম তুষ্টি ।
দেৱগণ সমে,           ৰাজা দশৰথ,
        যাইবন্ত স্বৰ্গক উঠি ॥৬
বানৰ ভালুক,          ৰাক্ষস সহিতি,
        পুষ্পক বিমানে চড়ি ।
লক্ষ্মণ জানকী,         সমন্বিতে ৰাম,
       অযোধ্যাক যাইব লৰি ॥৭
পাচে ৰামে ভৰ-        দ্বাজৰ আশ্ৰমে,
         ৰহিয়া লৈবন্ত বৰ ।
সমস্তে বৃক্ষত,         হৈব মধুফল,
         ভুঞ্জিব তাক বানৰ ॥৮
ভৰত লক্ষ্মণ,           ৰাম শত্ৰুঘন,
         চাৰি হুয়া এক থান ।
কৰি জটা ছেদ,         এৰিবন্ত খেদ,
         চাৰিও বীৰ প্ৰধান ॥৯
তাত অনন্তৰে,          অযোধ্যা নগৰে,
         হৈবন্ত ৰাজা ৰাঘৱ ।
তুলি ছত্ৰ দণ্ড,          বায়া বাদ্যভণ্ড,
         কৰিব লোকে উত্সৱ ॥১০
ৰামৰ উপৰে,          দেৱ নিৰন্তৰে,
         পুষ্প বৰিষিব চানি ।
পৰম হৰিষে,          প্ৰজায়ো কৰিব,
         জয় জয় ৰাম ধ্বনি ॥১১
বানৰ ভালুক,          ৰাক্ষস সকল,
        প্ৰসাদ পায়া ৰামৰ ।
পৰম হৰিষে,          ৰামক প্ৰণামি,
       চলি যাইব নিজঘৰ ॥১২
অযোধ্যাক পাচে,        অগস্ত্য আসিব,
       কৰিবা ৰামে সন্মান ।
ৰাৱণৰ জন্ম,          কহিবা অগস্ত্য,
       ৰাঘৱৰ বিদ্যমান ॥১৩
যেন মতে ৰণে,        পৰম দুৰ্জ্জনে,
       জিনিবন্ত ত্ৰিভূবন ।
কুবেৰক জিনি,        পুষ্পক বিমান,
       আনিলা ৰাজা ৰাৱণ ॥১৪
হৰি বেদৱতী,        ৰাৱণ দুৰ্ম্মতি,
       পাইবেক শাপ দুৰ্যশ ।
অকাৰণে বধি,       সবাকো জিনিব,
       দুৰ্জ্জন সিতো ৰাক্ষস ॥১৫
ইকথা শুনিয়া,       মিলিবে কৌতুক,
      হাসিবে ৰামে আনন্দে ।
সহস্ৰ অৰ্জ্জুন,         বালিত সমৰ,
       হাৰিবা ৰাৱণ মন্দে ॥১৬
ব্ৰহ্মাৰ বৰত,        যমক জিনিবে, 
      পাতালে জিনিব নাগ ।
বৰুণ কটক,          জিনিব ৰাৱণ,
       বিষ্ণুক পাইবেক লাগ ॥১৭
মান্ধাতা সহিতে,       কৰিব সমৰ,
       চন্দ্ৰক জিনিব ৰণে ।
কপিলৰ ঠাই,         হাৰি অপমান,
       পাইবেক গৈয়া ৰাৱণে ॥১৮
ৰম্ভাক হৰিব,        নল কুবেৰত,
       শাপ পাইব নিশাচৰ ।
দেৱগণ সমে,        ইন্দ্ৰক সমৰে,
       জিনিবেক লঙ্কেশ্বৰ ॥১৯
এহি মতে ৰাম-      চন্দ্ৰৰ আগত,
       কহি কথা ৰাৱণৰ ।
ৰামত বিদায়,        কৰি মুনিগণ,
        চলি যাইবা নিজ ঘৰ ॥২০