Difference between revisions 334430 and 334433 on sourceswiki

{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}

'''২ অধ্যায়''' :: <big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>

অনন্তৰে ব্ৰহ্মা দেৱে সেহি সময়ত ।

সৰ্ব্বলোক হিত তেবে চিন্তিয়া মনত ॥১

(contracted; show full){{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}

'''৩ অধ্যায়''' :: <big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>
          
         ''''''দুলৰি''''''

নাৰদ বদতি,           পাচে ৰঘুপতি,
       

         
         পুৰুষ মহা মহন্ত ।


লগাই অপমান,          সভা বিদ্যমান,


        জানকীক ত্যজিবন্ত ॥১


জগত জননী,            জনকনন্দিনী,
       
       
        ৰামত হুয়া নৈৰাশ ।


অগনি সঞ্জালি,           ঘৃতচয় ঢালি,
       
       
       তাতে কৰিলন্ত ঝাস ॥২


নদহিব গাৱ,            হুয়া শুদ্ধভাৱ,
        
         
         ৰবিবন্ত জগমাৱ ।


দেৱগণসমে,            ৰাজা দশৰথ,
        
      
      আসিবা ৰামৰ থাৱ ॥৩


তিনি পিতা পুত্ৰে,        এক থান হুই,
        
      
      গলে বান্ধি কান্দিবন্ত । 
 

পাছে দশৰথে,           ৰামক প্ৰশংসি,
        
      
      কৈকেয়ীক নিন্দিবন্ত ॥৪


অনন্তৰে ব্ৰহ্মা,           দেৱে ৰাঘৱক,
       
      
       স্ত্তুতি কৰিবন্ত গৈয়া ।


মৰা বানৰক,           ৰামে জীয়াইবন্ত,
       
       
        বাসৱত বৰ লৈয়া ॥৫
 
 
পিতৃৰ বচনে,           সম্বৰিবা ৰামে,


        সীতাক পৰম তুষ্টি ।


দেৱগণ সমে,           ৰাজা দশৰথ,


        যাইবন্ত স্বৰ্গক উঠি ॥৬


বানৰ ভালুক,          ৰাক্ষস সহিতি,


        পুষ্পক বিমানে চড়ি ।


লক্ষ্মণ জানকী,         সমন্বিতে ৰাম,


       অযোধ্যাক যাইব লৰি ॥৭


পাচে ৰামে ভৰ-        দ্বাজৰ আশ্ৰমে,


         ৰহিয়া লৈবন্ত বৰ ।


সমস্তে বৃক্ষত,         হৈব মধুফল,


         ভুঞ্জিব তাক বানৰ ॥৮


ভৰত লক্ষ্মণ,           ৰাম শত্ৰুঘন,


         চাৰি হুয়া এক থান ।


কৰি জটা ছেদ,         এৰিবন্ত খেদ,


         চাৰিও বীৰ প্ৰধান ॥৯
তাত অনন্তৰে,          অযোধ্যা নগৰে,


         হৈবন্ত ৰাজা ৰাঘৱ ।


তুলি ছত্ৰ দণ্ড,          বায়া বাদ্যভণ্ড,


         কৰিব লোকে উত্সৱ ॥১০


ৰামৰ উপৰে,          দেৱ নিৰন্তৰে,


         পুষ্প বৰিষিব চানি ।


পৰম হৰিষে,          প্ৰজায়ো কৰিব,


         জয় জয় ৰাম ধ্বনি ॥১১


বানৰ ভালুক,          ৰাক্ষস সকল,


        প্ৰসাদ পায়া ৰামৰ ।
পৰম হৰিষে,          ৰামক প্ৰণামি,


       চলি যাইব নিজঘৰ ॥১২


অযোধ্যাক পাচে,        অগস্ত্য আসিব,


       কৰিবা ৰামে সন্মান ।


ৰাৱণৰ জন্ম,          কহিবা অগস্ত্য,
       ৰাঘৱৰ বিদ্যমান ॥১৩


যেন মতে ৰণে,        পৰম দুৰ্জ্জনে,


       জিনিবন্ত ত্ৰিভূবন ।


কুবেৰক জিনি,        পুষ্পক বিমান,


       আনিলা ৰাজা ৰাৱণ ॥১৪


হৰি বেদৱতী,        ৰাৱণ দুৰ্ম্মতি,


       পাইবেক শাপ দুৰ্যশ ।


অকাৰণে বধি,       সবাকো জিনিব,


       দুৰ্জ্জন সিতো ৰাক্ষস ॥১৫


ইকথা শুনিয়া,       মিলিবে কৌতুক,


      হাসিবে ৰামে আনন্দে ।


সহস্ৰ অৰ্জ্জুন,         বালিত সমৰ,


       হাৰিবা ৰাৱণ মন্দে ॥১৬


ব্ৰহ্মাৰ বৰত,        যমক জিনিবে, 


      পাতালে জিনিব নাগ ।


বৰুণ কটক,          জিনিব ৰাৱণ,


       বিষ্ণুক পাইবেক লাগ ॥১৭


মান্ধাতা সহিতে,       কৰিব সমৰ,


       চন্দ্ৰক জিনিব ৰণে ।


কপিলৰ ঠাই,         হাৰি অপমান,


       পাইবেক গৈয়া ৰাৱণে ॥১৮


ৰম্ভাক হৰিব,        নল কুবেৰত,


       শাপ পাইব নিশাচৰ ।


দেৱগণ সমে,        ইন্দ্ৰক সমৰে,


       জিনিবেক লঙ্কেশ্বৰ ॥১৯


এহি মতে ৰাম-      চন্দ্ৰৰ আগত,


       কহি কথা ৰাৱণৰ ।


ৰামত বিদায়,        কৰি মুনিগণ,


        চলি যাইবা নিজ ঘৰ ॥২০