Difference between revisions 335718 and 335747 on sourceswiki{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}
::<big><big><big><big>'''''ৰামায়ণ ।'''''<big><big><big><big>
::<big><big><big>'''''অযোধ্যাকাণ্ড ।'''''<big><big><big>
========================================
:::;<big>'''১ অধ্যায়'''<big>
:<big>'''ৰামচন্দ্ৰৰ অযোধ্যালৈ আগমন'''</big>
জয় জয় ৰামচন্দ্ৰ জগত আধাৰ ।
ব্ৰহ্মা হৰ পুৰন্দৰ সেৱক যাহাৰ ॥১
সৃষ্টি স্থিতি লয় যাৰ লীলা অনুপাম ।
হেন ৰাম পদে কৰোঁ সদায় প্ৰণাম ॥২
স্বৰূপ আৱৰি নিজা মায়া বশ্য কৰি ।
দশৰথ গৃহে লীলাৰূপে অৱতৰি ॥৩
মনুষ্যৰ নয় কৰ্ম্ম কৰিলা অপাৰ ।
যাহাৰ শ্ৰবণে মহাপাপীৰো উদ্ধাৰ ॥৪
লক্ষ্মণ সহিতে বিশ্বামিত্ৰ সঙ্গে আসি ।
ৰাখিলা তাহান যজ্ঞ ৰাক্ষস বিনাশি ॥৫
ঋষি সমন্নিতে ৰঙ্গে গৈয়া মিথিলাক ।
ধনুৰ্ভঙ্গ কৰি বিহা কৰিলা সীতাক ॥৬
পৰম সুন্দৰী ভাৰ্য্যা পায়া হৃষীকেশ ।
পৰম উত্সুকে ভৈলা অযোধ্যা প্ৰবেশ ॥৭
চন্দ্ৰৰ উদয়ে যেন কুমুদ প্ৰকাশ ।
ৰামক দেখিয়া সৰ্ব্ব জনৰ উল্লাস ॥৮
সুৰভি শীতল বহে মলয়া পবন ।
পুষ্পবন সুগন্ধে আমোদ কৰে মন ॥৯
ধনে জনে বিচিত্ৰ মণ্ডিত সৰ্ব্বজন ।
ৰাজ্যৰ পাতন যেন স্বৰ্গৰ ভুবন ॥১০
সুপক্ক কদলী ৰুইল বাহিৰে তোৰণ ।
কনকে ৰচিত ধ্বজ ভূষিত বসন ॥১১
জমকে জমকে জ্বলে মাণিক অপাৰ ।
শেতেনেতে মণ্ডিত নগৰী জাতিষ্কাৰ ॥১২
পুৰুষ ৰমণী তৈত ভৈল উসমিশ ।
নগৰৰ পথত যাইবাক নাই দিশ ॥১৩
শঙ্খপট হৰিষ ৰমাদলৰ জাক ।
নন্দিনী নিনাদ বাদ্য বাৱে বীৰ ঢাক ॥১৪
ৰমণীৰ বদন নিৰ্ম্মল শশধৰ ।
কুণ্ডল যুগল সুবলিত দিনকৰ ॥১৫
তাৰাগণ সদৃশ মাণিক সব জ্বলে ।
অযোধ্যা নগৰী দেৱ ভুবনতো বলে ॥১৬
ঘণ্টাৰ শবদে হস্তী চলে সংহৰিষে ।
আগে পাচে চলন্তে তুৰঙ্গ সব হ্ৰেঁষে ॥১৭
চতুৰঙ্গ দলত শবদ কোলাহল ।
পূৰ্ব্বৰ কালত যেন স্বৰ্গৰ আম্ফাল ॥১৮
বিমান সদৃশ ৰথ চতুৰ্দ্দিশে চলে ।
নেমিৰ সন্ধানে সবে নাগলোক টলে ॥১৯
উপৰে শকতি ধনু নৰাচ কটাৰ ।
নয়নত চমক খৰশ জাতিষ্কাৰ ॥২০
বিদ্গধ জন তৈত মিলিলা অশেষ ।
বালবৃদ্ধ তৰুণ আসিল দেশ দেশ ॥২১
বন্দিগণে তুতি পঢ়ে ব্ৰাহ্মণে আশীষ ।
জয় জয় শবদে পূৰিল দশোদিশ ॥২২
ৰাম আগমন শুনি কৌতূহল মনে ।
কুন্দৰুখ জালে চাহে কেহো নাৰীগণে ॥২৩
ধৌলিৱৰ উপৰত চড়িল যুবতী ।
কৈলাস শিখৰে শোভে যেহেন পাৰ্ব্বতী ॥২৪
সখীগণ সম্বুধি বোলয় বৰনাৰী ।
ৰামৰ স্বৰূপে চিত ধৰিতে নপাৰি ॥২৫
ৰাম মুখ পদ্ম মোৰ নয়ন ভ্ৰমৰ ।
বাৰিতে নপাৰোঁ ভোগ কৰে নিৰন্তৰ ॥২৬
কাঞ্চিৰ শবদ নূপুৰৰ ৰুন ঝুন ।
বৰ্ণাইবেক কেমনে ৰামৰ ৰূপ গুণ ॥২৭
ৰম্ভা তিলোত্তমা আৰু উৰ্ব্বশী সুন্দৰী ।
সীতাৰ ৰূপক কেহো নুহি সৰিবৰি ॥২৮
ৰাম সীতা আগমন দেখি সৰ্ব্বলোকে ।
থানে থানে উৰুলি পাৰয় ঝোকে ঝোকে ॥২৯
কেঁহো নৃত্য কৰে কেঁহো আনন্দ বধাৱ ।
নটীসবে নাচয় কৰিয়া ভঙ্গীভাৱ ॥৩০
ৰামক সীতাক দেখি গৈলা থানে থানে ।
নগৰীৰ লোকক তুষিলা দানে মানে ॥৩১
সুবৰ্ণ ৰজতৰত্ন যতেক সম্ভাৰ ।
ৰামক সীতাক দিলা যৌতুক অপাৰ ॥৩২
ৰাম সীতা ৰথে থিত ভৈলন্ত চৌপথে ।
উৰ্ম্মিলা লক্ষ্মণ থিত ভৈলা একে ৰথে ॥৩৩
হাট বাট এৰাই গৈলা জঙ্গাল চৌপথ ।
কৌশল্যাৰ ঘৰে চলি গৈলা দশৰথ ॥৩৪
কৌশল্যা গৃহত কৈলা বিবিধ আচাৰ ।
কহিলা সুমন্ত্ৰ শুন আমাৰ বচন আমাৰ ॥৩৫
আগবাঢ়ি সুমন্ত্ৰ যুৰিলা যোৰহাত ।
ৰাজ ৰাজেশ্বৰ বুলি নমিলন্ত মাথ ॥৩৬
দশৰথে আজ্ঞা কৰিলন্ত সুমন্ত্ৰক ।
শীঘ্ৰে গৈয়া আন কূুল নন্দন ৰামক ॥৩৭
মাথে ধৰি মন্ত্ৰী নৃপতিৰ আজ্ঞা বাণী ।
ৰাম সীতা লক্ষ্মণক মিলাইলন্ত আনি ॥৩৮
থাপিলন্ত গৃহত সুবৰ্ণময় ঘট ।
কন্যা সবে পাৰিল বাটত নেতপট ॥৩৯
আপোনাৰ আচাৰ কৰিল নাৰীগণে ।
দশৰথ থিত ভৈলা সহৰিষ মনে ॥৪০
ৰামসীতা প্ৰবেশিলা ৰাজাৰ মন্দিৰি ।
ভাৰ্য্যা সমে সূৰ্য্য যেন থিত অস্তগিৰি ॥৪১
নমিলন্ত বাপক আৱৰ নিজ মাৱ ।
কৈকেয়ীৰ সুমিত্ৰাৰ নমিলন্ত পাৱ ॥৪২
ছয় শত মাৱ আৰ পঞ্চাশ বেকতি ।
একে একে সবাহাক কৰিলা প্ৰণতি ॥৪৩
শ্ৰীৰাম লক্ষ্মণ আদি কৰি চাৰি ভাই ।
চাৰি কন্যা লৈয়া চলি গৈলা নিজ ঠাই ॥৪৪
নাৰী মিলিলন্ত যত কৌশল্যাৰ ঘৰ ।
সীতাৰ ৰূপক কেহো নোহে সমসৰ ॥৪৫
সীতাৰ প্ৰভাৱে মুখ মলিন সবাৰ ।
পূৰ্ণচন্দ্ৰ উদয়ে নজ্বলে যেন তাৰ ॥৪৬
কাশ্যপক অদিতিক যেন সুৰপতি ।
বাপক মাৱক নিতে কৰিলা ভকতি ॥৪৭
দেৱ দ্বিজ আৰাধিয়া সন্তোষণ কৰি ।
নিজগুণে ৰঞ্জিলন্ত সমস্তে নগৰী ॥৪৮
চাৰি ভাই মিলি ধৰ্ম্মপথ অনুসৰি ।
হৰিষে আছন্ত নানাবিধ ভোগ কৰি ॥৪৯
মাতুলক দেখো ভৰতৰ ভৈলা মন ।
তুলত লৈলন্ত প্ৰাণ ভাই শত্ৰুঘন ॥৫০
ৰামৰ চৰণ দুই নমস্কাৰ কৰি ।
অনুজ্ঞা মাগিলা পাচে পুটাঞ্জলি ধৰি ॥৫১
প্ৰণমিলা বাপক আৱৰ নিজ মাৱ ।
পাইলন্ত ভৰত গৈয়া যুদ্ধাজিত ঠাৱ ॥৫২
ৰাজা যুদ্ধাজিতে তাঙ্ক ভালে সাদৰিল ।
মাস কতিপয় তথা ভৰতে বঞ্চিল ॥৫৩
বিবিধ সম্বাদ তথা মিলিল বহুত ।
ৰামৰ কাহিনী আবে শুনিয়ো প্ৰস্ত্তত ॥৫৪
This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|
