Difference between revisions 335759 and 335805 on sourceswiki{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}
:::<big>'''৫ অধ্যায়'''<big>
::<big>'''কৈকেয়ীয়ে বৰ বিচাৰে'''</big>
হেন শুনি কৈকেয়ীৰ বিহৰিল মন ।
বোলন্ত মন্থৰা তোৰ সাফল জীৱন ॥১
ৰামক গুছায়া ভৰতক দিবো দেশ ।
কোনবা উপায় ফলে বুলিয়ো বিশেষ ॥২
কুজী বোলে কৈকেয়ী হৰিষ কৰ মন ।
একে উপদেশে ৰাম চলি যাইব বন ॥৩
আলখনী কুজীত সুধিলে তই কাজ ।
আৰ বুদ্ধি বোলোঁহো ভৰতে পাইব ৰাজ ॥৪
এতেক বচন শুনি ভৰতৰ মাৱ ।
বুলিও উপায় বুলি চালিলেক গাৱ ॥৫
ভৰত নৃপতি ভৈলে তই হৈবি সুখী ।
অন্তেস পুৰত তোক কৰিব প্ৰমুখী ॥৬
ৰাজা ভৈলে ভৰত কীৰ্ত্তিক তোক নিবো ।
তোৰ কুজগুটী শুদ্ধ সুৱৰ্ণে বান্ধিবো ॥৭
বেটী শত দিবো আৰো ৰত্ন অলঙ্কাৰ ।
গ্ৰীৱাত তোহোৰ দিবো সাতে সৰি হাৰ ॥৮
পদ্মকেশৰৰ বৰ্ণ প্ৰিয় দৰিশন ।
উৰুস্থল লখি তোৰ আতি সুশোভন ॥৯
উন্নত নাসিকা মুখ দেখিয়া স্বভাৱ ।
কুজ গুচা দেখি হেন সুৱৰ্ণ সৰাৱ ॥১০
আন মব কুবুজীৰ হিয়া খন খাল ।
গ্ৰীৱা গোট নলখিয় পেচা হেন গাল ॥১১
পেট গোট খাল আতি আশোভন দেখি ।
ইসব দোষক তোৰ কিছুৱে নলখি ॥১২
তোহোৰ উদৰ কৃশ সৰস জঘন ।
শোভন যৌবন দেখি যুবত মোহন ॥১৩
আগত থাকিলে মন কৰয় উল্লাস ।
লীলা হংসী যেন কেলি কৰতেহি যাস ॥১৪
কুজী বোলে উপায় শুনিয়ো তোৰ হিত ।
যিমতে জিনিবি ৰাজা দশৰথ চিত ॥১৫
পুৰণি কথাক তই সুমৰন কৰ ।
ৰাজা বুলিয়াছে তোক দিবো দুই বৰ ॥১৬
দেৱাসুৰ ৰণ বৰ মিলিল পূৰ্ব্বত ।
জিনিলা দেৱক ৰণে অসুৰ সমস্ত ॥১৭
মহেন্দ্ৰৰ সখা ভৈলা দশৰথ ৰাই ।
ভঙ্গায়া অসুৰ বল খেদাইলা লীলাই ॥১৮
যুদ্ধ জিনি আসিয়া ভৈলন্ত তিৰপিতি ।
আগবাঢ়ি কৈলা তুমি ৰাজাত ভকতি ॥১৯
বৰ দুই দিবাক ৰাজাৰ ভৈল মন ।
তুমিও বুলিলা বৰ লৈবো আনখন ॥২০
ক্ৰোধ ঘৰে থাকিও মলিন বস্ত্ৰ লৈয়া ।
মাটীত কাপৰ পাৰি বিমন কৰিয়া ॥২১
কোপ কৰি থাকিবি মুকুত কৰি কেশ ।
ৰাজা আসি চাটু পাটু বুলিব অশেষ ॥২২
ৰত্ন মণি মানিৱন্ত নিধিৰ ভণ্ডাৰ ।
যতেক মানিব তাক নকৰিবি সাৰ ॥২৩
বাক্যে ছান্দি নৃপতিক শপত কৰাইবি ।
হেন বুদ্ধি কৈলে তই দুয়ো বৰ পাইবি ॥২৪
এক বৰ মাগি ভৰতক দিবি ৰাজ ।
ৰাম বন যাইবাক বুলিবি আৰ কাজ ॥২৫
বৃদ্ধৰ তৰুণী ভাৰ্য্যা আতি বৰ ৰতি ।
তোৰ বোল বাধিবাক নুহিবে শকতি ॥২৬
চলিলা কুজীৰ বোলে হৰষিত মনে ।
ৰামৰ লিখিত বিধি বাধিব কেমনে ॥২৭
কুজী তোৰ বচনে ভূমিত থাকোঁ লুটি ।
হা ৰাম বোলন্তে পৰাণ যায় ফুটি ॥২৮
পাপিষ্ঠী কুবুজী মোৰ ভেদিলি হৃদয় ।
জিনিলি কথাক কহি অনেক সংশয় ॥২৯
তোহোৰ বোলত আবে কৰোঁ মন্দ যত্ন ।
ভৰত কাচক লাগি হৰাওঁ ৰাম ৰত্ন ॥৩০
মোৰ বোলে ৰামাই বন যাইবে হেনজানি ।
মৰিবো কটাৰ হানি নখাই ভাত পানি ॥৩১⏎
⏎
মনত বিষাদ কৰি ভৰতৰ মাৱ ।
ক্ৰোধঘৰে থাকিলন্ত বিমল স্বভাৱ ॥৩২
ৰাঘৱক ৰাজ্য দিবোঁ বুলি আইলা ঠাৱে ।
কৈকেয়ীক খোজে ৰাজা হৰষিত ভাৱে ॥৩৩
স্ত্ৰীগণ লৈয়া খুজি ফুৰা নৃপবৰে ।
দেখন্ত কৈকেয়ী শুতি আছে ক্ৰোধঘৰে ॥৩৪
হস্তিনী আছয় যেন পৰিয়া নৈৰাশ ।
মহাগজ সম ৰাজা চাপিলন্ত পাষ ॥৩৫
কৰে কৰ ধৰি ৰাজা বুলিলন্ত ভাৱ ।
ৰাম অভিষেক কালি শীঘ্ৰে চাল গাৱ ॥৩৬
উঠ প্ৰাণেশ্বৰি অৱসান ভৈল বেলা ।
তোক যি অনিষ্ট চিন্তে মোক কৰে হেলা ॥৩৭
নাৰীজন হোৱে অনুৰূপ কৰোঁ দণ্ড ।
পুৰুষৰ নামে কাটি কৰোঁ নৱ খণ্ড ॥৩৮
মই মন্দ কৰিলোহো নলখোঁহো হেন ।
বৃদ্ধৰ তৰুণী ভাৰ্য্যা দেখোঁ প্ৰাণ যেন ॥৩৯
কোনে মন্দ চিন্তিলেক পাইবে পাপফল ।
সপুত্ৰ বান্ধৱ সমে যাইব ৰসাতল ॥৪০
নিৰ্ধনী হৈবেক ধনী ধনীয়ে নৰ্ধন ।
কাহাক দণ্ডিবোঁ বোল তোৰ যাক মন ॥৪১
যত ৰত্নভাণ্ডাৰ আছয় এথা মোৰ ।
যেই লাগে লৈয়োক হৰিষ মনে তোৰ ॥৪২
উঠ উঠ প্ৰাণে প্ৰাণেশ্বৰি নতু শুন কাজ ।
পুণ্যযোগে কালি শ্ৰীৰামক দিবো ৰাজ ॥৪৩
এতেক বচন শুনি ভৰতৰ মাৱ ।
নৃপতিক দুঃখ দিবে চালিলন্ত গাৱ ॥৪৪
কৈকেয়ী বোলন্ত প্ৰভু বচন ধৰিয়ো ।
যি কাৰ্য্যক বোলোঁ তাক শপত কৰিয়ো ॥৪৫
হেন শুনি দশৰথ স্ত্ৰীবশ ভৈলা ।
আপোন বধক লাগি গলপাশ লৈলা ॥৪৬
ৰাজা বোলে প্ৰাণেশ্বৰি গুণিয়ো মনত ।
ৰামত তোমাত পৰে প্ৰিয় আছে কত
This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|
