Difference between revisions 67654 and 68252 on srwikisource

{{заглавље
| претходна= [[Зборник на Миладиновци/ Немечка кралица и Марко|Немечка кралица и Марко]]
| следећа= [[Зборник на Миладиновци/ Стојан и Димана (2)|Стојан и Димана]]
| наслов= Марко кум
| одељак= [[Зборник на Миладиновци]]
| аутор= Народна песма
| белешке=127. Коришћен савремени македонски правопис
}}

{{Поезија|
<center>'''127.'''</center> 
<center>'''Марко кумАРКО КУМ'''</center> 

Се собрале Кралеи Банеи,
Се собрале на ладна меана,
Вино пијет, мушафере чинет,
Ког да клаиме, кралче над кралеа,
Се отгори Марко Кралевике; {{стих|5}}
ÂДа го клаиме Митре сиромашец,
(contracted; show full)После стана млада Митреица,
Вересиа сегдека исплати,
И престана ки-зни-колку азна, {{стих|75}}
Да си јадет, господски да врвет,
Таков унер стори Митреица,
Зашто беше умна и разумна.}}


'''БУГАРСКИ'''

{{Поезија|
<center>'''127.'''</center> 
<center>'''МАРКО КУМ'''</center> 

Се собрале крале'и, бане'и,
се собрале на ладна ме'ана,
вино пийет, мушафере чинет -
ког' да клайме кралче над крале'а.
Се отго'ри Марко Кралевике: {{стих|5}}
- Да го клайме Митре сиромашец,
защо имат уба'а не'еста,
защо ми йе умна и разумна.
Го викна'а Митре сиромашец:
- Ке те клайме кралца над крале'а,
ти прелегаш кралца да ни бидиш.
Наръчай йе на млада Митре'йца
да уготвит господска вечера,
да прилегат како за крале'и.
Се зачуди Митре сиромашец,
си отиде Митре дури дома
умилено, мошне уяд'ено.
Го пречека млада Митре'ица:
- Ейди Митре, мое господине!
Що си олку мошне уядено?
Що те тебе нужба дотерало?
Тога велит Митре сиромашец:
- Митреице, 'убава невесто!
Ме викна'е крале'и, бане'и,
ме викна'е на ладна ме'ана,
ме кладо'е кралца над крале'а,
ме пущи'е вечера да напрайш,
да прилегат како за крале'и.
А егиди млада Митреице!
Мие сме си мошне сиромаси,
си немаме вино и ракиа,
си немаме лебец баре трошка,
с' ощ' ке прайме манджи господарски?
Тога зборвит 'уба'а не'еста:
- Господине, Митре сиромашец!
Ти не бери гайле за то'а,
яс ке зготвам господска вечера,
ке я земем божя вересиа.
Тога стана млада Митреица,
свещо зеде божя вересия
и си зеде вино и ракиа,
си напра'и господска вечера
и пречека крале'и, бане'и;
'и нареди на чесна трапеза,
най-горе седна Марко Кралевике,
а до него Секула детенце,
а до него Детелин войвода.
Им ставила господска вечера
и им служи вино и ракиа.
Ядет, пийет крале'и, бане'и,
мегю себе мушафере чинет.
Митреица умна и разумна
си го зеде свое мъшко дете,
ми го фърли Маркойе скуте'и.
- Добре дойде, Марко Кралевике,
добре дойде, чесна кумашина!
Ке те фатам за свети Йо'ана,
да ни космиш наше мъшко дете.
'Сите кралей ничкум погледа'е,
'сите кралей в земи с' опули'е,
надпретек сегвет во бели джепой.
Марко го дарва до триста дукади,
'сите дете си го издарве'е,
кой броени и кой неброени.
Ко' го зеде млада Митреица,
ко' зеде дете от скуте'и,
сегна Марко во бели джепо'и,
не се знаит що дукад' йе даде.
Кога станее дома да си 'одет,
голем дарчок 'сите йе дарве'а.
- Ай со здравье, крале'и, бане'и!
- Ай со здравье, наша кумашина!
После стана млада Митреица,
вересиа сегдека исплати,
и престана ки-зни-колку азна,
да си ядет, господски да вървет.
Таков унер стори Митреица,
защо беше умна и разумна.}}⏎
⏎
[[Категорија:Зборник на Миладиновци|М]]