Difference between revisions 50249 and 50294 on thwikisource

{{c|{{fs|140%|'''ภาค ๑'''}}}}


{{c|{{fs|120%|'''พระราชลัญจกรลางองค์'''}}}}


{{c|{{fs|120%|'''พระราชลัญจกรซึ่งคงใช้อยู่'''}}}}

(contracted; show full){{center|'''๔. พระราชลัญจกรไอราพต'''}}


{{r|8em}}






พระราชลัญจกรไอราพตเป็นตราเก่าองค์หนึ่ง เป็นรูปช้างสามเศียร มีอยู่หลายองค์ มีรูปพระอินทร์ทรงก็มี ไม่มีก็มี (ดู [[พระราชลัญจกรและตราประจำตัวประจำตำแหน่ง#รูป ๙|รูปที่ ๙]] และ[[พระราชลัญจกรและตราประจำตัวประจำตำแหน่ง#รูป ๑๐|รูปที่ ๑๐]]) ใช้สำหรับประทับพระราชสาส์นและประกาศตั้งกรม เดิมเป็นตราประจำชาด ในรัชกาลที่ ๔ โปรดให้สร้างใหม่เป็นตราประจำชาดสามองค์ คือ องค์ใหญ่หนึ่ง องค์กลางหนึ่ง และองค์น้อยหนึ่ง (ดู พระราชบัญญัติพระราชลัญจกร รัตนโกสินทรศก ๑๒๒ ปรารภ ๓) องค์ใหญ่รูปกลม ทำด้วยโลหะสีเงิน เป็นรูปช้างสามเศียร บนหลัง(contracted; show full)
{{r|8em}}



พระราชลัญจกรองค์นี้ (ดู [[พระราชลัญจกรและตราประจำตัวประจำตำแหน่ง#รูป ๑๕|รูปที่ ๑๕]]) พบประทับกระดาษปลิว สอดไว้ในหนังสือสัญญาค้าขายกับต่างประเทศของเก่า เข้าใจว่า สร้างขึ้นในรัชกาลที่ ๒ หมายถึง พระยาเศวตกุญชร พระยาเศวตไอยรา พระยาเศวตคชลักษณ์ ซึ่งได้มาในรัชกาลนั้น (จ.ศ. ๑๑๗๙) ใช้เป็นตราประจำพระองค์

<noinclude>[[หมวดหมู่:พระราชลัญจกรและตราประจำตัวประจำตำแหน่ง]]</noinclude>