Difference between revisions 6018943 and 6021155 on elwiki

{{δα|1=λήμμα λεξικού, όχι εγκυκλοπαίδειας}}
'''Ή ταν ή επί τας''' έλεγαν οι [[Αρχαία Σπάρτη|Σπαρτιάτισσες]] μητέρες στους γιους τους δίνοντας τους την ασπίδα. Στη Δωρική διάλεκτο, το ήτα στο τέλος των ουσιαστικών, άρθρων, επιθέτων, και αντωνυμιών μετατρεπόταν σε άλφαμακρύ άλφα δεν μετατρεπόταν σε ήτα π.χ. μάτηρ αντί του μήτηρ (μητέρα). Υπάρχει και το παράδειγμα του Αρχιμήδη που αντιλαμβανόμενος τις δυνατότητες των μοχλών είπε ''Δος μοι πα στω και ταν γαν κινήσω'' εννοώντας ''την γην''. ΑντιστρέφονταΧωρίς αυτή την αλλαγή, το ''ή ταν ή επί τας'' γίνεταιαντιστοιχεί σε ''ή την ή επί της'', δηλαδή ''ή την (ασπίδα)'' (''ασπίδα'' ''φέροντας'')'', ή επί της ('' (''ασπίδας νεκρός)''). Παρατηρείται έτσι ότι εκτός από την αλλαγή του τελικού φωνήεντος,οχι μόνο οι Σπαρτιάτες, μα και οι Σπαρτιάτισσες συνήθιζαν να μιλούν με συντομία.

[[Κατηγορία:Φράσεις]]