Difference between revisions 334464 and 334465 on sourceswiki{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}
'''২ অধ্যায়''' :: <big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>
অনন্তৰে ব্ৰহ্মা দেৱে সেহি সময়ত ।
সৰ্ব্বলোক হিত তেবে চিন্তিয়া মনত ॥১
(contracted; show full)
------------------------------
:: '''৩ অধ্যায়''' ::
:: <big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>
:: '''দুলৰি'''
নাৰদ বদত
ি, ::::পাচে ৰঘুপতি,
::::পুৰুষ মহা মহন্ত ।
লগাই অপমান, ::::সভা বিদ্যমান,
::::জানকীক ত্যজিবন্ত ॥১
জগত জননী, :::: জনকনন্দিনী,
::::ৰামত হুয়া নৈৰাশ ।
অগনি সঞ্জালি, ::::ঘৃতচয় ঢালি,
::::তাতে কৰিলন্ত ঝাস ॥২
নদহিব গাৱ, ::::হুয়া শুদ্ধভাৱ,
::::ৰবিবন্ত জগমাৱ ।
দেৱগণসমে, ::::ৰাজা দশৰথ,
::::আসিবা ৰামৰ থাৱ ॥৩
তিনি পিতা পুত্ৰে, ::::এক থান হুই,
::::গলে বান্ধি কান্দিবন্ত ।
পাছে দশৰথে, ::::ৰামক প্ৰশংসি,
::::কৈকেয়ীক নিন্দিবন্ত ॥৪
অনন্তৰে ব্ৰহ্মা, ::::দেৱে ৰাঘৱক,
::::স্ত্তুতি কৰিবন্ত গৈয়া ।
মৰা বানৰক, ::::ৰামে জীয়াইবন্ত,
::::বাসৱত বৰ লৈয়া ॥৫
পিতৃৰ বচনে, ::::সম্বৰিবা ৰামে,
::::সীতাক পৰম তুষ্টি ।
দেৱগণ সমে, ::::ৰাজা দশৰথ,
::::যাইবন্ত স্বৰ্গক উঠি ॥৬
বানৰ ভালুক, ::::ৰাক্ষস সহিতি,
::::পুষ্পক বিমানে চড়ি ।
লক্ষ্মণ জানকী, ::::সমন্বিতে ৰাম,
::::অযোধ্যাক যাইব লৰি ॥৭
পাচে ৰামে ভৰ- ::::দ্বাজৰ আশ্ৰমে,
::::ৰহিয়া লৈবন্ত বৰ ।
সমস্তে বৃক্ষত, ::::হৈব মধুফল,
::::ভুঞ্জিব তাক বানৰ ॥৮
ভৰত লক্ষ্মণ, ::::ৰাম শত্ৰুঘন,
::::চাৰি হুয়া এক থান ।
কৰি জটা ছেদ, ::::এৰিবন্ত খেদ,
::::চাৰিও বীৰ প্ৰধান ॥৯
তাত অনন্তৰে, ,::::অযোধ্যা নগৰে,
::::হৈবন্ত ৰাজা ৰাঘৱ ।
তুলি ছত্ৰ দণ্ড, ::::বায়া বাদ্যভণ্ড,
::::কৰিব লোকে উত্সৱ ॥১০
ৰামৰ উপৰে, ,::::দেৱ নিৰন্তৰে,
::::পুষ্প বৰিষিব চানি ।
পৰম হৰিষে, ,::::প্ৰজায়ো কৰিব,
::::জয় জয় ৰাম ধ্বনি ॥১১
বানৰ ভালুক, ::::ৰাক্ষস সকল,
::::প্ৰসাদ পায়া ৰামৰ ।
পৰম হৰিষে, ,::::ৰামক প্ৰণামি,
::::চলি যাইব নিজঘৰ ॥১২
অযোধ্যাক পাচে, ,::::অগস্ত্য আসিব,
::::কৰিবা ৰামে সন্মান ।
ৰাৱণৰ জন্ম, ::::কহিবা অগস্ত্য,
::::ৰাঘৱৰ বিদ্যমান ॥১৩
যেন মতে ৰণে, ,::::পৰম দুৰ্জ্জনে,
::::জিনিবন্ত ত্ৰিভূবন ।
কুবেৰক জিনি, ,::::পুষ্পক বিমান,
::::আনিলা ৰাজা ৰাৱণ ॥১৪
হৰি বেদৱতী, ,::::ৰাৱণ দুৰ্ম্মতি,
::::পাইবেক শাপ দুৰ্যশ ।
অকাৰণে বধি, ::::সবাকো জিনিব,
::::দুৰ্জ্জন সিতো ৰাক্ষস ॥১৫
ইকথা শুনিয়া, ::::মিলিবে কৌতুক,
::::হাসিবে ৰামে আনন্দে ।
সহস্ৰ অৰ্জ্জুন, ::::বালিত সমৰ,
::::হাৰিবা ৰাৱণ মন্দে ॥১৬
ব্ৰহ্মাৰ বৰত, ::::যমক জিনিবে,
::::পাতালে জিনিব নাগ ।
বৰুণ কটক, ::::জিনিব ৰাৱণ,
::::বিষ্ণুক পাইবেক লাগ ॥১৭
মান্ধাতা সহিতে, ::::কৰিব সমৰ,
::::চন্দ্ৰক জিনিব ৰণে ।
কপিলৰ ঠাই, :::: হাৰি অপমান,
::::পাইবেক গৈয়া ৰাৱণে ॥১৮
ৰম্ভাক হৰিব, ::::নল কুবেৰত,
::::শাপ পাইব নিশাচৰ ।
দেৱগণ সমে, ::::ইন্দ্ৰক সমৰে,
::::জিনিবেক লঙ্কেশ্বৰ ॥১৯
এহি মতে ৰাম- ,::::চন্দ্ৰৰ আগত,
::::কহি কথা ৰাৱণৰ ।
ৰামত বিদায়, ::::কৰি মুনিগণ,
::::চলি যাইবা নিজ ঘৰ ॥২০
------------------------
:: '''৪ অধ্যায়''' ::
::<big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>
⏎
⏎
::'''ছবি'''
অযোধ্যাত ৰাম দেৱে, ::::ৰাজ্য ভোগ কৰিবেক
::::সুখে দশ হাজাৰ বত্সৰ ।
সীতাৰ দুৰ্ব্বাদ কথা, ::::লোকৰ মুথত শুনি,
::::চিন্তা বৰ মিলিব ৰামৰ ॥১
তোমাৰ আশ্ৰমে নিয়া, ::::সীতাক নিৰ্ব্বাস দিব
::::পাঞ্চমহীয়া গৰ্ভ সমে ।
ঝিউবোধে প্ৰতিপাল, ::::কৰিবা সীতাক তুমি
::::থাকিবন্ত তোমাৰ আশ্ৰমে ॥২
উপজিব জানকীৰ, ::::যৱঞ্জা কুমাৰ দুই,
::::হৈব দুইৰ লৱ কুশ নাম ।
পৰম হৰিষ মনে, ::::বিৰচিবা তুমি এহি,
::::ৰামায়ণ কথা অনুপাম ॥৩
সীতাৰ কুমাৰ দুইক, ::::পঢ়ায়া শিখাইবা এহি
::::ৰামৰ চৰিত্ৰ কথা সাৰ ।
তোমাৰ আজ্ঞাক পালি, ::::লৱ কুশি দুইভাই,
::::কৰিবন্ত লোকত প্ৰচাৰ ॥৪
অনন্তৰে ৰাঘৱৰ, ::::আজ্ঞাক শিৰত ধৰি,
::::শত্ৰুঘণে বধিবা লৱণ ।
মথুৰাত পাতি পাট, ::::ৰাজ্যপ্ৰতিপালি পাচে
::::দেখিবন্ত ৰামৰ চৰণ ॥৫
ৰামক দেখিয়া স্বৰ্গ, ::::কুকুৰ সাৰণ যাইব,
::::পুত্ৰ কাটি জীয়াইব ব্ৰাহ্মণ ।
গৃধিনী পেচাৰ ন্যায়, ::::ৰামচন্দ্ৰে বুজিবন্ত,
::::কি কহিবা ৰাঘৱৰ গুণ ॥৬
দেৱগণ সমে ৰাম, ::::অগস্ত্যৰ ঘৰে যাইব,
::::কৰিবন্ত আলাপ বিস্তৰ ।
অগস্ত্যয়ো ৰাঘৱৰ,:::: দিব্য আভৰণ দিব,
::::পাচে ৰাম আসিবন্ত ঘৰ ॥৭
অশ্বমেধ কৰিবাক, :::: ৰামৰ হৈবেক মন,
::::অনাইবা বহু ঋষি জাক ।
সীতাৰ কুমাৰ দুইক, ::::লগে লৈয়া ৰঙ্গমনে,
::::যাইব যজ্ঞভূমি দেখিবাক ॥৮
ৰামৰ আগত লৈয়া, ::::পৰম হৰিষে গীত,
::::গাইবা দুয়ো সীতাৰ তনয় ।
সীতাৰ নিকাৰচয়,:::: গাৱন্তে বিদিত হুইবা,
::::পিতা পুত্ৰে হৈবা পৰিচয় ॥ ৯
জানকীক আনিবাক, ::::তোমাক বুলিব ৰামে,
::::দিবা নিয়া তুমিও ৰামত ।
পায়া দেবী অপমান, ::::সবে সভা বিদ্যমান,
::::পশিবৱ্ত গৈয়া পাতালত ॥১০
সীতাক নেদেখি ৰামে, ::::হৈবন্ত বিকল চিত্ত,
::::পৃথিবীক কৰিবা কাতৰ ।
নাপাই সমিধান ৰামে, ::::ক্ৰোধে পৃথিবীক প্ৰতি
::::হাতে তুলি লৈবা ধনুশৰ ॥১১
দেখিয়া হংসত নামি, ::::ৰামক বুজাইবা ব্ৰহ্মা
::::শুনি ক্ৰোধ গুচিব ৰামৰ ।
পাচে পুত্ৰৱতে ৰামে, ::::ৰাজ্য প্ৰতিপালিবন্ত
::::একাদশ সহস্ৰ বত্সৰ ॥১২
সজ্জনক প্ৰতিপালি, ::::দুৰ্জ্জনক বধিবন্ত,
::::কৰিবন্ত ৰাজ্য অকণ্টক ।
চাৰি ভাইৰ আঠ পুত্ৰ, ::::আঠ দিনে ৰাজা পাতি
::::সমুচিতে দিবন্ত বণ্টক ॥১৩
ব্ৰহ্মাৰ আদেশ পায়া ::::কালে আসি দিবা দেখা
::::সত্য কৰাই চলিবা ৰামক ।
সত্য প্ৰতিপালি ৰামে, ::::লক্ষ্মণক তেজিবন্ত
::::দেখাই অতি অতৰ্ক লোকক ॥১৪
আগবাঢ়ি বাক প্ৰতি, ::::ব্ৰহ্মদেৱ সমন্বিতি
::::আসিবন্ত দেৱতা পৰ্য্যন্ত ।
তাত অনন্তৰে ৰামে, ::::স্বৰ্গক চলিবা ৰঙ্গে
::::স্বৰ্গ লৈয়া পিম্পৰা পৰ্য্যন্ত ॥১৫
তিনি ভাই প্ৰবেশিবা ::::ৰামৰ শৰিৰে গৈয়া,
::::প্ৰবেশিবা বিষ্ণুত ৰাঘৱে ।
ৰাক্ষস বানৰ নৰ, :::: পশু পক্ষী তৃণ বন,
::::সমন্বিতে চলিবা উত্সৱে ॥১৬
শ্ৰীৰামৰ প্ৰসাদত,:::: জীৱন্ত শৰীৰে গৈয়া,
::::সন্তলোক স্বৰ্গে হৈবা থিতি ।
কৃতকৃত্য হুয়া সুখে,:::: অমৃত কৰিবা পান,
::::ৰামগুণ গাইবা প্ৰতিনিতি ॥১৭
এহি মতে ৰামায়ণ, ::::কৰা তুমি তপোধন,
::::সুমৰিয়া ব্ৰহ্মাক মনত ।
ৰামৰ চৰিত্ৰচয়, :::: পৰম অমৃতময়,
::::শুনি সুখে তৰোক জগত ॥১৮
নমো নমো ৰঘুকুল- ::::কমলপ্ৰকাশ সূৰ্য্য,
::::শ্ৰীৰাম চন্দ্ৰ সীতাপতি ।
হুয়োক প্ৰসন্ন যেন, ::::মোৰ মন মধুকৰে,
::::তযু পাদপদ্মে কৰে ৰতি ॥১৯
তযু নিজ দাসে মোৰ, ::::পৰম সুহৃদ হৌক,
::::লৌক মুখ তযু গুণ নাম ।
ন ছাৰিবা প্ৰভু মোক, ::::যত সমাজিক লোক
::::নিৰন্তৰে বোলা ৰাম ৰাম ॥২০
This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|
