Difference between revisions 334466 and 334469 on sourceswiki

{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}

    '''২ অধ্যায়''' ::

&nbsp; &nbsp; <big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>



অনন্তৰে ব্ৰহ্মা দেৱে সেহি সময়ত ।

সৰ্ব্বলোক হিত তেবে চিন্তিয়া মনত ॥১

চৰাচৰ জগতৰ কুশল কাৰণে ।

ৰামৰূপে অৱতাৰ হৈবা নাৰায়ণে ॥২

(contracted; show full)
অঙ্গীকাৰ সাফল কৰিবা ৰঘুবৰ ।

বোলা ৰাম ৰাম সভাসদ নিৰন্তৰ ॥১৭০


------------------------------

::&nbsp; &nbsp; '''৩ অধ্যায়''' :: 
::&nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; <big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>
          
::&nbsp; &nbsp; '''দুলৰি'''

নাৰদ বদত, &nbsp; &nbsp;পাচে ৰঘুপতি,
       
::&nbsp; &nbsp;পুৰুষ মহা মহন্ত ।

লগাই অপমান, &nbsp; &nbsp; সভা বিদ্যমান,

::&nbsp; &nbsp;জানকীক ত্যজিবন্ত ॥১

জগত জননী,&nbsp; &nbsp;জনকনন্দিনী,
       
::&nbsp; &nbsp;ৰামত হুয়া নৈৰাশ ।

অগনি সঞ্জালি,::::&nbsp; &nbsp; ঘৃতচয় ঢালি,
       
::&nbsp; &nbsp;তাতে কৰিলন্ত ঝাস ॥২

নদহিব গাৱ, &nbsp; &nbsp;হুয়া শুদ্ধভাৱ,
        
::&nbsp; &nbsp;ৰবিবন্ত জগমাৱ ।

দেৱগণসমে, &nbsp; &nbsp; ৰাজা দশৰথ,
        
::&nbsp; &nbsp;আসিবা ৰামৰ থাৱ ॥৩

তিনি পিতা পুত্ৰে, &nbsp; &nbsp; এক থান হুই,
        
::&nbsp; &nbsp;গলে বান্ধি কান্দিবন্ত । 

পাছে দশৰথে,&nbsp; &nbsp;ৰামক প্ৰশংসি,
        
::&nbsp; &nbsp;কৈকেয়ীক নিন্দিবন্ত ॥৪

অনন্তৰে ব্ৰহ্মা,&nbsp; &nbsp; দেৱে ৰাঘৱক,
       
::&nbsp; &nbsp;স্ত্তুতি কৰিবন্ত গৈয়া ।

মৰা বানৰক,::::&nbsp; &nbsp;ৰামে জীয়াইবন্ত,
       
::&nbsp; &nbsp;বাসৱত বৰ লৈয়া ॥৫
 
পিতৃৰ বচনে, &nbsp; &nbsp;সম্বৰিবা ৰামে,

::&nbsp; &nbsp;সীতাক পৰম তুষ্টি ।

দেৱগণ সমে, &nbsp; &nbsp; ৰাজা দশৰথ,

::&nbsp; &nbsp;যাইবন্ত স্বৰ্গক উঠি ॥  ৬

বানৰ ভালুক,&nbsp; &nbsp;ৰাক্ষস সহিতি,

::&nbsp; &nbsp;পুষ্পক বিমানে চড়ি ।

লক্ষ্মণ জানকী,&nbsp; &nbsp;সমন্বিতে ৰাম,

::&nbsp; &nbsp;অযোধ্যাক যাইব লৰি ॥৭

পাচে ৰামে ভৰ-&nbsp; &nbsp;দ্বাজৰ আশ্ৰমে,

::&nbsp; &nbsp;ৰহিয়া লৈবন্ত বৰ ।

সমস্তে বৃক্ষত,&nbsp; &nbsp;হৈব মধুফল,

::&nbsp; &nbsp;ভুঞ্জিব তাক বানৰ ॥৮

ভৰত লক্ষ্মণ, &nbsp; &nbsp; ৰাম শত্ৰুঘন,

::&nbsp; &nbsp;চাৰি হুয়া এক থান ।

কৰি জটা ছেদ,&nbsp; &nbsp;এৰিবন্ত খেদ,

::চাৰিও বীৰ প্ৰধান ॥৯

তাত অনন্তৰ,::::অযোধ্যা নগৰে,

::::হৈবন্ত ৰাজা ৰাঘৱ ।

তুলি ছত্ৰ দণ্ড,::::বায়া বাদ্যভণ্ড,

::::কৰিব লোকে উত্সৱ ॥১০

ৰামৰ উপৰ,::::দেৱ নিৰন্তৰে,

::::পুষ্প বৰিষিব চানি ।

পৰম হৰিষ,::::প্ৰজায়ো কৰিব,

::::জয় জয় ৰাম ধ্বনি ॥১১

বানৰ ভালুক,::::ৰাক্ষস সকল,

::::প্ৰসাদ পায়া ৰামৰ ।

পৰম হৰিষ,::::ৰামক প্ৰণামি,

::::চলি যাইব নিজঘৰ ॥১২

অযোধ্যাক পাচ,::::অগস্ত্য আসিব,

::::কৰিবা ৰামে সন্মান ।

ৰাৱণৰ জন্ম,::::কহিবা অগস্ত্য,

::::ৰাঘৱৰ বিদ্যমান ॥১৩

যেন মতে ৰণ,::::পৰম দুৰ্জ্জনে,

::::জিনিবন্ত ত্ৰিভূবন ।

কুবেৰক জিন,::::পুষ্পক বিমান,

::::আনিলা ৰাজা ৰাৱণ ॥১৪

হৰি বেদৱত,::::ৰাৱণ দুৰ্ম্মতি,

::::পাইবেক শাপ দুৰ্যশ ।

অকাৰণে বধি,::::সবাকো জিনিব,

::::দুৰ্জ্জন সিতো ৰাক্ষস ॥১৫

ইকথা শুনিয়া,::::মিলিবে কৌতুক,

::::হাসিবে ৰামে আনন্দে ।

সহস্ৰ অৰ্জ্জুন,::::বালিত সমৰ,

::::হাৰিবা ৰাৱণ মন্দে ॥১৬

ব্ৰহ্মাৰ বৰত,::::যমক জিনিবে, 

::::পাতালে জিনিব নাগ ।

বৰুণ কটক,::::জিনিব ৰাৱণ,

::::বিষ্ণুক পাইবেক লাগ ॥১৭

মান্ধাতা সহিতে,::::কৰিব সমৰ,

::::চন্দ্ৰক জিনিব ৰণে ।

কপিলৰ ঠাই, :::: হাৰি অপমান,

::::পাইবেক গৈয়া ৰাৱণে ॥১৮

ৰম্ভাক হৰিব,::::নল কুবেৰত,

::::শাপ পাইব নিশাচৰ ।

দেৱগণ সমে,::::ইন্দ্ৰক সমৰে,

::::জিনিবেক লঙ্কেশ্বৰ ॥১৯

এহি মতে ৰাম-,::::চন্দ্ৰৰ আগত,

::::কহি কথা ৰাৱণৰ ।

ৰামত বিদায়,::::কৰি মুনিগণ,

::::চলি যাইবা নিজ ঘৰ ॥২০


------------------------

:: '''৪ অধ্যায়''' :: 

::<big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>

::'''ছবি'''

অযোধ্যাত ৰাম দেৱে, ::::ৰাজ্য ভোগ কৰিবেক

::::সুখে দশ হাজাৰ বত্সৰ ।

সীতাৰ দুৰ্ব্বাদ কথা, ::::লোকৰ মুথত শুনি,

::::চিন্তা বৰ মিলিব ৰামৰ ॥১

তোমাৰ আশ্ৰমে নিয়া, ::::সীতাক নিৰ্ব্বাস দিব

::::পাঞ্চমহীয়া গৰ্ভ সমে ।          

ঝিউবোধে প্ৰতিপাল, ::::কৰিবা সীতাক তুমি

::::থাকিবন্ত তোমাৰ আশ্ৰমে ॥২

উপজিব জানকীৰ, ::::যৱঞ্জা কুমাৰ দুই,

::::হৈব দুইৰ লৱ কুশ নাম ।

পৰম হৰিষ মনে, ::::বিৰচিবা তুমি এহি,

::::ৰামায়ণ কথা অনুপাম ॥৩

সীতাৰ কুমাৰ দুইক, ::::পঢ়ায়া শিখাইবা এহি
  
::::ৰামৰ চৰিত্ৰ কথা সাৰ ।

তোমাৰ আজ্ঞাক পালি, ::::লৱ কুশি দুইভাই,

::::কৰিবন্ত লোকত প্ৰচাৰ ॥৪

অনন্তৰে ৰাঘৱৰ,  ::::আজ্ঞাক শিৰত ধৰি,

::::শত্ৰুঘণে বধিবা লৱণ ।

মথুৰাত পাতি পাট, ::::ৰাজ্যপ্ৰতিপালি পাচে

::::দেখিবন্ত ৰামৰ চৰণ ॥৫

ৰামক দেখিয়া স্বৰ্গ, ::::কুকুৰ সাৰণ যাইব,

::::পুত্ৰ কাটি জীয়াইব ব্ৰাহ্মণ ।

গৃধিনী পেচাৰ ন্যায়, ::::ৰামচন্দ্ৰে বুজিবন্ত,

::::কি কহিবা ৰাঘৱৰ গুণ ॥৬

দেৱগণ সমে ৰাম, ::::অগস্ত্যৰ ঘৰে যাইব,

::::কৰিবন্ত আলাপ বিস্তৰ ।

অগস্ত্যয়ো ৰাঘৱৰ,:::: দিব্য আভৰণ দিব,

::::পাচে ৰাম আসিবন্ত ঘৰ ॥৭

অশ্বমেধ কৰিবাক, :::: ৰামৰ হৈবেক মন,

::::অনাইবা বহু ঋষি জাক ।

সীতাৰ কুমাৰ দুইক, ::::লগে লৈয়া ৰঙ্গমনে,

::::&nbsp; &nbsp;চাৰিও বীৰ প্ৰধান ॥৯

তাত অনন্তৰ,&nbsp; &nbsp;অযোধ্যা নগৰে,

&nbsp; &nbsp;হৈবন্ত ৰাজা ৰাঘৱ ।

তুলি ছত্ৰ দণ্ড,&nbsp; &nbsp;বায়া বাদ্যভণ্ড,

&nbsp; &nbsp;কৰিব লোকে উত্সৱ ॥১০

ৰামৰ উপৰ,&nbsp; &nbsp;দেৱ নিৰন্তৰে,

&nbsp; &nbsp;পুষ্প বৰিষিব চানি ।

পৰম হৰিষ,&nbsp; &nbsp;প্ৰজায়ো কৰিব,

&nbsp; &nbsp;জয় জয় ৰাম ধ্বনি ॥১১

বানৰ ভালুক,&nbsp; &nbsp;ৰাক্ষস সকল,

&nbsp; &nbsp;প্ৰসাদ পায়া ৰামৰ ।

পৰম হৰিষ,&nbsp; &nbsp;ৰামক প্ৰণামি,

&nbsp; &nbsp;চলি যাইব নিজঘৰ ॥১২

অযোধ্যাক পাচ,&nbsp; &nbsp;অগস্ত্য আসিব,

&nbsp; &nbsp;কৰিবা ৰামে সন্মান ।

ৰাৱণৰ জন্ম,&nbsp; &nbsp;কহিবা অগস্ত্য,

&nbsp; &nbsp;ৰাঘৱৰ বিদ্যমান ॥১৩

যেন মতে ৰণ,&nbsp; &nbsp;পৰম দুৰ্জ্জনে,

&nbsp; &nbsp;জিনিবন্ত ত্ৰিভূবন ।

কুবেৰক জিন,&nbsp; &nbsp;পুষ্পক বিমান,

&nbsp; &nbsp;আনিলা ৰাজা ৰাৱণ ॥১৪

হৰি বেদৱত,&nbsp; &nbsp;ৰাৱণ দুৰ্ম্মতি,

&nbsp; &nbsp;পাইবেক শাপ দুৰ্যশ ।

অকাৰণে বধি,&nbsp; &nbsp;সবাকো জিনিব,

&nbsp; &nbsp;দুৰ্জ্জন সিতো ৰাক্ষস ॥১৫

ইকথা শুনিয়া,&nbsp; &nbsp;মিলিবে কৌতুক,

&nbsp; &nbsp;হাসিবে ৰামে আনন্দে ।

সহস্ৰ অৰ্জ্জুন,&nbsp; &nbsp;বালিত সমৰ,

&nbsp; &nbsp;হাৰিবা ৰাৱণ মন্দে ॥১৬

ব্ৰহ্মাৰ বৰত,&nbsp; &nbsp;যমক জিনিবে, 

&nbsp; &nbsp;পাতালে জিনিব নাগ ।

বৰুণ কটক,&nbsp; &nbsp;জিনিব ৰাৱণ,

&nbsp; &nbsp;বিষ্ণুক পাইবেক লাগ ॥১৭

মান্ধাতা সহিতে,&nbsp; &nbsp;কৰিব সমৰ,

&nbsp; &nbsp;চন্দ্ৰক জিনিব ৰণে ।

কপিলৰ ঠাই, &nbsp; &nbsp; হাৰি অপমান,

&nbsp; &nbsp;পাইবেক গৈয়া ৰাৱণে ॥১৮

ৰম্ভাক হৰিব,&nbsp; &nbsp;নল কুবেৰত,

&nbsp; &nbsp;শাপ পাইব নিশাচৰ ।

দেৱগণ সমে,&nbsp; &nbsp;ইন্দ্ৰক সমৰে,

&nbsp; &nbsp;জিনিবেক লঙ্কেশ্বৰ ॥১৯

এহি মতে ৰাম-,&nbsp; &nbsp;চন্দ্ৰৰ আগত,

&nbsp; &nbsp;কহি কথা ৰাৱণৰ ।

ৰামত বিদায়,&nbsp; &nbsp;কৰি মুনিগণ,

&nbsp; &nbsp;চলি যাইবা নিজ ঘৰ ॥২০


------------------------

&nbsp; &nbsp; '''৪ অধ্যায়''' &nbsp; &nbsp; 

&nbsp; &nbsp;<big>'''ৰামায়ণৰ বৃত্তান্ত'''</big>

&nbsp; &nbsp;'''ছবি'''

অযোধ্যাত ৰাম দেৱে, &nbsp; &nbsp;ৰাজ্য ভোগ কৰিবেক

&nbsp; &nbsp;সুখে দশ হাজাৰ বত্সৰ ।

সীতাৰ দুৰ্ব্বাদ কথা, &nbsp; &nbsp;লোকৰ মুথত শুনি,

&nbsp; &nbsp;চিন্তা বৰ মিলিব ৰামৰ ॥১

তোমাৰ আশ্ৰমে নিয়া, &nbsp; &nbsp;সীতাক নিৰ্ব্বাস দিব

&nbsp; &nbsp;পাঞ্চমহীয়া গৰ্ভ সমে ।          

ঝিউবোধে প্ৰতিপাল, &nbsp; &nbsp;কৰিবা সীতাক তুমি

&nbsp; &nbsp;থাকিবন্ত তোমাৰ আশ্ৰমে ॥২

উপজিব জানকীৰ, &nbsp; &nbsp;যৱঞ্জা কুমাৰ দুই,

&nbsp; &nbsp;হৈব দুইৰ লৱ কুশ নাম ।

পৰম হৰিষ মনে, &nbsp; &nbsp;বিৰচিবা তুমি এহি,

&nbsp; &nbsp;ৰামায়ণ কথা অনুপাম ॥৩

সীতাৰ কুমাৰ দুইক, &nbsp; &nbsp;পঢ়ায়া শিখাইবা এহি
  
&nbsp; &nbsp;ৰামৰ চৰিত্ৰ কথা সাৰ ।

তোমাৰ আজ্ঞাক পালি, &nbsp; &nbsp;লৱ কুশি দুইভাই,

&nbsp; &nbsp;কৰিবন্ত লোকত প্ৰচাৰ ॥৪

অনন্তৰে ৰাঘৱৰ,  &nbsp; &nbsp;আজ্ঞাক শিৰত ধৰি,

&nbsp; &nbsp;শত্ৰুঘণে বধিবা লৱণ ।

মথুৰাত পাতি পাট, &nbsp; &nbsp;ৰাজ্যপ্ৰতিপালি পাচে

&nbsp; &nbsp;দেখিবন্ত ৰামৰ চৰণ ॥৫

ৰামক দেখিয়া স্বৰ্গ, &nbsp; &nbsp;কুকুৰ সাৰণ যাইব,

&nbsp; &nbsp;পুত্ৰ কাটি জীয়াইব ব্ৰাহ্মণ ।

গৃধিনী পেচাৰ ন্যায়, &nbsp; &nbsp;ৰামচন্দ্ৰে বুজিবন্ত,

&nbsp; &nbsp;কি কহিবা ৰাঘৱৰ গুণ ॥৬

দেৱগণ সমে ৰাম, &nbsp; &nbsp;অগস্ত্যৰ ঘৰে যাইব,

&nbsp; &nbsp;কৰিবন্ত আলাপ বিস্তৰ ।

অগস্ত্যয়ো ৰাঘৱৰ,&nbsp; &nbsp; দিব্য আভৰণ দিব,

&nbsp; &nbsp;পাচে ৰাম আসিবন্ত ঘৰ ॥৭

অশ্বমেধ কৰিবাক, &nbsp; &nbsp; ৰামৰ হৈবেক মন,

&nbsp; &nbsp;অনাইবা বহু ঋষি জাক ।

সীতাৰ কুমাৰ দুইক, &nbsp; &nbsp;লগে লৈয়া ৰঙ্গমনে,

&nbsp; &nbsp;যাইব যজ্ঞভূমি দেখিবাক ॥৮

ৰামৰ আগত লৈয়া, &nbsp; &nbsp; পৰম হৰিষে গীত,

:::&nbsp; &nbsp;গাইবা দুয়ো সীতাৰ তনয় ।

সীতাৰ নিকাৰচয়, &nbsp; &nbsp; গাৱন্তে বিদিত হুইবা,

:::&nbsp; &nbsp;পিতা পুত্ৰে হৈবা পৰিচয় ॥ ৯

জানকীক আনিবাক, &nbsp; &nbsp; তোমাক বুলিব ৰামে,

:::&nbsp; &nbsp;দিবা নিয়া তুমিও ৰামত ।

পায়া দেবী অপমান, &nbsp; &nbsp; সবে সভা বিদ্যমান,

:::&nbsp; &nbsp;পশিবৱ্ত গৈয়া পাতালত ॥১০

সীতাক নেদেখি ৰামে, &nbsp; &nbsp; হৈবন্ত বিকল চিত্ত,

:::&nbsp; &nbsp;পৃথিবীক কৰিবা কাতৰ ।

নাপাই সমিধান ৰামে, &nbsp; &nbsp; ক্ৰোধে পৃথিবীক প্ৰতি

:::&nbsp; &nbsp;হাতে তুলি লৈবা ধনুশৰ ॥১১

দেখিয়া হংসত নামি, &nbsp; &nbsp; ৰামক বুজাইবা ব্ৰহ্মা

:::&nbsp; &nbsp;শুনি ক্ৰোধ গুচিব ৰামৰ ।

পাচে পুত্ৰৱতে ৰামে, &nbsp; &nbsp; ৰাজ্য প্ৰতিপালিবন্ত

:::&nbsp; &nbsp;একাদশ সহস্ৰ বত্সৰ ॥১২

সজ্জনক প্ৰতিপালি,  &nbsp; &nbsp; দুৰ্জ্জনক বধিবন্ত,

:::&nbsp; &nbsp;কৰিবন্ত ৰাজ্য অকণ্টক ।

চাৰি ভাইৰ আঠ পুত্ৰ, &nbsp; &nbsp; আঠ দিনে ৰাজা পাতি

:::সমুচিতে দিবন্ত বণ্টক ॥১৩

ব্ৰহ্মাৰ আদেশ পায়া ::::কালে আসি দিবা দেখা

:::&nbsp; &nbsp;সমুচিতে দিবন্ত বণ্টক ॥১৩

ব্ৰহ্মাৰ আদেশ পায়া &nbsp; &nbsp;কালে আসি দিবা দেখা

&nbsp; &nbsp;সত্য কৰাই চলিবা ৰামক ।

সত্য প্ৰতিপালি ৰামে, &nbsp; &nbsp; লক্ষ্মণক তেজিবন্ত

:::&nbsp; &nbsp;দেখাই অতি অতৰ্ক লোকক ॥১৪

আগবাঢ়ি বাক প্ৰতি, &nbsp; &nbsp; ব্ৰহ্মদেৱ সমন্বিতি

:::&nbsp; &nbsp;আসিবন্ত দেৱতা পৰ্য্যন্ত ।

তাত অনন্তৰে ৰামে, &nbsp; &nbsp; স্বৰ্গক চলিবা ৰঙ্গে

:::&nbsp; &nbsp;স্বৰ্গ লৈয়া পিম্পৰা পৰ্য্যন্ত ॥১৫

তিনি ভাই প্ৰবেশিবা &nbsp; &nbsp; ৰামৰ শৰিৰে গৈয়া,

::&nbsp; &nbsp;প্ৰবেশিবা বিষ্ণুত ৰাঘৱে ।

ৰাক্ষস বানৰ নৰ, &nbsp; &nbsp; পশু পক্ষী তৃণ বন,

::&nbsp; &nbsp;সমন্বিতে চলিবা উত্সৱে ॥১৬

শ্ৰীৰামৰ প্ৰসাদত, &nbsp; &nbsp;জীৱন্ত শৰীৰে গৈয়া,

::&nbsp; &nbsp;সন্তলোক স্বৰ্গে হৈবা থিতি ।

কৃতকৃত্য হুয়া সুখে, &nbsp; &nbsp;অমৃত কৰিবা পান,

::&nbsp; &nbsp;ৰামগুণ গাইবা প্ৰতিনিতি ॥১৭

এহি মতে ৰামায়ণ, &nbsp; &nbsp; কৰা তুমি তপোধন,

::&nbsp; &nbsp;সুমৰিয়া ব্ৰহ্মাক মনত ।

ৰামৰ চৰিত্ৰচয়, &nbsp; &nbsp; পৰম অমৃতময়,

::&nbsp; &nbsp;শুনি সুখে তৰোক জগত ॥১৮

নমো নমো ৰঘুকুল- &nbsp; &nbsp; কমলপ্ৰকাশ সূৰ্য্য,

::&nbsp; &nbsp;শ্ৰীৰাম চন্দ্ৰ সীতাপতি ।

হুয়োক প্ৰসন্ন যেন,&nbsp; &nbsp; মোৰ মন মধুকৰে,

::&nbsp; &nbsp;তযু পাদপদ্মে কৰে ৰতি ॥১৯

তযু নিজ দাসে মোৰ,&nbsp; &nbsp; পৰম সুহৃদ হৌক,

::&nbsp; &nbsp;লৌক মুখ তযু গুণ নাম ।

ন ছাৰিবা প্ৰভু মোক, &nbsp; &nbsp; যত সমাজিক লোক

::&nbsp; &nbsp;নিৰন্তৰে বোলা ৰাম ৰাম ॥২০