 |
 |
If you find this site useful or just support what I'm doing, I'd really appreciate if you could donate. To cover server costs and for the hundreds of hours I've put into making this happen.
|
 |
If you spot content on this site that is genuinely illegal or actually puts someone in real danger, contact [email protected]. We have multiple agents reviewing tickets 24/7. Note that we try to maintain as much transparency as possible, both about ourselves and of the actions of Wikipedians. For example, if we removed a live link to CSAM content that was posted by a Wikipedia admin, we would replace it a placeholder like "<link to CSAM that was posted by Demiurge1000 redacted by Undersight>". Note that "I don't like it" is NOT a valid removal reason. If instead you are a Wikipedophile trying to get all the dark secrets of Wikipedia censored, please follow this guide instead.
If you would like to contact the owner of this about something else (e.g. press inquires, feature requests, bug reports), e-mail [email protected] or [email protected].
|
Difference between revisions 334886 and 334914 on sourceswiki{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}} <big>'''২৩ অধ্যায়'''<big> <big>'''পায়স ভক্ষণ আৰু সন্তান জন্ম'''</big> পায়া ৰাজা পায়স হৰিষ বিপৰীত । (contracted; show full) নৃপতিৰ উপজিল চাৰি পুত্ৰবৰ । অযোধ্যাত মিলি গৈল আনন্দ বিস্তৰ ॥৮৩ নৃত্য গীত বাদ্যভণ্ড নানা কৌতুহল । আচৰিলা পূজা বহুবিধ সুমঙ্গল ॥ ৮৪⏎ ⏎ পৃথিৱীৰ ৰাজাগণে কৰি বহু যত্ন । দশৰথ ৰাজাক যোগাইল বহু ৰত্ন ॥৮৫ চাৰি মূৰ্ত্তি ধৰি ভৈলা ঈশ্বৰ বিদিত । মিলিল উত্সৱ সাতোদ্বীপা পৃথিৱীত ॥৮৬ দেৱৰ কৌতুক বৰ মিলিল স্বৰ্গত । পৰম আনন্দ ভৈল নগৰ লোকত ॥৮৭ ত্ৰৈলোক্যত ভৈল মহা হৰিষ প্ৰচুৰ । নাশিব দুৰ্জ্জন মহন্তৰ দুখ দূৰ ॥৮৮ চাৰি অংশে চতুৰ্ভূজ দেৱ নাৰায়ণ । উপজিলা শুনি আসিলন্ত মুনিগণ ॥৮৯ উচ্চৈঃস্বৰে শুদ্ধ বেদ মন্ত্ৰ উচ্চৰিলা । চাৰিও শিশুক সবে আশীৰ্ব্বাদ দিলা ॥৯০ ঋষি সমস্তক ৰঙ্গে অৰ্চ্চিয়া নৃপতি । চাৰিও পুত্ৰক ৰাজ্য কৰাইলা গণতি ॥৯১ জগতৰঞ্জন গুণ দেখি অনুপাম । কৌশল্যাৰ পুত্ৰৰ থৈলন্ত ৰাম নাম ॥৯২ কৈকেয়ীক ৰাজাৰ অধিক স্নেহতৰ । থৈলন্ত ভৰত নাম তাহান পুত্ৰৰ ॥৯৩ সুমিত্ৰাৰ পুত্ৰ দুই সৰ্ব্ব সুলক্ষণ । দেখি নাম থৈলন্ত লক্ষণ শত্ৰুঘন ॥৯৪ ঋষিগণে বোলন্ত শুনিয়ো দশৰথ । তযু পুত্ৰে পূৰিব সবাৰ মনোৰথ ॥৯৫ এক নাৰায়ণ চাৰি অংশে মূৰ্ত্তি ধৰি । ভৈল চাৰি পুত্ৰ আক জানা নিষ্ঠ কৰি ॥৯৬ আপুনি ভৈলন্ত পুত্ৰ জগত আধাৰ । কমনে বৰ্ণাইবোঁ ৰাজ্য ভাগ্যক তোমাৰ ॥৯৭ ৰামৰূপে অৱতাৰ ভৈলন্ত ঈশ্বৰ । লভিলা সন্ততি ৰাজা সূৰ্য্য বংশোদ্ধাৰ ॥৯৮ সন্তক পালিবা ৰাম পুৰুষ প্ৰধান । দুৰ্জ্জন জনক মাৰি কৰিবা নিৰ্যাণ ॥৯৯ বলে বীৰ্য্যে ধৈৰ্য্যে গুণে ৰূপে নিৰুপম । ৰাৱণে সহিতে ৰাক্ষসৰ হৈবে যম ॥১০০ নুহিবেক সুপুৰুষ ৰামৰ সমান । অনুৰূপে জগতৰে সাধিবা কল্যাণ ॥১০১ নিজ গুণে যশে জগতক ৰঞ্জিবন্ত । ৰামৰ মহিমা কহি কোনে পাইবে অন্ত ॥১০২ সমস্ত লোকৰে আন্ত হৈব অনুৰাগ । কিনো তুমি সুপুত্ৰ লভিলা মহাভাগ ॥১০৩ এহিমতে গণিত কৰিলা ঋষিগণ । শুনি দশৰথৰ সন্তুষ্ট ভৈলা মন ॥১০৪ ঈশ্বৰক পুত্ৰ পায়া ভৈলা কৌতূহল । মুনি সকলক পূজিলন্ত মহাবল ॥১০৫ পৰমান্ন পঞ্চমৃতে কৰাইলা ভোজন । তুষিলন্ত দিয়া পুষ্প অগৰু চন্দন ॥১০৬ পিন্ধাইলা সবাকো দিব্য বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ । দিলা ৰত্ন অঞ্জলি সুবৰ্ণ একো ভাৰ ॥১০৭ কৃতাঞ্জলি সবাকো কৰিলা নমস্কাৰ । সবাকো নৃপতি অৰ্চ্চিলন্ত বাৰে বাৰ ॥১০৮ হস্তী ঘোঁৰা ৰথ দোলা দাসী দাস দেশ । সুবৰ্ণৰ জাৰি খুড়ি ভাজন অশেষ ॥১০৯ মনত বাঞ্চিয়া ৰাজা পুত্ৰৰ কল্যাণ । নপাৰি কহিবে যত কৰিলন্ত দান ॥১১০ নট ভাট তেলী মালী দুখী ভিক্ষু জন । অন্ন পানে মহাদানে সন্তোষিলা মন ॥১১১ আছিলেক খাটনীয়া নৃপতি যতেক । দিলা বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰ প্ৰমাদ অনেক ॥১১২ দেব পিতৃ মুনিগণ যতেক জগত । সবাকো তোষিলা ৰাজা পুত্ৰ উতসৱত ॥১১৩ ৰাজ সতকাৰ পায়া মুনি নিৰন্তৰ । ৰাজাক প্ৰশংসা কৰি চলি গৈলা ঘৰ ॥১১৪ সমাজত লোক আছিলেক যত নাম । মহামন ৰঙ্গে চলি গৈল স্থানে স্থান ॥১১৫ পাচে দশৰথে সঙ্কলিয়া যত কাজ । পৰিপূৰ্ণ মনোৰথ ভৈলা মহাৰাজ ॥১১৬ নখণ্ডে তৃপিতি অতি দেখি পুত্ৰ মুখ । জীৱৰ সন্তোষ যেন পায়া মোক্ষসুখ ॥১১৭ ঈশ্বৰ অংশৰ তেজ মহা প্ৰজ্বলিত । চন্দ্ৰমাৰ কলা যেন বাঢ়ে নিতে নিত ॥১১৮ চাৰি ভাইৰ মাজে জ্যেষ্ঠ ভৈলন্ত শ্ৰীৰাম । পৰম উজ্বল তনু দুৰ্ব্বাদলশ্যাম ॥১১৯ পদ্মগৰ্ভ অৰুণ নয়ন যুগে জ্বলে । সুপ্ৰসন্ন বদন চন্দ্ৰতো কৰি বলে ॥১২০ শোভন কপোল কৰ্ণ স্কন্ধ সুবলিত । শিৰছত্ৰাকৃতি কেশ নীল আকুঞ্চিত ॥১২১ ধনুৰ সমান ভ্ৰুব যুগ কৰে কান্তি । নানা তিল ফুল মনোহৰ দন্ত পান্তি ॥১২২ সুন্দৰ স্কন্ধৰ কম্বুকণ্ঠ মনোনীত । ভুজ ভূজঙ্গম সম সমান বলিত ॥১২৩ সুদীৰ্ঘ আঙুলি কৰ কিশলয় সম । নখমণি প্ৰকাশে দেখিতে মনোৰম ॥১২৪ বক্ষস্থল সুন্দৰ দেখিতে মনোহৰ । ত্ৰিবলি বলিত নাভি পদ্ম সৰোবৰ ॥১২৫ বহল জঘন কটি সিংহ সপ্ৰমাণ । উৰু কৰিকৰ জানু জঘন সুঠান ॥১২৬ পদ্মকোষ জিনি জ্বলে চৰণ যুগল । চম্পক কলিকা সম আঙুলি উজ্জ্বল ॥১২৭ নখমণিচয় যেন জ্বলে চন্দ্ৰগণ । যাক দেখি স্তম্ভি ৰহে ভকতৰ মন ॥১২৮ আলতা গুলিলে যেন দেখি পদতল । অত্যন্ত লাৱণ্য আতিশয় সুকোমল ॥১২৯ ৰেখাৰূপে চৰণত প্ৰকাশে কমল । মহাপুৰুষৰ চিহ্ন জ্বলে ইসকল ॥১৩০ সৰ্ব্বাঙ্গ সুন্দৰ ৰূপ পৰম মধুৰ । দেখন্তে লোকৰ পাপা তাপ হোৱে দূৰ ॥১৩১ পৰম শ্ৰীমন্ত সন্ত শীতল শৰীৰ । সাগৰ গম্ভীৰ ধীৰ গুণৰ মন্দিৰ ॥১৩২ অমৃত সমান বাণী মধুৰ আলাপ । সৰ্ব্বজন ৰঞ্জন নাহিকে কোপতাপ ॥১৩৩ কৈকেয়ীৰ তনয় ভৰত শুভান্নয় । পৰম সুন্দৰ সৰ্ব্ব গুণৰ আলয় ॥১৩৪ সুমিত্ৰাৰ তনয় লক্ষ্মণ শত্ৰুঘন । দুয়ো সৰ্ব্ব সুন্দৰ শীতল সুশোভন ॥১৩৫ দুয়ো সুকুমাৰ দুয়োজন শুভাশয় । সৰ্ব্ব গুণান্বিত দুয়ো ভাই শুভান্নয় ॥১৩৬ কৌশল্যা কৈকেয়ী পৰমান বাঁটী দিল । দুয়ো ভাগ পৰমান সুমিত্ৰা ভুঞ্জিল ॥১৩৭ সেই দুই ভাগে ভৈল দুই সহোদৰ । কৌশল্যাৰ ভাগে ভৈল লক্ষ্মণ কুমাৰ ॥১৩৮ কৈকেয়ীৰ ভাগত ভৈলন্ত শত্ৰুঘন । এতেকে দুইকো ভক্তি কৰে দুয়ো জন ॥১৩৯ ৰামত ভকতি সদা কৰন্ত লক্ষ্মণে । ভৰতত শত্ৰুঘন থাকন্ত মিলনে ॥১৪০ ভৰত লক্ষ্মণ শত্ৰুঘন মহাসন্ত । জ্যেষ্ঠ ৰামত সদা ভকতি কৰন্ত ॥১৪১ অন্যোঅন্য চাৰি ভাই পৰম মিলন । একে বিষ্ণু অংশে আসি ভৈল চাৰি জন ॥১৪২ নমো নমো ৰাম ৰঘুকুলৰ তিলক । সজ্জন ৰঞ্জন দুষ্টজন বিনাশক ॥১৪৩ যাৰ নামে পূৰে জগতৰ মনকাম । পলাওক পাতক ডাকি বোলাঁ ৰাম ৰাম ॥১৪৪ <big>'''২৪ অধ্যায়'''<big> <big>'''ছবি ।'''</big> পৰম পুৰুষ হৰি, লীলা নৰতনু ধৰি, ৰাম ৰূপে হুয়া অৱতাৰ । বাঢ়ি যান্ত প্ৰতিনিত, সমস্তৰে ৰঞ্জি চিত্ত, আচৰন্ত ক্ষত্ৰ ব্যৱহাৰ ॥১ পিতৃ মাতৃ চৰণত, সেৱাত সততে ৰত, দেৱ দ্বিজ গুৰুৰ চৰণে । কৰন্ত ভকতি নিত, সদাই ধৰ্ম্মত চিত্ত, দম্ভ অহঙ্কাৰ নাহি মনে ॥২ পৰম আচাৰী সন্ত, আতিশয় নীতিমন্ত, পঢ়িলন্ত শাস্ত্ৰ নিৰন্তৰ । অত্যন্ত কৰুণাশীল, নানাগুণ অভ্যাসিল, অস্ত্ৰে শস্ত্ৰে ভৈলা ধনুৰ্দ্ধৰ ॥৩ দানধৰ্ম্ম ৰাজধৰ্ম্ম, কুলৰ যতেক কৰ্ম্ম, জানিলা চাৰিও মহাশয় । গুৰুক কৰিয়া মান, সাম দণ্ড ভেদ দান, জানিলন্ত আৰো যত নয় ॥৪ চাৰি ভাইৰ মাজে ৰাম, সৰ্ব্বগুণে অনুপাম, নাহি আন ৰামৰ সমান । সমস্তৰে অগ্ৰগণি, ৰঘুবংশ শিৰোমণি, ভৈলা ৰাম পুৰুষ প্ৰধান ॥৫ অস্ত্ৰ শস্ত্ৰ শাস্ত্ৰ যত, চৌষষ্টি কলাৰ তত্ত্ব, যত বিদ্যা আছে সংসাৰত । ক্ষেপণ জোৰণ বাণ, মন্ত্ৰ পড়ি সংহাৰণ, সমস্ততে ভৈলন্ত পাৰ্গত ॥৬ ৰাঘৱৰ যশ যত, প্ৰকাশিল জগতত, যেন পূৰ্ণচন্দ্ৰ প্ৰজ্বলিত । শুনন্তা লোকৰ মানে, যেন অমৃতৰ পানে, অধিক সন্তোষ কৰে চিত ॥৭ দশৰথ নৰেশ্বৰে, গুণ দেখি ৰাঘৱৰ, মনে যেন অমৃত বৰিষে । কৌশল্যাৰ মন প্ৰাণ, ৰামত মগন ভৈল, সুধা যেন পিয়ে অহৰ্নিশে ॥৮ ৰামৰ প্ৰসন্ন মুখ, দেখন্তে মিলয় সুখ, অযোধ্যাৰ যত নাৰী নৰ । ৰামকেসে কৰে ধ্যান, ৰামতে মজিল প্ৰাণ, ভৈল লোক অধীন ৰামৰ ॥৯ সৰ্ব্ব পাল বিমোচন, ৰাঘৱৰ গুণগণ, কহে জুমাজুমি সৰ্ব্বজনে । নিৰ্ম্মল চৰিত্ৰ চয়, কেৱল অমৃতময়, শুনি সবে পিয়ে সৰ্ব্বক্ষণে ॥১০ <big>'''২৫ অধ্যায়'''<big> <big>'''দুলৰি ।'''</big> ৰামৰ সমান, নাহি সুপুৰুষ, ইতিনি লোকৰ মাজে । দুৰ্ব্বদলশ্যাম, সুন্দৰ শৰীৰ, দেখিয়া মদনো নাজে ॥১ গজেন্দ্ৰ গমন, হাস্য নিৰীক্ষণ, সমস্তৰে হৰে মন । পূৰ্ণচন্দ্ৰ ৰুচি, বদন দেখিতে, স্তম্ভি ৰহে সৰ্ব্বজন ॥২ গুণহন্তে ৰূপ, ৰূপ হন্তে গুণ, দুয়ো অন্যো অন্যে বলে । ৰূপ গুণ লোক, দুয়ো বিমোহিত, চাই থাকা কৌতুহলে ॥৩ যেন দিনমণি, প্ৰকাশে ধৰণী, ঢাকিল ৰামৰ গুণে । পাপ হয় ক্ষয়, ধৰ্ম্মৰ উদয়, জানিয়া জগতে শুনে ॥৪ ক্ষমা দয়া ধৃতি, সত্য শৌচ নীতি, সমস্ত গুণে সম্পন্ন । ধৰ্ম্মময় মন, সদাই প্ৰসন্ন, সজ্জ্ন জন ৰঞ্জন ॥৫ দুৰ্জ্জনৰ যম, বিপুল বিক্ৰম, দুৰ্জ্জয় দক্ষ শৰীৰ । বজ্ৰৰ সমান, সুদৃঢ় সন্ধান, ধনুৰ্দ্ধৰ মহাবীৰ ॥৬ আনাদি অনন্ত, নাহি যাৰ অন্ত, যিতো দেৱতাৰ দেৱ । ব্ৰহ্মা আদি দেৱে, সদাই কৰন্ত, যাহাৰ চৰণে সেৱ ॥৭ তেন্তে ভগৱন্ত, দেৱ মহেশ্বৰ, ভৈল আসি অৱতাৰ । সমস্তে লোকৰ, কুশল কাৰণে, কৰিলা গুণ প্ৰচাৰ ॥৮ সকল নিগমে, নপাৱন্ত অন্ত, বখানি যাৰ মহিমা । আন কোন জনে, কহি কৰিবেক, ৰামৰ গুণৰ সীমা ॥৯ ৰাম হেন নাম, শুনন্তে মনত, অমৃত যেন বৰিষে । মহা মহাজনে, সদা ৰাম ৰাম, উচ্চৰে মুখে হৰিষে ॥১০ ৰাম হেন ইটো, নামৰ মধুৰ, জানি কোন মহাজনে । ৰাম ৰাম বুলি, ফুৰন্ত সদাই, মুকুতিকো হেলি মনে ॥১১ ৰামৰ নামৰ, মাজত সদাই, সমস্ত ধৰ্ম্মৰ মেলা । মহা মহা পাপী, তৰে ৰাম বুলি, সংসাৰক মাৰি ঠেলা ॥১২ হেনয় ৰামৰ, মহিমা কহিতে, শকতি আছে কাহাৰ । মুৰুখ মাধৱ, দাসে বিৰচিল, আদিকাণ্ড কথা সাৰ ॥১৩ শুনা সভাসদ, ৰামায়ণ পদ, নিন্দা নুবুলিবা মোক । ৰামৰ চৰিত্ৰ, কৰিয়োক পান, পদ যে তেন হৌক ॥১৪ ৰাম চৰিত্ৰ, বিৰচি আছন্ত, মহা মহা কবি জনে । তাসম্বাক দেখি, পদ কৰিবাক, স্বাদ ভৈল মোৰ মনে ॥১৫ প্ৰমত্ত হস্তীক, সিংহে বিমৰ্দ্দয়, আপোনাৰ বলে ৰাগি । তাক দেখি যেন, ক্ষুদ্ৰ মূষকৰ, শ্ৰদ্ধা হোৱে তাক লাগি ॥১৬ সিংহৰ মূষৰ, যতেক অন্তৰ, মোৰো সেহি পটন্তৰ । ইতো মোৰ দোষ, ক্ষমিবে উচিত, তুমি সব মহন্তৰ ॥১৭ অধম জনসে, জানিবা নিশ্চয়, বিচাৰয় দোষ গুণ । দোষ পৰিহৰি, গুণক লৱন্ত, উত্তম যিটো নিপুণ ॥১৮ ৰামৰ চৰিত্ৰ, শ্ৰবণেসে জানা, সমস্ত ধৰ্ম্মৰ সাৰ । হেলা পৰিহৰি, শুনা কৰ্ণ ভৰি, তেবেসে পাইবা নিস্তাৰ ॥১৯ ৰামেসে পৰম, ধৰ্ম্ম অনুপাম, সৰ্ব্বোত্তম সৰ্ব্বসাৰ । ৰামেসে সুহৃদ, সোদৰ বান্ধৱ, তেহেসে জগউদ্ধাৰ ॥২০ নিজ আত্মাদেৱ, প্ৰভু মহেশ্বৰ, সৰ্ব্বানন্দ নিৰঞ্জন । জগত কাৰণ, কৌশল্যা নন্দন, হুয়াছে বধী ৰাৱণ ॥২১ ইতিনি ভুবনে, ৰামৰ চৰণ, বিনে নাহি আন গতি । মহা ভাগৱত, পুৰাণ ভাৰত, সাবাৰে এহি যুগুতি ॥২২ বেদ শাস্ত্ৰ যত, বিচাৰি চাহিবা, ৰাম বিনে নাহি আন । কেতিক্ষণ জানা, পৰয় শৰীৰ, ইটো যেই সেই থান ॥২৩ কলিৰ প্ৰভাৱে, স্বভাৱ লোকৰ, ভৈগৈল মলিন মতি । আন ধৰ্ম্মে কৰ্ম্মে, মলিন জনৰ, কিমতে সাধিব গতি ॥২৪ পৰম মলিন, জনো পাৱে গতি, সুমৰিলে হৰি নাম । জানিয়া সমস্ত, সমজ্যাৰ লোক, ডাকি বোলা ৰাম ৰাম ॥২৫ All content in the above text box is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike license Version 4 and was originally sourced from https://sources.wikipedia.org/w/index.php?diff=prev&oldid=334914.
  This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|