Difference between revisions 335707 and 335717 on sourceswiki{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}
::<big>'''৪৪ অধ্যায়'''<big>
<big>'''ৰাম পৰশুৰামৰ সংঘৰ্ষ'''</big>
সেহি সময়ত পাচে জামদগ্নি ৰাম ।
(contracted; show full)
সংসাৰ মধ্যত ইসি মহা ধৰ্ম্ম সাৰ ।
বোলোঁ ৰাম ৰাম সুখে তৰিয়ো সংসাৰ ॥১৫৯
:::
:<big>'''৪৫ অধ্যায়'''<big>
:::: <big>'''ছবি ।'''<big>
যিটো দেৱ নাৰায়ণ, সদাশিৱ সনাতন,
::নাহি আদি অন্ত মধ্য যাৰ ।
দেৱে যাক নজানন্ত, তেন্তে দেৱ ভগৱন্ত,
::ৰামৰূপে ভৈলা অৱতাৰ ॥১
নিজ যোগ মায়া বলে, ছদ্ম হুয়া মহীতলে,
::দশৰথ নৃপতিৰ ঘৰে ।
সীমা নাহি মহিমাৰ, মনুষ্যৰ ব্যৱহাৰ,
::দেখাৱন্ত প্ৰভু নিৰন্তৰে ॥২⏎
⏎
জনক নন্দিনী সীতা, দেবী জগতৰ মাতা,
::তাক বিহা কৰি আনিলন্ত ।
লক্ষ্মীসমে এক থান, হুয়া নানা বিধদান,
::দিয়া সমস্তকে ৰঞ্জিলন্ত ॥৩
সীতা সমন্বিতে ৰাম, পূৰিয়া সবাৰেকাম,
::ৰত্নৰ মন্দিৰে ভৈলা থিত ।
দশৰথ নৃপবৰ, বিহা কৰাই তনয়ৰ,
::ভৈলা অতিশয় আনন্দিত ॥৪
মহামুনি বিশ্বামিত্ৰ, কহিলন্ত নৃপতিত,
::গুণ গ্ৰাম ৰাম লক্ষ্মণৰ ।
তাড়কাক একেশ্বৰে, মাৰিলন্ত ৰঘুবৰে,
::সমৰে বধিলা নিশাচৰ ॥৫
অহল্যাৰ শাপ মুক্তি, ধনু ভাঙ্গি অদভুত,
::জিনিলন্ত ৰাজাগণ ৰণে ।
পুত্ৰ দুইৰ পৰাক্ৰম, শুনিয়া অমৃত সম,
::সন্তোষ ৰাজাৰ আতি মনে ॥৬
বিশ্বামিত্ৰক ৰাজা, কৰিলা অনেক পূজা,
::চলি গৈলা মুনি মনৰঙ্গে ।
অযোধ্যা নগৰেৰাজা, দেৱতো অধিক ৰাজ্য,
::ভোগভুঞ্জে পুত্ৰগণ সঙ্গে ॥৭
ৰাঘৱৰ গুণগণে, সমস্তে লোকৰ মনে,
::মিলয় আনন্দ আসৰিশ ।
ৰাজ্য প্ৰতি পালিবাক, সামৰ্থ ভৈলন্ত ৰাম,
::দেখি দশৰথৰ হৰিষ ॥৮
কতো কাল অনন্তৰে, দেখিলন্ত নৃপবৰে,
::নিশাকালে স্বপ্ন বিপৰীত ।
পৰিল উলুকা পাত, আকাশৰ ৰাহুচন্দ্ৰ,
::লাম্ফে লাম্ফে ফুৰয় ভূমিত ॥৯
ৰক্ত শয্যা আকাশত, দেখে বসি শিখানত,
::কান্দে কালনাৰী এক জন ।
কৃষ্ণ কুসুমৰ মালা, দুই হাতে ধৰি আনি,
::সুঙ্গন্ত নৃপতি ঘনে ঘন ॥১০
মৃত্যুৰ সূচক স্বপ্ন, দেখি দশৰথ ৰাজা,
::বসিয়া গুণন্ত মনে মন ।
অন্ধক মুনিৰ শাপ, সমীপ চাপিল মোৰ,
::নিকটতে মিলিব মৰণ ॥১১
যাৱত চেতন গাৱে, আছয় ৰামত তাৱে,
::ৰাজায ভাৰ কৰোঁ সমৰ্পণ ।
প্ৰাণতো অধিক মোৰ, ৰামচন্দ্ৰে পালিবেক,
::পুত্ৰতো অধিক সৰ্ব্বজন ॥১২
ৰামক পাতন্তে ৰাজা, পাতিবে বিঘিনি জানো,
::ভৰত আৱৰ শত্ৰুঘনে ।
গুচোক বিঘিনি সবে, পঢ়িবাৰ ছলে দুইকো,
::ৰাজ্যৰ গুচাওঁ এতিক্ষণে ॥১৩
এহিগুণি দুইহান্তকো, মাতি আনিলন্ত ৰাজা,
::বুলিলন্ত মধুৰ বচনে ।
যুদ্ধাজিত মাতুলৰ, ৰাজ্যক পঢ়িবে প্ৰতি,
::চলিয়া যায়োক দুয়োজনে ॥১৪
পিতৃৰ বচন শুনি, ভৰতৰে শত্ৰুঘনে,
::মাতামহ ৰাজ্যে চলি গৈলা ।
পাচে দশৰথ ৰাজা, ৰামক হৰিষ মনে,
::ৰাজা পাতিবাক সাজ ভৈলা ॥১৫
এহিমানে আদিকাণ্ড, যেন অমৃতৰভাণ্ড,
::সাঙ্গোপাঙ্গে ভৈলা সমাপতি ।
শুনিয়োক সাধুজন, পুণ্য কথা ৰামায়ণ,
::ৰচিলা মাধৱ মূঢ়মতি ॥১৬
বোলোঁ কৃতাঞ্জলি বাণী, মোক মূঢ় হেন জানি,
::নিন্দা নুবুলিবা মহাজনে ।
মোত পৰে মতি হীন, জ্ঞান শূন্য বুদ্ধি ক্ষীণ,
::নাহি আন ইতিনি ভূবলে ॥১৭
কৰি আতি গৰ্ব্ব মদ, তথাপি ৰচিলোঁ পদ,
::দেখা কেনে মোৰ অহঙ্কাৰ ।
ইটো মোৰ দোষচয়, ক্ষমিবে উচিত হয়,
::মহন্তৰ ক্ষমা অলঙ্কাৰ ॥১৮
অন্তৰ্য্যামী নাৰায়ণে, যেনে প্ৰবৰ্ত্তাইলা মনে,
::তাকে মুখে কৰিলোঁ বেকত ।
কহিলোঁ সকলেসাৰ, জানি কৰাঁ পৰিহাৰ,
::বঢ়াটুটা দেখা যত যত ॥১৯
পৰে ৰাম চৰিত্ৰত, আনো সব কথা যত,
::সিও ৰাম কথাসে নিশ্চয় ।
গঙ্গাৰ জলত যত, পৰে নদী নানা মত,
::তাক কোনে তেজিয়া আছয় ॥২০
:::<big>'''৪৬ অধ্যায়'''<big>
:::: <big>'''দুলৰি ।'''<big>
ইকথা খাকোক, শুনা সবে লোক,
::চিন্তা হিত আপোনাৰ ।
দুৰ্ঘোৰ সংসাৰ, সাগৰ নিকাৰ,
::যিমতে পাইবা নিস্তাৰ ॥১
দেখিয়ো আকলি, কলি মহাবলী,
::কৰিলে কেনে অকাজ ।
সমস্তে লোকক, তল নিয়াইলেক,
::পাপ সাগৰৰ মাজ ॥২
পাপত মগন, হুয়া যিটোজন,
::আন ধৰ্ম্মে আশা কৰে ।
একো ফল তাত, নাহিকে মিছাত,
::দুখ পায়া মাত্ৰ মৰে ॥৩
তাত পৰে আৰ, নাহি দুৰাচাৰ,
::তৰো হৰি নাম ধৰ্ম্ম ।
নাম গুণ লৈলে, সংসাৰ তৰয়,
::জানিবা ইসব মৰ্ম্ম ॥৪
ব্ৰহ্মা মুনি যাক, বাঞ্চিয়া নপাৱে,
::পায়া হেন কলেৱৰ ।
হৰিৰ কীৰ্ত্তন, নকৰে যিজন,
::আত্মঘাতী সিটো নৰ ॥৫
ইতো তত্ত্বসাৰ, জানিয়া সংসাৰ,
::তৰিয়ো নাম সুমৰি ।
কলিৰ যুগত, অন্যত্ৰ ধৰ্ম্মত,
::থৈয়ো আশা দূৰ কৰি ॥৬
তেজি আন কাম, সুমৰিয়ো নাম,
::ধৰ্ম্মৰ ঈশ্বৰ জানি ।
কৰি থিৰ মন, হৰিত শৰণ,
::লৈয়োক ঈশ্বৰ মানি ॥৭
নমোঁ নমোঁ ৰাম, কৰোঁহো প্ৰণাম,
::দিয়া চৰণত চিত্ত ।
মহা মূঢ়মতি, হুয়া বিৰচিলোঁ,
::তোমাৰ ইটো চৰিত ॥৮
তুমি বুদ্ধি বৃত্তি, যেনে প্ৰবৰ্ত্তাইলা,
::হৃদয়ে থাকি আমাৰ ।
সেহিমতে ভয়, তৰিব সকলে,
::কৰিলো মুখে প্ৰচাৰ ॥৯
পদ ৰচনাত, আছয় যতেক,
::দোষ মই অধমৰ ।
তাক কৃপাময়, ক্ষমিবে লাগয়,
::জানিবাহা হৃদীশ্বৰ ॥১০
তযু কৃপাময়, ,সমস্তে বেকত,
::আপুনি তুমি কৰিলা ।
ভক্তবেশ মাত্ৰ, ধৰিলা পূতনা,
::এতেকে তাইক তাৰিলা ॥১১
ভয়ত তোমাক, সুমৰিয়া গতি,
::পাইলে পাপী কংস ৰায় ।
ঘোৰ অঘাসুৰে, তোমাক গিলিয়া,
::সিও মহা মোক্ষ পায় ॥১২
পৰম দুৰ্ম্মতি, পৌণ্ড্ৰক নৃপতি,
::ধৰিল তোমাৰ বেশ ।
এতেকতে তাৰ, উত্তম মুকুতি,
::দিলা তুমি হৃষীকেশ ॥১৩
পাপী অজামিল, নামৰ আভাস,
::সুমৰিল অজ্ঞানত ।
তাকে এতেকতে, কৰি অনুগ্ৰহ,
::থান দিয়া বৈকুণ্ঠত ॥১৪
পশুজাতি আতি, বনৰ বানৰ,
::কৰিলে মাত্ৰ আশ্ৰয় ।
তাতে তাসম্বাক, মহা অনুকম্পা,
::কৰিলাহা কৃপাময় ॥১৫
মই মহা মূঢ়, পৰম পামৰ,
::তোমাত লৈলো শৰণ ।
তোমাত ভকতি, বহে যেন মতে,
::কৃপা কৰা নাৰায়ণ ॥১৬
তযু গুণ নাম, ধৰ্ম্ম অনুপাম,
::ৰহোক মোহোৰ মুখে ।
পৰম দুৰ্লভ, তোমাৰ চৰণ,
::সুমৰো পৰম সুখে ॥১৭
শ্ৰবণ কীৰ্ত্তন, বিনে প্ৰভুৰাম,
::নাহি মোৰ আন কাম ।
সামাজিক লোক, হউক সদ্গতি,
::ডাকি বোলাঁ ৰাম ৰাম ॥১৮
This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|
