Difference between revisions 335759 and 335805 on sourceswiki

{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}

:::<big>'''৫ অধ্যায়'''<big> 

::<big>'''কৈকেয়ীয়ে বৰ বিচাৰে'''</big>

হেন শুনি কৈকেয়ীৰ বিহৰিল মন ।

বোলন্ত মন্থৰা তোৰ সাফল জীৱন ॥১

ৰামক গুছায়া ভৰতক দিবো দেশ ।

(contracted; show full)
তোহোৰ বোলত আবে কৰোঁ মন্দ যত্ন ।

ভৰত কাচক লাগি হৰাওঁ ৰাম ৰত্ন ॥৩০

মোৰ বোলে ৰামাই বন যাইবে হেনজানি ।

মৰিবো কটাৰ হানি নখাই ভাত পানি ॥৩১


মনত বিষাদ কৰি ভৰতৰ মাৱ ।

ক্ৰোধঘৰে থাকিলন্ত বিমল স্বভাৱ ॥৩২

ৰাঘৱক ৰাজ্য দিবোঁ বুলি আইলা ঠাৱে ।

কৈকেয়ীক খোজে ৰাজা হৰষিত ভাৱে ॥৩৩

স্ত্ৰীগণ লৈয়া খুজি ফুৰা নৃপবৰে ।

দেখন্ত কৈকেয়ী শুতি আছে ক্ৰোধঘৰে ॥৩৪

হস্তিনী আছয় যেন পৰিয়া নৈৰাশ ।

মহাগজ সম ৰাজা চাপিলন্ত পাষ ॥৩৫

কৰে কৰ ধৰি ৰাজা বুলিলন্ত ভাৱ ।

ৰাম অভিষেক কালি শীঘ্ৰে চাল গাৱ ॥৩৬

উঠ প্ৰাণেশ্বৰি অৱসান ভৈল বেলা ।

তোক যি অনিষ্ট চিন্তে মোক কৰে হেলা ॥৩৭

নাৰীজন হোৱে অনুৰূপ কৰোঁ দণ্ড ।

পুৰুষৰ নামে কাটি কৰোঁ নৱ খণ্ড ॥৩৮

মই মন্দ কৰিলোহো নলখোঁহো হেন ।

বৃদ্ধৰ তৰুণী ভাৰ্য্যা দেখোঁ প্ৰাণ যেন ॥৩৯

কোনে মন্দ চিন্তিলেক পাইবে পাপফল ।

সপুত্ৰ বান্ধৱ সমে যাইব ৰসাতল ॥৪০

নিৰ্ধনী হৈবেক ধনী ধনীয়ে নৰ্ধন ।

কাহাক দণ্ডিবোঁ বোল তোৰ যাক মন ॥৪১

যত ৰত্নভাণ্ডাৰ আছয় এথা মোৰ ।

যেই লাগে লৈয়োক হৰিষ মনে তোৰ ॥৪২

উঠ উঠ প্ৰাণে প্ৰাণেশ্বৰি নতু শুন কাজ ।

পুণ্যযোগে কালি শ্ৰীৰামক দিবো ৰাজ ॥৪৩

এতেক বচন শুনি ভৰতৰ মাৱ ।

নৃপতিক দুঃখ দিবে চালিলন্ত গাৱ ॥৪৪

কৈকেয়ী বোলন্ত প্ৰভু বচন ধৰিয়ো ।

যি কাৰ্য্যক বোলোঁ তাক শপত কৰিয়ো ॥৪৫

হেন শুনি দশৰথ স্ত্ৰীবশ ভৈলা ।

আপোন বধক লাগি গলপাশ লৈলা ॥৪৬

ৰাজা বোলে প্ৰাণেশ্বৰি গুণিয়ো মনত ।

ৰামত তোমাত পৰে প্ৰিয় আছে কত